By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-ZGt
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۲۸تیر ماه ۱۴۰۵، مریم جلال حسینی برای تحمل ادامه حبس به زندان کچویی کرج بازگشته است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۲۷ تیر ماه ۱۴۰۵، مریم جلال حسینی، زندانی سیاسی، پس از اتمام دوران مرخصی برای تحمل ادامه حبس خود به زندان کچویی کرج بازگشت.
براساس این گزارش، بازگشت مریم جلال حسینی به زندان کچویی کرج در پی اتمام دوران مرخصی این زندانی سیاسی صورت گرفته است.
لازم به ذکر است، مریم جلال حسینی، در تاریخ ۱۷ تیر ماه ۱۴۰۵، برای انجام اقدامات درمانی به مرخصی اعزام شده بود.
مریم جلال حسینی، در تاریخ ۱۹ آذر ماه ۱۴۰۴، به مرخصی اعزام و در تاریخ ۲۶ آذر ماه ۱۴۰۴، برای تحمل ادامه حبس تعزیری خود به زندان کچویی کرج، بازگشته بود.
این فعال مدنی، پس از محاکمه در دی ماه ۱۴۰۲، توسط موسی آصف الحسینی ـ رئیس شعبه ۲ دادگاه انقلاب کرج، از بابت اتهامات «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار با یکدیگر به قصد برهم زدن امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام در فضای مجازی از طریق انتشار مطالب»، «توهین به رهبری در فضای مجازی» و «تشکیل گروه و دسته به قصد بر هم زدن امنیت کشور» به تحمل ۷ سال حبس تعزیری، ۲ سال تبعید به استان ایلام و ۲ سال منع خروج از کشور و ابطال گذرنامه، محکوم شده بود.
جلسه دادرسی به اتهامات مریم جلال حسینی، در تاریخ ۱۳ دی ماه ۱۴۰۲، توسط موسی آصف الحسینی ـ قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب کرج، برگزار شده بود.
این فعال مدنی، در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، در جریان برگزاری اعتراضات سراسری فرهنگیان، در تهران، توسط ماموران امنیتی، بازداشت و پس از انتقال به مقر پلیس امنیت و طی مراحل بازجویی به زندان قرچک ورامین منتقل و در وضعیت بلاتکلیف بسر برده بود در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه از زندان قرچک ورامین آزاد شد اما مجددا توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان کچویی کرج، منتقل شد.
بر اساس ماده ۵۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری جمهوری اسلامی ایران، هرگاه اجرای مجازات موجب تشدید بیماری یا ایجاد وضعیت جسمانی نامناسب برای محکومعلیه شود و امکان درمان وی در زندان وجود نداشته باشد، دادگاه میتواند با رعایت شرایط قانونی، اجرای مجازات را به تعویق اندازد. همچنین مطابق مقررات سازمان زندانها، زندانیان، فارغ از نوع اتهام یا محکومیت، از حق برخورداری از مراقبتهای پزشکی، معاینات تخصصی و دسترسی به خدمات درمانی برخوردار هستند.
بیماری «واسکولیت روده» که یک بیماری التهابی عروقی بوده و میتواند نیازمند پیگیری پزشکی تخصصی و مستمر باشد، در شرایط زندان ممکن است به دلیل محدودیتهای موجود در دسترسی به پزشک متخصص، تأخیر در انجام آزمایشها و دشواری در دریافت دارو و مراقبتهای لازم، موجب تشدید مشکلات جسمی فرد بیمار شود.
از این رو، اعزام وی به مرخصی درمانی، هرچند اقدامی ضروری برای ادامه روند درمان است، اما نمیتواند جایگزین فراهم کردن دسترسی پایدار و بدون مانع به خدمات پزشکی مناسب در دوران حبس باشد.
از منظر حقوق بینالملل، ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی تأکید میکند که با تمامی افراد محروم از آزادی باید با رفتار انسانی و احترام به کرامت ذاتی آنان برخورد شود.
همچنین قواعد حداقل استاندارد سازمان ملل متحد برای رفتار با زندانیان (قواعد نلسون ماندلا) بر مسئولیت دولتها در تأمین خدمات بهداشتی و درمانی برابر با خدمات قابل دسترس در جامعه برای افراد زندانی تأکید دارد.
علاوه بر موضوع درمان، محکومیت مریم جلال حسینی به حبس تعزیری، تبعید، ممنوعیت خروج از کشور و سایر محدودیتها، در شرایطی که پرونده وی مرتبط با فعالیتهای مدنی و انتشار مطالب در فضای مجازی عنوان شده، ضرورت رعایت اصول دادرسی عادلانه، حق دفاع و تناسب میان رفتار انتسابی و مجازات تعیینشده را برجسته میکند.
تداوم حبس یک زندانی مبتلا به بیماری نیازمند درمان تخصصی، بدون تضمین دسترسی مستمر به مراقبتهای پزشکی مؤثر، میتواند موجب نقض حق سلامت و برخورداری از رفتار انسانی با زندانیان شود.
بر این اساس، فراهم کردن امکان درمان کامل، بررسی وضعیت جسمانی وی توسط پزشکان متخصص، دسترسی به دارو و در صورت ضرورت استفاده از ظرفیتهای قانونی مانند مرخصی درمانی یا تعویق اجرای حکم، از الزامات رعایت حقوق انسانی مریم جلال حسینی محسوب میشود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید