•                  
یک شنبه , ۱۷ فروردین , ۱۳۹۹
یکشنبه, آوریل 5

گزارشی از آخرین وضعیت سپیده قلیان و امیرحسین محمدی فر

0
235

حقوق بشر در ایران – سپیده قلیان”, فعال مدنی محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین که روز گشذته در پی وخامت حال و ضعف جسمانی در نهمین روز از اعتصاب غذا به بیمارستان ستاری قرچک ورامین اعزام شده بود پس از بستری در CCU و نصب اکسیژن نازال پس از کسب هوشیاری کامل در پی امتناع از ادامه درمان از این مرکز درمانی به زندان بازگردانده شد. “امیرحسین محمدی فر”, فعال رسانه ای و از اعضای هیئت تحریریه نشریه گام محبوس در بند ۴ زندان اوین در حالی بیست و نهمین روز از اعتصاب غذای خود را پشت سر گذاشت که بیش از ۱۱ کیلو از وزن خود را در پی اعتصاب غذا از دست داده و بر حسب آزمایشهای پزشکی در بهداری زندان اوین روند نزولی کاهش پلاکتهای خون در این فعال رسانه ای همچنان ادادمه دارد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز پنجشنبه ۱۰ مردادماه ۱۳۹۸, “سپیده قلیان”, فعال مدنی محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین که روز گذشته و در نهمین روز از اعتصاب غذای خود در پی ضعف جسمانی شدید, بی حالی و سرگیجه به بیمارستان ستاری قرچک ورامین اعزام شده بود پس از بستری در بخش CCU این بیمارستان و نصب اکسیژن نازال و بدست اوردن سطح هوشیاری کامل از ادامه درمان امتناع کرد و با رضایت شخصی خودش از این مرکز درمانی ترخیص و به بند زنان زندان قرچک در ورامین بازگردانده شد. “امیر حسین محمدی فر”, هم پرونده ای “سپیده قلیان” و فعال رسانه ای محبوس در بند ۴ زندان اوین پس از گشذت ۲۹ روز از اعتصاب غذا بیش از ۱۱ کیلوگرم از وزن خود را از دست داده و در حال حاضر وزن وی به ۵۴ کیلوگرم رسیده است. 

براساس این گزارش و بنقل از مهدی قلیان برادر سپیده قلیان که با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود ضمن اعلام خبر بازگرداندن خواهرش به زندان قرچک نوشته بود; “سپیده قلیان” در حالی که نهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را در بند زنان زندان قرچک ورامین پشت سر می گذاشت در پی ضعف جسمانی شدید, بیحالی, و سرگیجه به دلیل رفتار نامناسب مسئولین بهداری زندان قرچک با این فعال مدنی در بند حاضر به مراجعه به بهداری زندان نشد و در پی تداوم امتناع از مراجعه به بهداری در پی کاهش علائم حیاتی و افزایش ضعف جسمانی و اطلاع رسانی هم بندی های وی به مسئولان زندان قرچک بصورت اورژانسی و بدون اطلاع رسانی به خانواده این فعال مدنی وی را به بیمارستان ستاری قرچک ورامین اعزام کرده بودند و پس از اطلاع خانواده سپیده قلیان و پیگیری از اینکه فرزندشان در کدام بیمارستان بستری است پس مراجعه به بیمارستانهای مختلف در منطقه قرچک ورامین در نهایت سپیده قلیان را در بخش CCU و در حالی که اکسیژن نازال به وی نصب یبود پیدا کردند و پس از انجام مراحل اولیه بازیابی وی پس از کسب هوشیاری سپیده قلیان در پی رضایت وی از ادامه درمان  به زندان قرچک ورامین بازگردانده شد. 

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۹ مردادماه ۱۳۹۸, با انتشار گزارشی انتقال “سپیده قلیان”, فعال مدنی به بیمارستان را اطلاع رسانی کرده بود. 

همچنین “امیرحسین محمدی فر”, فعال رسانه ای و عضو هیئت تحریریه نشریه گام که از تاریخ ۱۳ تیرماه ۱۳۹۸, در اعتراض به محرومیت از عدم قبول وثیقه از سوی “محمد مقیسه”, قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و همچنین ممانعت از اعزام ساناز الهیاری همسرش به مرکز درمانی خارج از زندان دست به اعتصاب غذا زده است در حالی بیست نهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را پشت سر میگذارد که بیش از ۱۱ کیلوگرم از وزن خود را از دست داده و وزن وی به ۵۴ کیلوگرم رسیده و با توجه به آزمایشات بهداری زندان اوین روند نزولی کاهش پلاکت های خونی وی همچنان ادامه دارد و در اثر افت الکترولیتهای خونی وی باعث کاهش ضربان قلب وی شده و امیرحسین محمدی فر در حال حاضر قادر به راه رفتن به تنهائی نیست. 

 امیرحسین محمدی فر و ساناز الهیاری در حالی دست به اعتصاب غذای اعتراضی زدند که پیش از این و در تاریخ ۱۱ تیرماه ۱۳۹۸, امیرحسین محمدی فر در نامه ای خطاب به “محمد مقیسه” رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و “باقری” رئیس اندرزگاه ۴ زندان اوین اعلام کرده بود که در صورت عدم توجه یا مرتفع نکردن خواسته آنها از تاریخ ۱۳ تیرماه ۱۳۹۸ دست به اعتصاب غذا خواهند زد. 

در متن نامه منتشره از سوی امیرحسین محمدی فر که حقوق بشر در ایران پیش و در تاریخ ۱۱ تیرماه ۱۳۹۸ در گزارشی آن را منتشر کرده بود وی ضمن تاکید بر بلاتکلیفی علیرغم گذشت ۶ ماه از تاریخ بازداشت خودش به همراه همسرش, ساناز الهیاری و از سوی دیگر گذشت بیش از ۵ ماه از اتمام مراحل بازجوئی و تحقیقات پرونده بدون در نظر گرفتن قرار وثیقه صادره و ممانعت از تودیع  وثیقه از سوی “محمد مقیسه” رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با توجه به مکاتبات گسترده خانوادههای آنها و امیرحسین محمدی فر به همراه همسرش ساناز الهیاری داشتند اما هیچگاه پاسخ مشخصی به آنها داده نشد. 

در بخش دیگری از این نامه دلیل دوم امیر حسین محمدی فر از اعلام اعتصاب غذا تداوم محرومیت همسرش ساناز الهیاری از دسترسی به خدمات پزشکی به دلیل بیماریهایی که در اثر امساک و یا نخوردن غذای جامد در زندان به آن مبتلا شدند از دسترسی به خدمات پزشکی و درمان تحت نظر پزشک متخصص بود و خواستار این شده بود با قبول تودیع وثیقه صادره از  سوی “محمد مقیسه” قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران, زمینه آزادی موقت آنها تا اتمام مراحل دادرسی را فراهم سازد و بدین وسیله ساناز الهیاری هم بتواند برای درمان بیماریهای خود اقدام کند. 

 “سپیده قلیان”, ۳ روز پیش و در حالی که هفتمین روز اعتصاب غذا را پشت سر می گذاشت توسط یک زندانی غیرسیاسی مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. 

حقوق بشر در ایران در تاریخ ۲۰ خرداد ماه ۱۳۹۸, با انتشار گزارشی از محرومیت ساناز الهیاری از دسترس یه خدمات پزشکی و عدم اعزام وی به مرکز درمانی خارج از زندان اطلاع رسانی کرده بود. 

در آن گزارش بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام آن خبر و بحرانی توصیف کردن وضعیت جسمی این فعال رسانه ای گفته بود؛ علیرغم بروز بیماریهائی چون؛ ضعف جسمانی شدید, مشکلات گوارشی, درد شدید معده و همچنین لرزش اندامها بدن از قبیل دست و پا که منجر به کاهش ۱۰ کیلوگرم از وزن وی شده است نیاز مبرم به اعزام  به مرکز درمانی خارج از زندان اوین دارد.

ساناز الهیاری, در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۹۸, پس از گذشت ۱۲ از اعتصاب غذا در پی وخامت حال و ضعف شدید جسمانی و افت شدید فشار خون برای لحظاتی وی را در کما برد و منجر به قطع شدن علائم حیاتی وی برای لحظاتی شده بود بنا به تاکید نزدیکان و و دوستان و خانواده اش به اعتصاب غذای خود پایان داد. 

لازم به ذکر است که در آذر ماه سال ۱۳۹۷و همزمان با تجمعات اعتراضی گسترده کارگران “گروه ملی فولاد اهواز” و کارگران “مجتمع نیشکر هفت تپه” در شوش و اهواز,  نشریه گام به دلیل پوشش خبری وسیع و انتشار مسائل و اخبار کارگری ایران تحت پیگیرد قرار گرفت و در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۳۹۷, “ساناز اللهیاری”، “امیرحسین محمدی فر” توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند و بعد از انتقال به زندان اوین در سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ این زندان تحت بازجوئی و شدیدترین فشارهای روحی و روانی قرار گرفتند. 

بازداشت ساناز الهیاری در حالی ادامه دارد که شرایط جسمی او به دلیل ابتلا به بیماری نامشخصی که باعث کاهش وزن، ضعف جسمی و لرزش شدید اندام ها شده است نگران کننده است. وی همچنین در دستگاه گوارشی نیز دچار مشکل جدی شده و از درد شدید معده رنج می برد.

این زوج فعال رسانه ای در اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, با توجه به اتمام مراحل بازجوئی و تکمیل پرونده پس از گذشت چند ماه بلاتکلیفی در بند امنیتی ۲۰۹ وزارت اطلاعات به بند عمومی زندان اوین منتقل شدند و امیرحسین محمدی فر در بند ۴ و ساناز اللهیاری در بند زنان زندان اوین بدون حق ملاقات با یکدیگر محبوس هستند. 

“سپیده قلیان”, فعال مدنی, که در جریان تجمعات اعتراضی کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه به همراه “اسماعیل بخشی” و ۶ تن دیگر از فعالان کارگری و رسانه ای دیگر بازداشت و پس از اتمام مراحل بازجوئی در زندانهای سپیدار اهواز, زندان اوین و قرچک ورامین جابجا شده است از تاریخ ۱ مردادماه ۱۳۹۸,  در اعتراض به رفتار نامناسب مسئولان زندان قرچک با وی و خانواده اش و همچنین جابجائی های پی در پی در زندانهای مختلف تا روز برگزاری دادگاه دست به اعتصاب غذا زد.

این فعال مدنی در بند, در تاریخ ۴ مردادماه ۱۳۹۸, در حالی که سومین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را پشت سر می گذاشت در پی وخامت حال و  افت شدید فشارخون, بی هوشی, و اختلال در سیستم گوارشی پس از اعزام  به بهداری زندان قرچک مورد رفتار خشن از سوی پرستار این واحد پزشکی در زندان قرار گرفته بود. 

 سپیده قلیان در تاریخ ۲ مردادماه ۱۳۹۸, با انتشار نامه ای سرگشاده به تفسیر کامل دلایل خود از این اعتصاب غذا اشاره کرده است. وی در بخشی از نامه خود نوشته بود؛ تجربه مشترک تمامی کسانی که زندانی سیاسی بوده و یا تحت تهدید نهادهای امنیتی زیسته‌اند، این است که توسط این نهادها به زندانی و خانواده‌اش گفته می‌شود که برای بدتر نشدن شرایط از هرگونه رسانه‌ای کردن وضعیت پرهیز کنند. این امر به وضوح تمایل نهادهای امنیتی به سکوت سرکوب شدگان را نشان می‌دهد. از این نقطه نظر، سکوت در مقابل زندانبان، همراهی با او در برابر بایکوت صدای زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

رسانه‌های جریان اصلی و هم‌سو با قدرت نقش خود را با چشم بستن به روی حقایق و سکوت در مقابل این وضعیت ایجاد می‌کنند. اعتصاب غذا انتخاب من نیست. اما در این وضعیت تنها ابزار زندانی برای شکستن سکوت، هرچند در سطح محدود است. بنابراین ابتدا به ساکن هدف از اعتصاب من اعتراض به سرکوب و فشار بر زندانیان سیاسی است و از همین سو از روز گذشته اعتصاب غذای خود را آغاز کرده‌ام.

جلسه دادرسی بر پرونده سپیده قلیان ساعت ۱۰ صبح روز ۱۲ مرداد ماه ۱۳۹۸, به همراه سایر بازداشت شدگان این پرونده بنامهای؛ اسماعیل بخشی, امیر امیرقلی, امیرحسین محمدی فر, سانازاله یاری, علی نجاتی و عسل محمدی , فعالان مدنی و رسانه ای و کارگری که در جریان تجمعات اعتراضی کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه در زمستان ۱۳۹۷ از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست “محمد مقیسه” برگزار خواهد شد. 

سپیده قلیان, برای اولین بار در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۹۷ به همراه دستکم ۱۹ تن از جمله تمامی اعضای مجمع نمایندگان کارگری نیشکر هفت‌تپه و چند فعال کارگری و تعدادی از شاغلین و مدیران شرکت که جهت پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان در پلیس امنیت شوش بازداشت و پس از اتمام مراحل بازجوئی در تاریخ ۲۷ آذر ماه ۱۳۹۷ با قرار وثیقه تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.

این فعال مدنی در تاریخ ۳۰ دی ماه ۱۳۹۷ و برای دومین بار متوالی در پی یورش نیروهای امنیتی به منزل پدری وی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات در اهواز منتقل شد. همزمان با بازداشت سپیده قلیان, اسماعیل بخشی دیگر هم پرونده ای وی نیز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. 

بازداشت سپیده قلیان در حالی صورت گرفته بود که تلویزیون ایران شب ۲۹ دی ماه در فیلمی با عنوان “طراحی سوخته” اعترافاتی از اسماعیل بخشی، سپیده قلیان و علی نجاتی، عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه که در جریان بازداشت و بازجویی پیشین آنها ضبط شده بود را نمایش داد که در آن گفته بودند با “گروه‌های مارکسیستی و برانداز در خارج از ایران” ارتباط دارند.

در تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۳۹۸, با توجه به ارجاع پرونده سپیده قلیان, فعال مدنی به همراه اسماعیل بخشی و امیر«علی» امیرقلی از زندان سپیدار و زندان شیبان اهواز به زندان اوین در تهران منتقل شدند. این فعال مدنی در انتظار برگزاری جلسه دادرسی از سوی دادگاه انقلاب تهران میباشد. 

در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۹۸, اولین جلسه بازپرسی “سپیده قلیان” فعال مدنی به همراه  دو متهم دیگر این پرونده “امیرامیرقلی فعال رسانه ای” و “اسماعیل بخشی” فعال کارگری بدون حضور وکلای مدافع این افراد در شعبه ۷ دادسرای زندان اوین برگزار شده بود.

همچنین در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, اسماعیل بخشی, سپیده قلیان, امیرحسین محمدی فر و ساناز اله یاری از سوی شعبه ۷ بازپرسی دادسرای مقدس مستقر در زندان اوین از بابت اتهامات جدید تفهیم اتهام شدند و همچنین آخرین دفاعیات خود را ارائه دادند. 

لازم به ذکر است, “ارتباط با یکی از گروه‌های مخالف نظام” از جمله اتهامات جدیدی بود که در ارتباط با هر ۷ نفر این افراد  در این جلسات دادرسی مطرح شده بود و اتهامات “نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی” و نشر اکاذیب  نیز به اتهامات سپیده قلیان و اسماعیل بخشی اضافه شد. 

سپیده قلیان در ساعت ۱۰ صبح روز ۱۲ مرداد ماه ۱۳۹۸, به همراه  اسماعیل بخشی, امیر امیرقلی, امیرحسین محمدی فر, سانازاله یاری, علی نجاتی و عسل محمدی , فعالان مدنی و رسانه ای و کارگری که در جریان تجمعات اعتراضی کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه در زمستان ۱۳۹۷ از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست “محمد مقیسه” مورد محاکمه قرار خواهند گرفت. 

جلسات ابلاغ کیفرخواست به متهمان این پرونده در تاریخهای ۲۲ خردادماه, ۵ تیرماه, ۱۱ تیرماه و ۱۷ تیرماه سالجاری از سوی شعبه مذکور به ایشان برگزار شده بود. 

سپیده قلیان متولد ۱۳۷۴و فعال مدنی اهل اهواز پیشتر نیز در تاریخ ۶ اسفند ۹۵ در منزل پدری بازداشت و در تاریخ ۱۱ اسفندماه همان سال با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی و تا پایان مراحل دادرسی از بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز آزاد شده بود.

سازمان عفو بسن الملل, در تاریخ ۱۳ تیرماه ۱۳۹۸، با انتشار بیانیه‌ای ضمن تاکید بر بی گناهی و محرومیت “امیرحسین محمدی فر”, “ساناز الهیاری” و “امیر امیرقلی”, خواستار آزادی بی قید و شرط این فعالان رسانه ای شد که صرفا به دلیل پوشش خبری اعتراضات کارگران هفت تپه بازداشت و در زندان هستند. سازمان عفو بین الملل از مقامات ایران خواست که این خبرنگاران فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند. در این بیانیه با اشاره به وضعیت سلامتی، شرایط نگهداری و روند ناعادلانه بازداشت و دادرسی این افراد، بازداشت آن ها خودسرانه خوانده شده و علت آن استفاده مسالمت آمیز از حق آزادی بیان، حق تجمع و اجتماع آزادانه و خبررسانی در مورد تجمعات کارگران در کارخانه نیشکر هفت تپه، در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و شرایط کاری نامناسب این کارگران عنوان شده است.

سازمان گزارشگران بدون مرز, در تاریخ ۲۰ تیرماه ۱۳۹۸, در پی تداوم اعتصاب غذای “امیرحسین محمدی فر” و “ساناز اللهیاری”, زوج فعال رسانه ای و عضو هیئت تحریریه نشریه دانشجوئی گام محبوس در زندان اوین, نسبت به تداوم اعتصاب غذا و محرومیت این زوج فعال رسانه ای واکنش نشان داد. 

سرکوب فعالان رسانه ای و روزنامه نگاران ناقض اصل آزادی بیان و همچنین اسناد بین المللی حقوق بشر, ماده ۱۹ اعلامیه جهانی و همچنینماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز میباشد. با تتوجه به مفهوم اصل آزادی بیان هر انسانی محق است تا به هر طریق ممکن بتواند عقاید و نظریات و دیدگاههای خود را بدون ملاحظات مرزی و به هر شکل ممکن منتشر کند. 

 بازداشت خودسرانه و بلاتکلیف نگه داشتن افراد و همچنین عدم تفهیم اتهام فرد در زمان بازداشت و عدم امکان دسترسی به وکیل برای متهم از جمله موارد ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر, ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز مورد تاکید قرار گرفته است. 

محرومیت افراد از حق درمان و ممانعت از اعزام زندانیان سیاسی و عقیدتی به مراکز درمانی و همچنین بلاتکلیف نگه داشتن این افراد در بازداشت از مصادیق بارز شکنجه و ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسیمصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ می باشد. 

همچنین در ماده ۵ قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل . سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون نیز مورد تاکید قرار گرفته است اما برخوردهای فراقانونی از سوی ارگانهای امنیتی ناقض قوانینی است که خود تدوینگر آن بودند و ادعای عمل بر آن را دارند. 

 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: