By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Yrp
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ۱۵ خردادماه ۱۴۰۵، محمدرضا(آراز) امانی نادارلی(زرین آباد)، در حال تحمل دوران حبس تعزیری خود است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، محمدرضا(آراز) امانی نادارلی(زرین آباد)، فعال ملی مدنی، اهل و ساکن شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی، برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود، بازداشت و به زندان مرکزی تبریز، منتقل شد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”آقای امانی، طی روزهای گذشته پس از احضار به شعبه اجرای احکام دادسرای انقلاب شهر تبریز، دستگیر و برای تحمل دوران حبس تعزیری خود از بابت اتهام«فعالیت تبلیغی علیه نظام» به زندان تبریز منتقل شد.
لازم به ذکر است، محمدرضا(آراز) امانی نادارلی(زرین آباد)، در مرحله تجدید نظرخواهی، توسط قاضی عباسعلی حوزان – رئیس شعبه ۳۶دادگاه تجدیدنظر استان تهران، بدون تشکیل جلسه دادرسی، محاکمه و به تحمل ۱۳ سال حبس تعزیری و مجازات تکمیلی از قبیل ۲ سال محرومیت از حقوق اجتماعی، دو سال منع خروج از کشور و ۲ سال عضویت در احزاب، گروه ها و دسته جات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، محکوم شد و درخواست اعاده دادرسی به پرونده وی هم از سوی قضات شعبه دیوان عالی کشور، به علت اینکه«متهم پرونده در حال تحول دوران حبس خود نبود» رد شده بود.
این فعال ملی مدنی، در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و سپس برای دومین مرحله به شعبه مذکور احضار و پس ازمحاکمه در تاریخ ۱۳ تیر ماه ۱۴۰۳، از بابت اتهام «اقدام علیه امنیت ملی از طریق جاسوسی» به تحمل ۸ سال حبس تعزیری، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت داخلی / خارجی» هم به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
محمدرضا(آراز) امانی نادارلی(زرین آباد)، در تاریخ ۱۸ بهمن ماه ۱۴۰۲، در شهر تبریز، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و برای بازجویی و تشکیل پرونده قضایی به تهران و بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین، منتقل و توسط بازپرس شعبه دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران، تفهیم اتهام شده بود.
وی پبش از این هم تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران وزارت اطلاعات، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، با تودیع وثیقه ای به ارزش ۱ میلیارد تومان، آزاد شده بود.
از منظر حقوق بشر، سرکوب فعالان ملی ـ مدنی و فعالان فرهنگی در ایران با اصول بنیادین آزادی بیان، آزادی تشکل، آزادی تجمعات مسالمتآمیز و حق مشارکت در امور فرهنگی و اجتماعی در تعارض است. بر اساس میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر، هر فرد حق دارد عقاید، هویت فرهنگی و مطالبات مدنی خود را بدون ترس از بازداشت، تهدید یا مجازات بیان کند. با این حال، بسیاری از فعالان در ایران با اتهاماتی مبهم مانند «اقدام علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» یا «تشویش اذهان عمومی» تحت پیگرد، بازداشت و محکومیت قرار میگیرند.
همچنین گزارشهای متعدد نهادهای حقوق بشری نشان میدهد که در بسیاری از پروندههای مربوط به فعالان مدنی و فرهنگی، اصول دادرسی عادلانه از جمله دسترسی آزاد به وکیل، رسیدگی مستقل و علنی، منع شکنجه و حق دفاع مؤثر رعایت نمیشود. محدودیت بر فعالیتهای فرهنگی، زبانی و هویتی اقوام و گروههای مختلف نیز میتواند ناقض حقوق فرهنگی و اصل منع تبعیض باشد که در اسناد بینالمللی حقوق بشر مورد تأکید قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید