•                  
جمعه , ۰۹ اسفند , ۱۳۹۸
جمعه, فوریه 28

گزارشی از وضعیت بند۸ زندان اوین

0
331

زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در زندانهای ایران با انواع و اقسام محرومیتهای درمانی, عدم دسترسی به خدمات پزشکی, تغذیه ای و سایر گونه های محرومیت دست و پنجه نرم می کنند. دو فاجعه بسیار بزرگ که می توان به جان باختن “وحید صیادی نصیری”, زندانی سیاسی محبوس در زندان لنگرود قم که در تاریخ ۲۱ آذر ماه ۱۳۹۷ و اخیرا هم به قتل رسیدن علیرضا شیرمحمدعلی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۱ سالن ۱۱ در زندان تهران بزرگ در تاریخ ۲۰ خرداد ماه ۱۳۹۸ نشان از بحران مدیریت و بی توجهی مسئولان قضائی و امنیتی در احترام به حقوق شهروندی زندانیان سیاسی و عقیدتی است که نتیجه آن تا به امروز ۲ مرگ دلخراش که می توان از آن بعنوان فاجعه ای بزرگ در تاریخ حقوق بشر ایران یاد کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, زندانیان سیاسی محبوس در بند ۸ زندان اوین از این محرومیتها مثتثنی نشدند و هر روز به گونه ای متفاوت با محرومیتهائی همچون عدم دسترسی به لوازم بهداشتی, محرومیت از حق درمان, عدم توانائی بهداری زندان اوین در درمان زندانیان و ممانعت از اعزام زندانیان به مراکز درمانی خارج از زندان, عدم کیفیت در مواد غذائی و بسیاری دیگر از موارد دیگر مشکلاتی است که این افراد با آن دست و پنجه نرم می کنند. 

بنقل از یک منبع مطلع که خودش چندین سال در بند ۸ زندان اوین محبوس بود در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفت؛ هر روز بیش از روز قبل وضعیت زندان اوین بدتر از قبل می شود. بعنوان مثال وضعیت خوراک, عدم وجود بهداشت زندانیان, قطع شدن مکرر آب, برق و یا کمبود تهویه مناسب جهت ورود هوای تازه و یا محرومیت از دسترسی های پزشکی و داروئی در بخشی از محرومیتهای گسترده زندانیان محبوس در بند ۸ زندان اوین جا گرفته است. 

این منبع مطلع همچنین گفت؛ این محرومیتهای حتی سا یه اش بر کم شدن جیره غذائی زندانیان هم سایه انداخته و در بسیاری از مواقع مواد غذائی توضیع شده در این بند قابل استفاده نیست و مستقیما به زباله ریخته می شود. حتی کم شدن جیره روزانه بعنوان مثال اگر امروز فردی ۱۰۰ گرم گوشت در وعده غذای روزانه اش باشد روز بعد از مقدار ۱۰۰ گرم ۱۰ گرم کم می شود که این در دراز مدت بر سلامت جسمی آن فرد در اثر عدم استفاده از مواد پروتئینی تاثیر منفی می گذارد. در جیرهائی که بصورت ماهیانه هم توضیع میشود هر ماه کمتر از ماه قبل می باشد. 

این منبع مطلع در ادامه گفت؛ گسترش باند مافیائی در مورد اقلام خاص که بسیار بی کیفیت و از اقلامی استفاده می شود که حتی مهر استاندارد را ندارد به وضوح و به موارد بسیاری می توان اشاره کرد و حتی در فروشگاه های سالن های دیگر زندان اوین با قیمت های بسیار گزاف و گران از اقلام خوراکی گرفته تا بهداشتی و لباس و غیره که با توجه به اهرم فشاری که بر زندانی از سوی  مسؤلان زندان در جهت عدم دریافت و یا عدم اجازه تهیه و رساندن آن قلم جنس مورد نیاز فرد از سوی خانواده اش در بیرون از زندان در نتیجه راهی جز خرید از فروشگاه داخل سالن ۸ را برای زندانی باز نمی گذارد و فرد مجبور است با قیمت گزاف و چندین برابر قیمت واقعی آن جنس را از داخل زندان بخرد. 

این منبع مطلع که خود از نزدیک شاهد این حقایق بوده افزود؛ همه روزه تعداد زیادی زندانی به زندانیان بند۸ در زندان اوین افزوده می شود. این افزایش جمعیت به حدی است که به جز اتاق ها، سایر فضاهای سالن ها و حتی راهروها نیز مملو از زندانی شده است.
 به دلیل تعداد بالای متهم که تعدادشان به مراتب بیشتر از ظرفیت در زندان های دیگر «البته زندانیان دیگر نیز شرایط بهتری ندارند» از جمله زندان تهران بزرگ را بعنوان سرریز به زندان اوین منتقل می کنند که این کار بدن در نظر گرفتن وضعیت و امکانات موجود در زندان اوین باعث ایجاد معضلات مذکور و افزایش بیماری ها و سایر فجایع، از جمله استفاده هر چه بیشتر انواع مواد مخدر که « مشخصا توسط مافیا و پرسنل بخشهای دیگر زندان اوین، وارد زندان میشود» و وجود این دست رفتارها از سوی مسئولان زندان اوین باعث افزایش فشارهای روحی و روانی و در نتیجه بروز آسیبهای جسمی جدی در زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در بند ۸ زندان اوین شده است. 

لازم به ذکر است زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندانهای ایران در سایه بی توجهی مسئولان قضائی و همچنین سازمان زندانها بدون رعایت اصل تفکی جرائم به صورت ادغام با زندانیانی با جرائم غیرسیاسی همچون؛ سرقت, کلاهبرداری, موادمخدر, قتل و یا سایر جرائم دیگر نگهداری می شوند که این مورد از ۲ باعث گسترش هنجار و درگیری و خشونت در بین زندانیان می شود. با نگاهی بر چرائی جان باختن وحید صیادی نصیری در زندان لنگرود قم بعد از ۶۰ روز اعتصاب غذا و یا قتل علیرضا شیرمحمدعلی, دیگر زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۱ سالن ۱۱ زندان تهران بزرگ در صورت رعایت اصل تفکیک جرائم از سوی مسئولان قضائی و سازمان زندانها شاهد اعتصاب غذای “وحید صیادی نصیری” و جان باختن وی در زندان نبودیم. همچنین در صورت رعایت اصل تفکیک جرائم “علیرضا شیرمحمدعلی” بعنوان یک زندانی سیاسی همبند با متهمان جرائم خطرناک مثل قتل نمی شد که باعث مرگ وی بشود.

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: