By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-ZQG
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۳مرداد ماه ۱۴۰۵، لیلا آفرین، زندانی سیاسی آزاد شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۲۹ تیر ماه ۱۴۰۵، لیلا آفرین، متولد: ۱۳۷۳، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، پس از تحمل بخشی از حبس تعزیری ۱ساله خود با اعطای مرخصی متصل به آزادی دیگر به زندان بازنخواهد گشت.
براساس اعلام یک فرد مطلع در گفت و گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”پس از اینکه لیلا آفرین بخشی از حبس تعزیری ۱ ساله خود را در زندان اوین سپری کرد با توجه به اینکه از بیماری سرطان، در زنج است و نتیجه آزمایشات پزشکی هم گویای هم مساله است با موافقت دادستان تهران این زندانی سیاسی به مرخصی متصل به آزادی اعزام شد.”
اعطای مرخصی متصل به آزادی به لیلا آفرین در حالی صورت گرفته که در تاریخ ۱۰ تیر ماه ۱۴۰۵، حقوق بشر در ایران، با انتشار گزارشی به تشریح وضعیت وخیم جسمانی این شهروند پرداخته بیماری های وی را تشریح کرده بود.
لازم به ذکر است، لیلا آفرین، در تاریخ ۱۹ آذر ماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها، بازپرسی در شعبه دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران به بند عمومی زندان اوین منتقل شده است.
با آغاز مراحل دادرسی، لیلا آفرین، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد.
پیشتر هم لیلا آفرین، برای انجام اقدامات درمانی به بیمارستان اعزان شده بود و بدون تکمیل دوره درمان به زندان اوین بازگردانده شد.
آزادی لیلا آفرین از طریق مرخصی متصل به آزادی، پس از تحمل بخشی از محکومیت و با توجه به ابتلا به بیماری سرطان، اقدامی در راستای حفظ حق سلامت و کرامت انسانی این زندانی محسوب میشود.
با این حال، گزارشها مبنی بر بازگرداندن پیشین وی به زندان پیش از تکمیل دوره درمان، پرسشهایی را درباره رعایت تعهدات قانونی در قبال سلامت زندانیان مطرح میکند.
بر اساس اصل ۲۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مقررات سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، مقامات مسئول مکلف به تأمین خدمات درمانی مناسب و دسترسی مؤثر زندانیان به مراقبتهای پزشکی هستند و در موارد بیماریهای جدی، باید از ظرفیتهای قانونی مانند اعزام به مراکز درمانی، مرخصی درمانی یا سایر تدابیر حمایتی استفاده کنند.
همچنین، مواد ۱۰ و ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر لزوم رفتار انسانی و احترام به کرامت ذاتی افراد محروم از آزادی و تضمین حقوق بنیادین آنان تأکید دارد.
افزون بر این، قواعد نلسون ماندلا (قواعد حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان) نیز دولتها را موظف میکند که زندانیان از خدمات درمانی همسطح با جامعه برخوردار باشند و تصمیمات پزشکی مستقل از ملاحظات غیرپزشکی اتخاذ شود.
از این منظر، هرچند آزادی لیلا آفرین با توجه به وضعیت جسمانی وی اقدامی مثبت ارزیابی میشود، اما دسترسی به درمان مناسب و بهموقع باید از آغاز دوران بازداشت و حبس تضمین شود تا از به خطر افتادن سلامت و حقوق بنیادین زندانیان جلوگیری شود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید