•                  
پنج شنبه , ۲۵ مهر , ۱۳۹۸

تداوم محرومیت سهیل عربی, زندانی سیاسی از دسترسی به خدمات پزشکی

0
152

سهیل عربی, زندانی سیاسی و وبلاگ نویس محبوس در تیپ ۱ سالن ۹ زندان تهران بزرگ «فشافویه» همچنان از اعزام به مرکز درمانی خارج از زندان به دلیل آنچه که عدم توجه مسئولان قضائی مستقر در این زندان میباشد محروم مانده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز جمعه ۳ خرداد ۱۳۹۸, سهیل عربی, زندانی سیاسی و وبلاگ نویس محبوس در زندان تهران بزرگ «فشافویه» که در پی بروز آسیب در ناحیه بیضه نیاز مبرم برای اعزام به مرکز درمانی خارج از این زندان دارد, کماکان از اعزام وی به مرکز درمانی تخصصی جلوگیری بعمل آمده است.  این زندانی سیاسی در اوایل اردیبهشت ماه سالجاری پس از انتقال به بند الف ۱ قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران, در حوالی افسریه تهران در طی روند بازجوئی توسط فردی بنام سید موسی موسوی به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن تائید این خبر گفت؛ محرومیت از اعزام سهیل عربی به مرکز درمانی تخصصی در حالی است که این زندانی سیاسی از شدت درد حاصل از لقد فرد بازجو به بیضه اش به شدت به خود می پیچد. با توجه به پیگیریهای مستمر از سوی وکیل این زندانی سیاسی جهت اعزام سهیل به مرکز درمانی, هیچ یک از مقامهای قضائی موافقت خود را مبنی بر اعزام وی به مرکز درمانی اعلام نکردند. فردی بنام « کرمی» بعنوان دادیار ناظر بر زندان که در شعبه ۱ دادگاه انقلاب مستقر در زندان تهران بزرگ«فشافویه» فعالیت میکند ضمن اعلام این نکته که هیچگونه فاکسی مبنی بر انتقال سهیل عربی به مرکز درمانی به زندان تهران بزرگ ابلاغ نشده است و بدون در نظر گرفتن وضعیت وخیم جسمانی این زندانی سیاسی با بیان این جمله که حتما نیازی بر اعزام سهیل عربی به مرکز درمانی خارج از زندان نمی باشد هیچگونه ترتیب اثری در جهت موافقت با اعزام سهیل عربی به مرکز درمانی نداد. و رفتار ایشان را “سیاه نمایی علیه زندان عنوان کرده‌اند”. این در حالی است که در پرونده پزشکی آقای عربی صراحتا به “ترومای بلانت” ناحیه بیضه اشاره شده و طبق دستور پزشک باید سریعا مورد رسیدگی قرار گیرد.

این منبع مطلع در ادامه گفت؛ از سوی دیگرعلیرغم فاکس ارسال شده از سوی دادیار ناظر بر زندان«وزیری» مستقر در زندان اوین به زندان تهران بزرگ «فشافویه» مبنی بر اعزام سهیل عربی به مرکز درمانی, اما حسب گفته های رئیس زندان تهران بزرگ«فشافویه» با آوردن بهانه هائی همچون نبود خودرو و یا نبود مامور جهت اعزام به بیمارستان از انتقال این زندانی سیاسی به بیمارستان تخصصی سر باز میزنند.

لازم به ذکر است, سهیل عربی پیش از این و در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه سالجاری پس از انتقال به بیمارستان فیروزآبادی واقع در شهرری منتقل شده بود بدون انجام هیچگونه درمان و یا معاینه از سوی پزشک متخصص بعد از گذراندن ساعتها معطلی در این مرکز درمانی بدون هیچگونه درمان به زندان تهران بزرگ«فشافویه» بازگردادنده شده بود. 

علت بروز این بیماری در سهیل عربی به نامه سرگشاده ای برمیگردد که وی در اواخر فروردین ماه ۱۳۹۸ با موضوع « در حاشیه » به وضعیت فقر در مناطق جنوبی تهران و حومه پرداخته بود صورت گرفت. 

این زندانی سیاسی در نامه خود به محبوس شدن بسیاری از افراد با جرائم مالی که بدلیل فقر قادر به پرداخت مبالغ ناچیز بعنوان رد مال نبوده و در تیپ یک زندان تهران بزرگ محبوس شده بودند اشاره کرده بود. همزمان با انتشار این نامه در فضای مجازی و تاثیر مثبت آن بر جامعه و افراد خیرخواهی که جهت پرداخت مبالغ رد مال برای زندانیان مورد اشاره در نامه سهیل عربی به زندان تهران بزرگ مراجعه کرده و متقاضی پرداخت مبلغ ردمال برای این دسته از زندانیان دربند شده بودند. همزمان با مراجعه بسیاری از افراد متمکن مالی جهت پرداخت مبالغ جهت رد مال این دسته از زندانیان,  این مورد باعث ناراحتی و عصبانی شدن ارگانهائی مثل اطلاعات سپاه پاسداران شد. 

پیرامون جلسه بازجوئی سهیل عربی از سید موسی موسوی که بعنوان بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه است در طی بازجوئی سهیل عربی را به دلیل فعالیتهای این زندانی سیاسی در داخل بند که از جمله میتوان به یاد دادن زبان انگلیسی و فرانسه به سایر زندانیان است مورد تمسخر قرار داده بود. 

همچنین در طی روند بازجوئی فرد مذکور افدام به ضرب و شتم شدید سهیل عربی کرد و همین مورد باعث آسیب دیدگی شدید سهیل عربی از ناحیه بیضه به دلیل لقدی که از سوی سید موسی موسوی به بیضه وی زده شد و از سوی دیگر مشتی که بر بینی سهیل عربی زد که باعث ترک برداشتن تیغه بینی این زندانی سیاسی و بروز آسیبهای جسمی شدیدی در وی شده است و این زندانی سیاسی از حق دسترسی به مرکز درمانی جهت مداوا با توجه به له شدگی بیضه و شکستگی بینی محروم مانده است. 

سهیل عربی در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۹۲ توسط ماموران قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران در تهران بازداشت و تا به امروز حتی یک بار هم به مرخصی نیامده است. 

 سپس توسط  شعبۀ ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیرخراسانی به دلیل نوشته‎هایش در فیسبوک به اتهام سب النبی (توهین به پیامبر) به اعدام محکوم شد. پس از آن وکلای او به شعبۀ ۳۶ دیوان عالی کشور درخواست تجدید نظر فرستادند و ماده‌ی ۲۶۳ قانون مجازات اسلامی را با توجه به شرایط پرونده و اقرارهای خود متهم برای عفو او مطرح کردند.
بر اساس مادۀ ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی اگر شخصی به پیامبر اسلام توهین کند مجازاتش اعدام خواهد بود اما مادۀ ۲۶۳ این قانون تاکید کرده که «اگر متهم در دادگاه ادعا کند که حرف‌های توهین‌آمیز را بر اساس عصبانیت، نقل قول یا سهو قلم و سهو زده است، حکم اعدام او به مجازات ۷۴ ضربه شلاق تبدیل می‎شود.»

پس از اعتراض وکیل سهیل عربی به حکم اعدام صادر شده توسط شعبه ۷۶ دادگاه گیفری تهران و ارجاع آن به شعبۀ ۳۶ دیوان عالی کشور، این شعبه اتهام «افساد فی الارض» را نیز به پرونده اضافه و حکم اعدام این زندانی را تایید کرد. طبق آنچه در متن حکم آمده، سهیل عربی به دلیل «تعدد صفحات فیسبوک» به “افساد فی الارض” نیز محکوم شد، اما در نهایت درخواست اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور پذیرفته شد و این بار شعبه ۳۴ دیوان عالی کشور حکم اعدام را لغو و پرونده را برای رسیدگی مجدد به یکی از دادگاه‌های بدوی فرستاد. دادگاه در رسیدگی مجدد اتهام “سب النبی” را حذف کرد و سهیل عربی را به هفت سال و نیم زندان و دو سال تحقیقات مذهبی (برای اثبات پشیمانی) و دو سال ممنوع الخروجی پس از آزادی محکوم کرد.

سهیل عربی علاوه بر حکمی که شعبه ۷۶ دادگاه کیفری تهران برای او به اتهام سب النبی صادر کرده است، در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ به اتهام توهین به رییس وقت دانشگاه علامه طباطبایی، آیت‌الله احمد جنتی و غلامعلی حدادعادل از طریق نوشته‌هایش در فیسبوک در شعبه ۱۰ دادگاه ویژۀ کارکنان دولت به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد. او همچنین در شهریورماه ۱۳۹۳ به اتهام “توهین به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی” و “تبلیغ علیه نظام” در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۳ سال حبس محکوم شد که این حکم نیز به فاصله کوتاهی در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر تایید شد.
این زندانی عقیدتی در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۷ از سوی شعبه ۱۱۶۶ دادگاه کیفری تهران به اتهام اخلال در نظم عمومی و تخریب عمدی اموال دولتی به تحمل یک سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد و با ارجاع پرونده به دادگاه تجدیدنظر عین حکم صادره در دادگاه بدوی تائید و به این زندانی سیاسی ابلاغ گردید. 

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازیهای پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: