By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-ZtU
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۰تیر ماه ۱۴۰۵، زینب(پریا)فرخی، در زندان اوین از حقوق اولیه خود محروم است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۰ تیر ماه ۱۴۰۵، زینب(پریا) فرخی، ساکن تهران و از بازداشت شدگان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، محبوس در زندان اوین، در حالی دوران حبس خود را سپری می کند که در مراحل بازجویی، بازپرسی و دادرسی از حق انتخاب وکیل و سایر حقوق شهروندی یک متهم محروم شد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتوگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران: «در مرحله دادرسی، زینب (پریا) فرخی، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران، با اتهاماتی از قبیل «اجتماع و تبانی» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» نیز به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد.»
لازم به ذکر است، زینب (پریا) فرخی، اواسط دیماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی، در جریان اعتراضات سراسری در شهر تهران، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه پلیس اطلاعات و امنیت تهران و سپس بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، به مدت دو هفته در سلول انفرادی محبوس و تحت انواع بازجوییها و فشارهای روحی ـ روانی قرار گرفت.
با آغاز مراحل بازپرسی، پرونده زینب (پریا) فرخی، توسط بازپرس شعبه ۲ دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی (امنیت) تهران، بررسی و این شهروند معترض با اتهاماتی از قبیل «اجتماع و تبانی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» مواجه شد و پروندهاش به دادگاه انقلاب تهران ارجاع شد.
محرومیت زینب (پریا) فرخی از حق انتخاب وکیل در مراحل بازجویی، بازپرسی و دادرسی، نگهداری وی در سلول انفرادی به مدت دو هفته و اعمال فشارهای روحی و روانی، از منظر حقوق داخلی و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران، با اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین متهمان قابل انطباق نیست.
مطابق اصول ۳۲، ۳۵، ۳۷ و ۳۹ قانون اساسی، هر متهم حق دارد از بدو تعقیب کیفری از تضمینهای قانونی، از جمله دسترسی به وکیل، اصل برائت، حفظ کرامت انسانی و مصونیت از هرگونه رفتار تحقیرآمیز برخوردار باشد.
همچنین، مفاد ۵، ۷، ۴۸، ۱۹۰ و ۱۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری بر رعایت حقوق شهروندی متهم، حق برخورداری از وکیل و تضمین امکان دفاع مؤثر در تمامی مراحل رسیدگی تأکید دارند.
هرچند تبصره ماده ۴۸ در برخی پروندههای امنیتی محدودیتهایی را در انتخاب وکیل پیشبینی کرده است، اما این محدودیت نباید به سلب عملی حق دفاع یا خدشه به دادرسی منصفانه منجر شود.
از منظر حقوق بینالملل نیز، مفاد ۷، ۹ و ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، بازداشت خودسرانه، رفتارهای غیرانسانی یا تحقیرآمیز و محرومیت از تضمینهای اساسی دادرسی را ممنوع دانسته و بر حق هر متهم برای دسترسی به وکیل، برخورداری از فرصت کافی برای دفاع و رسیدگی توسط دادگاهی صالح، مستقل و بیطرف تأکید میکنند.
همچنین، نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی، بهویژه در مرحله تحقیقات مقدماتی و در صورت استفاده بهعنوان ابزار اعمال فشار، با «قواعد نلسون ماندلا» درباره رفتار با زندانیان ناسازگار بوده و میتواند ناقض حق بر کرامت انسانی و دادرسی عادلانه تلقی شود.
بر این اساس، روند رسیدگی به پرونده زینب (پریا) فرخی، از مرحله بازداشت تا صدور حکم، با توجه به گزارشهای مربوط به محرومیت از وکیل منتخب، نگهداری در سلول انفرادی، اعمال فشارهای روانی و محدود شدن حقوق دفاعی، میتواند با اصول بنیادین دادرسی عادلانه، حق دفاع مؤثر و تعهدات حقوق بشری جمهوری اسلامی ایران در قبال تضمین حقوق تمامی متهمان، صرفنظر از نوع اتهام، مغایرت داشته باشد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید