•                  
چهارشنبه , ۰۵ آذر , ۱۳۹۹
چهارشنبه, نوامبر 25

انتقال احمدرضا جلالی, زندانی سیاسی محکوم به اعدام به مکانی نامعلوم

0
514

حقوق بشر در ایران – طی روزهای گذشته, “احمدرضا جلالی”، زندانی سیاسی و شهروند دو تابعیتی محکوم به اعدام محبوس در زندان اوین  به مکان نامعلوم منتقل شده است. احمدرضا جلالی طی تماس تلفنی با خانواده خود این خبر را به آنها داد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران ، روز دوشنبه ۷ مردادماه ۱۳۹۸، “احمدرضا جلالی”, زندانی سیاسی و شهروند دو تابعیتی محبوس در زندان اوین طی تماس تلفنی به خانواده خود از انتقالش به مکانی نامعلوم خبر داد.احمدرضا جلالی در این تماس به خانواده خود گفت که به سلول انفرادی با تدابیر امنیتی شدید منتقل شده و مشخص نیست این محل در زندان بوده یا مکان دیگری. انتقال ناگهانی این زندانی محکوم به اعدام با توجه به تائید و قطعی بودن حکم اعدام صادره در پرونده این شهروند دو تابعیتی موجی از نگرانی را در میان نزدیکان و خانواده وی مبنی بر اجرای ناگهانی حکم وی بوجود آورده است. 

براساس این گزارش, “احمدرضا جلالی”, روز دوشنبه هفته جاری به مکانی نامعلوم منتقل شد. طی تماسی که وی با خانواده خود داشت اعلام کرده که به یک سلول انفرادی منتقل شده و در این محل تحت تدابیر امنیتی شدید و زیر نظر دوربینهای مدار بسته قرار دارد. با این حال مشخص نیست انتقال وی توسط چه نهادی صورت گرفته و محل این سلول انفرادی در زندان است و یا در بازداشتگاه یک نهاد امنیتی. 
احمدرضا جلالی طی این تماس از احتمال اجرای حکم خود خبر داده و عدم پاسخگوئی مسئولان زندان اوین در ارتباط با وضعیت و محل نگهداری وی باعث افزایش نگرانی خانواده احمدرضا جلالی از اینکه بطور ناگهانی حکم اعدام وی اجرا بشود را در پی داشته است.

پرونده “احمد رضا جلالی” بهمن ۱۳۹۵ به شعبه ۱۵دادگاه انقلاب ارجاع شد، و با فشارهای زیاد از طرف “ابوالقاسم صلواتی” برای عزل وکالت “زینب طاهری” نهایتا در کشمکش میان دادگاه و “احمدرضاجلالی” و به خواسته شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، “دبیر دریابیگی” به عنوان وکیل ۲ در این پرونده اعلام وکالت کرد. 

اولین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده “احمد رضا جلالی”، توسط شعبه ۱۵دادگاه انقلاب تهران به ریاست “ابوالقاسم صلواتی” در تاریخ ۳۱ مرداد ماه ۱۳۹۶ برگزار شد و با توجه به سنگین بودن این پرونده دومین جلسه دادگاه نیز  در تاریخ ۲ شهریور ماه ۱۳۹۶، توسط شعبه مذکور برگزار شده بود و در نهایت حکم اعدام “احمدرضا جلالی” در تاریخ ۲۹ مهرماه ۱۳۹۶ به وکیل وی “دبیر دریابیگی” ابلاغ شد. 

با ارجاع پرونده احمدرضا جلالی به دیوان عالی کشور, و بررسی مجدد اتهامات وی توسط دیوان عالی حکم صادره توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی, عینا به تائید دیوان عالی کشور رسید و در تاریخ ۲۰ آذرماه ۱۳۹۶به وکیل احمدرضا جلالی ابلاغ شد. 

احمدرضا جلالی، در تاریخ ۲۵ آبان‌ماه ۱۳۹۷ به دلیل بیماری و درد شدید در شکم  پس از کارشکنی های بسیار این زندانی سیاسی را به بیمارستان منتقل کردند و  در تاریخ ۲۷ آبان‌ماه ۱۳۹۷, احمدرضا جلالی تحت عمل جراحی قرار گرفت. وی ۱ روز پس از عمل جراحی به زندان بازگردانده شده بود.

وی پس از انجام عمل جراحی و علیرغم احتمال ابتلا به بیماری سرطان از رسیدگی پزشکی محروم مانده بود.

احمدرضا جلالی در اردیبهشت ۱۳۹۵ به دعوت دانشگاه تهران به ایران رفته بود، اما توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ار بابت اتهام “محاربه از طریق جاسوسی برای اسرائیل” به اعدام محکوم شد.

عباس جعفری دولت آبادی, دادستان وقت تهران, “احمدرضا جلالی” را به “انتقال اطلاعات مربوط به پروژه‌های به کلی سرّی نظام در حوزه‌های تحقیقاتی، نظامی، دفاعی و هسته‌ای در قبال دریافت مبالغی به همراه حق شهروندی کشور سوئد برای خود و خانواده‌اش” متهم کرده بود و دلیل بازداشت و تفهیم این اتهام از بابت آن فعالیت احمدرضا جلالی دانسته بود و اعدام وی را قطعی دانسته بود!

لازم به ذکر است، احمدرضا جلالی پس از پایان تحصیلات در رشته پزشکی در ایران در مرکز حوادث طبیعی فعالیت داشت. او در سال  ۱۳۸۸ برای ادامه تحصیل به سوئد رفت، در آنجا در همین رشته مدرک دکترا گرفت، سپس فوق دکترای خود را در رشته پزشکی بحران در دانشگاه پیه‌ مونتو ایتالیا گذراند و پس از آن به همراه همسر و دو فرزند خود ساکن سوئد شد.

محرومیت افراد از حق درمان و ممانعت از اعزام زندانیان سیاسی و عقیدتی به مراکز درمانی و همچنین بلاتکلیف نگه داشتن این افراد در بازداشت از مصادیق بارز شکنجه و ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسیمصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ می باشد. 

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازیهای پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: