https://wp.me/p6xuBy-10J4
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۳۱ مردادماه ۱۴۰۵، حیدر نکوسیرت، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی(وکیلآباد) مشهد، از حق درمان و آزادی تحت نطارت قضایی محروم شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۳۱ مرداد ماه ۱۴۰۵، حیدر نکوسیرت، زندانی سیاسی محبوس در بند ۱۰۴ زندان مرکزی(وکیلآباد) مشهد، علیرغم ابتلا به بیماریهای دیابت، نارسایی کلیوی و از دست دادن بینایی یکی از چشمان خود از حق اعزام به مرکز درمانی تخصصی، آزادی با پابند الکترونیکی و یا اعزام به مرخصی درمانی محروم است. محرومیت حیدر نکوسیرت از دسترسی به درمان تخصصی و اعزام به بیمارستان، با توجه به ابتلا به دیابت، نارسایی کلیوی و مشکلات جدی بینایی، میتواند نقض حق برخورداری از مراقبتهای پزشکی مناسب در دوران حبس تلقی شود. مطابق ماده ۵ قانون آیین دادرسی کیفری، رعایت حقوق شهروندی و کرامت انسانی متهم و محکومعلیه در تمام مراحل دادرسی و اجرای حکم الزامی است. همچنین ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر رفتار انسانی و حفظ کرامت ذاتی اشخاص محروم از آزادی تأکید دارد. تداوم محرومیت از درمان ضروری، بهویژه در صورت احتمال تشدید بیماری و از دست رفتن بینایی، با الزامات رفتار انسانی با زندانیان و حق برخورداری از سلامت و مراقبت پزشکی مناسب مغایرت دارد.
به نقل از یک فرد مطلع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی در گفت گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”حیدر نکوسیرت، بارها وضعیت جسمانی و نیاز خود به درمان تخصصی را به مسئولان زندان و مراجع قضایی اعلام کرده است. او حتی اعلام کرده که حاضر است هزینههای درمان خود را شخصاً پرداخت کند تا برای انجام عمل و ادامه روند درمان به بیمارستان خارج از زندان اعزام شود، اما تاکنون اقدام مؤثری در این خصوص صورت نگرفته است. با توجه به تداوم مشکلات جسمانی و عدم دسترسی حیدر به درمان تخصصی، نگرانیهایی در خصوص آسیبدیدگی و از دست رفتن بینایی چشم دیگر وی وجود دارد. مسئولان زندان تاکنون در پاسخ به درخواستهای او وعده پیگیری دادهاند، اما وی همچنان از درمان تخصصی متناسب با وضعیت جسمانی خود محروم است.”
لازم به ذکر است، حیدر نکوسیرت، پیشتر هم درخواست آزادی تحت نظارت قضایی(حبس با پابند الکترونیکی) را به دادسرای مشهد داده بود اما درخواست وی با مخالفت دادستان و ضابط امنیتی پرونده اش مواجه و رد شد.
حیدر نکوسیرت، در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در شهر مشهد، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و سپس تفهیم اتهام در شعبه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب مشهد به زندان وکیل آباد(مرکزی) مشهد منتقل شد.
با آغاز مراحل دادرسی، حیدرنکوسیرت، توسط قاضی شعبه ۵دادگاه انقلاب مشهد، محاکمه و از بابت اتهام«فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد.
در پی اعتراض و ارجاع پرونده حیدرنکوسیرت به شعبه دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی، حکم صادره بدوی عینا تائید شد.
محرومیت حیدر نکوسیرت از دسترسی به خدمات درمانی تخصصی و عدم اعزام وی به بیمارستان خارج از زندان، با توجه به شرایط جسمانی و احتمال تشدید بیماریهای وی، از منظر حقوق داخلی و موازین بینالمللی حقوق بشر قابل تأمل و بررسی است.
ادامه نگهداری زندانی بیمار بدون دسترسی به درمان مناسب، در صورت ایجاد رنج شدید یا به خطر انداختن سلامت وی، میتواند با ممنوعیت رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز مندرج در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر مغایرت داشته باشد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید

