By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YDM
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ٢٢خردادماه ۱۴۰۵، در ادامه موج تازه سرکوب دانشگاهی، کمیته انضباطی دانشگاه سوره طی دو هفته گذشته دستکم ۲۲ دانشجو را با احکام سنگین اخراج، تعلیق، و محرومیت از تحصیل مجازات کرده است؛ روندی که فعالان دانشجویی آن را بخشی از «مهندسی امنیتی دانشگاهها» و تلاش حکومت برای خاموشسازی هرگونه فعالیت صنفی، مدنی و اعتراضی میدانند. این گزارش با اتکا به دادههای علمی، الگوهای سرکوب آموزشی در جمهوری اسلامی را تحلیل میکند.
موج تازه سرکوب در دانشگاهها؛ ۲۲ دانشجوی سوره زیر تیغ کمیته انضباطی
در هفتههای اخیر، دانشگاه سوره یکی از مراکز مهم آموزش هنر در تهران به صحنه اعمال گسترده احکام انضباطی علیه دانشجویان منتقد تبدیل شده است. بر اساس گزارش کانال دانشجویان متحد، دستکم چهار دانشجو اخراج و بیش از ۱۸ نفر با احکام محرومیت یک تا دو ترم مواجه شدهاند.
این احکام در حالی صادر شده که موج فشار بر دانشجویان در سراسر کشور از ابتدای سال شدت گرفته و دانشگاهها بار دیگر به یکی از اصلیترین میدانهای اعمال سیاستهای امنیتی حکومت تبدیل شدهاند.
«همکاری اجباری»؛ شرط تخفیف مجازات
گزارشها نشان میدهد که برخی دانشجویان تنها در صورت همکاری با معاونت فرهنگی یا امضای تعهدنامههای کتبی از تخفیف در مجازات برخوردار شدهاند.
این الگو یکی از روشهای کلاسیک حکومتهای اقتدارگرا برای شکستن شبکههای همبستگی دانشجویی است.
• سیاست ارعاب آموزشی
• تعهدنامههای اجباری
• نقش معاونتهای فرهنگی
کمیتههای انضباطی؛ ابزار امنیتیسازی دانشگاهها
در سالهای اخیر، کمیتههای انضباطی به یکی از مهمترین بازوهای سرکوب در دانشگاهها تبدیل شدهاند. دادههای منتشرشده توسط نهادهای دانشجویی نشان میدهد:
• تعداد احکام انضباطی پس از اعتراضات ۱۴۰۱ بیش از ۳۰۰ درصد افزایش یافته است.
• بیش از ۷۰ درصد احکام بدون حضور وکیل یا نماینده قانونی صادر میشود.
• در ۶۰ درصد موارد، اتهامات مبهمی مانند «تشویش اذهان عمومی» یا «اخلال در نظم» مطرح میشود.
این روند با استانداردهای بینالمللی حق آموزش از جمله ماده ۱۳ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در تضاد کامل است.
دانشگاه سوره؛ از مرکز هنر تا میدان کنترل سیاسی
دانشگاه سوره که بهطور سنتی محل تحصیل دانشجویان هنر، معماری و رسانه بوده، در سالهای اخیر به دلیل حضور فعال دانشجویان در اعتراضات صنفی و سیاسی، زیر ذرهبین نهادهای امنیتی قرار گرفته است.
فعالان دانشجویی میگویند: «سوره به دلیل ماهیت هنریاش همیشه یکی از مراکز تولید روایتهای انتقادی بوده و همین موضوع حساسیت نهادهای امنیتی را افزایش داده است.»
پیامدهای علمی و اجتماعی سرکوب آموزشی
سرکوب سیستماتیک در دانشگاهها پیامدهای گستردهای دارد:
• کاهش کیفیت علمی به دلیل حذف دانشجویان فعال و نخبه
• افزایش مهاجرت تحصیلی
• تضعیف سرمایه اجتماعی دانشگاه
• افزایش خودسانسوری و انفعال سیاسی
در ایران، این پیامدها با بحرانهای ساختاری از جمله فرار مغزها و کاهش اعتماد عمومی همافزایی خطرناکی ایجاد کرده است.
دانشگاهها در محاصره امنیتی
در ماههای اخیر، گزارشهای متعددی از دانشگاههای تهران، علامه، بهشتی، هنر، تبریز و شیراز منتشر شده که نشان میدهد:
• حضور نیروهای امنیتی در محوطه دانشگاهها افزایش یافته
• فعالیت انجمنهای علمی و صنفی محدود شده
• جلسات فرهنگی و نشستهای دانشجویی لغو یا با نظارت شدید برگزار میشود
این روند نشاندهنده تلاش حکومت برای مهندسی فضای دانشگاهی و جلوگیری از شکلگیری هرگونه جنبش اجتماعی جدید است.
دانشگاه سوره، نمونهای از یک الگوی ملی
پرونده ۲۲ دانشجوی دانشگاه سوره تنها یک نمونه از سیاست گستردهتری است که هدف آن خاموشسازی دانشگاه بهعنوان آخرین سنگر جامعه مدنی ایران است.
در شرایطی که بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور رو به تشدید است، حکومت با تشدید فشار بر دانشگاهها تلاش میکند هرگونه امکان سازماندهی، اعتراض و تولید فکر انتقادی را از بین ببرد.
انتهای پیام
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
حقوق بشر در ایران