•                  
پنج شنبه , ۰۳ مهر , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, سپتامبر 24

احمدرضا حائری, فعال سیاسی برای تحمل حبس راهی زندان اوین شد

0
113

حقوق بشر در ایران – امروز شنبه ۴ مرداد ماه ۱۳۹۹, احمدرضا حائری, فعال سیاسی برای تحمل حبس تعزیری ۶ ماهه خود بازداشت و به بند قرنطینه زندان اوین منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از امتداد, امروز شنبه ۴ مرداد ماه ۱۳۹۹, احمدرضا حائری, فعال سیاسی برای تحمل ۶ ماه حبس تعزیری خود پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام کیفری دادسرای امنیت تهران بازداشت و به بند قرنطینه زندان اوین منتقل شد. 

این فعال سیاسی, توسط شعبه ۵۴ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی بابائی با اتهامات تبلیغ علیه نظام، تجمع غیر قانونی و اخلال در نظم عمومی به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. این حکم پس از ارجاع پرونده به شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران عیناً تائید شد. 

سعید حائری, برادر احمدرضا حائری که در فروردین ماه سال ۱۳۹۳ زندانی سیاسی محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین بود در پی یورش نیروهای گارد  زندان اوین که بند مذکور که از آن عنوان جمعه سیاه یاد می شود به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفت.

پس از این حمله احمدرضا حائری به همراه جمعی دیگر از خانواده های زندانیان سیاسی با تجمع در برابر مجلس و ساختمان ریاست جمهوری، با نمایندگان وقت در مجلس و مسوولین دولت حسن روحانی دیدار کردند و با پیگیری های صورت گرفته، نوبخت سخنگوی وقت دولت اعلام کرد هیأتی از طرف دولت برای بررسی ابعاد مختلف جریان حمله به بند ۳۵۰ تعیین شده و گزارش تهیه شده توسط این هیأت به رئیس جمهور ارائه شده است.

همزمان علی مطهری به همراه ۸ نفر از نمایندگان مجلس نهم با طرح سؤال از وزیر دادگستری خواستار پاسخگویی وی در خصوص این موضوع شدند، که در نهایت با وجود قانع نشدن نمایندگان از پاسخ های پورمحمدی وزیر وقت دادگستری، پی‌گیری آن از سوی رئیس وقت مجلس، علی لاریجانی متوقف شد.

گزارشی هم که از سوی دولت درباره این موضوع تهیه و به گفته سخنگوی دولت به رئیس جمهور ارائه شده، تاکنون منتشر نشده است.

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازی های پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: