By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YIm
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ٢۴ خردادماه ۱۴۰۵، ماموران امنیتی در شهرستان جونقان، کامران احمدی نیک، را بازداشت کردند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، کامران احمدی نیک، ساکن شهرستان جونقان از توابع استان چهارمحال و بختیاری، توسط نیروهای امنیتی در آن شهرستان، دستگیر شده است.
براساس این گزارش، دستگیری کامران احمدی نیک، توام با ضرب و شتم این شهروند صورت گرفته و این شهروند از حقوق اولیه خود محروم شده است.
لازم به ذکر است، بازداشت و ضرب وشتم کامران احمدینیک، شهروند جونقانی، تنها یک پرونده فردی نیست نمونهای است از الگوی تکرارشونده بازداشتهای فراقانونی که در آن نه قانون اساسی رعایت میشود، نه قواعد فقهیِ منع ظلم و تعدی، و نه تعهدات بینالمللی ایران در حوزه حقوق بشر. ده روز بیخبری مطلق از وضعیت او شکستگی دست در جریان بازداشت و عدم پاسخگویی نهادهای قضایی تصویری روشن از بحران ساختاری در نظام عدالت کیفری جمهوری اسلامی ارائه میدهد.
بازداشت کامران احمدینیک؛ وقتی قانون، فقه و حقوق بشر همزمان نادیده گرفته میشوند
در شهرستان جونقان، استان چهارمحالوبختیاری، بازداشت کامران احمدینیک توسط نیروهای اطلاعات سپاه وارد دهمین روز خود شده، بیآنکه کوچکترین اطلاعی از محل نگهداری وضعیت جسمی یا اتهام او منتشر شود منابع محلی تأیید کردهاند که این بازداشت با ضربوشتم شدید همراه بوده و دست او در همان لحظات اولیه شکسته است روایتی که بار دیگر پرسشهای جدی درباره ماهیت رفتار نیروهای امنیتی و میزان پایبندی آنان به قانون ایجاد میکند.
بازداشت بدون حکم، ضربوشتم در لحظه دستگیری؛ نقض صریح قانون اساسی
اصل ۳۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصریح میکند که: «هیچکس را نمیتوان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین میکند.»
اما در پرونده کامران احمدینیک نه حکمی ارائه شده نه اتهامی اعلام شده و نه خانوادهاش توانستهاند پاسخی از دستگاه قضایی دریافت کنند این وضعیت طبق مواد متعدد آیین دادرسی کیفری مصداق روشن بازداشت خودسرانه است.
• اصل ۳۲ قانون اساسی
• بازداشت خودسرانه
• آیین دادرسی کیفری
قواعد فقهی چه میگویند؟ «لا ضرر»، «لا حرج» و حرمت ضربوشتم
حتی بر اساس فقه شیعه که مدعی پیروی از آن هستند و جمهوری اسلامی مدعی اجرای آن است رفتار گزارش شده با کامران احمدینیک قابل توجیه نیست چند قاعده فقهی کلیدی:
• قاعده لاضرر: هیچکس حق ندارد به دیگری ضرر جانی یا مالی وارد کند.
• قاعده نفی سبیل: هیچ قدرتی حق ندارد بر جان و مال مردم سلطه ظالمانه اعمال کند.
• حرمت ضربوشتم: در فقه، ضربوشتم متهم پیش از اثبات جرم حرام و ممنوع است.
این اصول نشان میدهد که حتی از منظر فقهی نیز شکستن دست یک شهروند در لحظه بازداشت فاقد هرگونه مشروعیت شرعی است.
تعهدات بینالمللی ایران؛ نقض آشکار میثاق حقوق مدنی و سیاسی
ایران عضو میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی است. طبق این میثاق:
• بازداشت باید قانونی، شفاف و همراه با اعلام فوری اتهام باشد.
• شکنجه، ضربوشتم و رفتار غیرانسانی ممنوع است.
• خانواده و وکیل باید امکان دسترسی به فرد بازداشتشده را داشته باشند.
در پرونده کامران احمدینیک، هر سه اصل نقض شده است.
الگوی تکرارشونده؛ از بازداشت تا بیخبری
پرونده کامران احمدینیک تنها یکی از دهها مورد مشابه در سالهای اخیر است. الگوی مشترک
• بازداشت بدون حکم
• ضربوشتم در لحظه دستگیری
• بیخبری طولانی از وضعیت فرد
• عدم پاسخگویی نهادهای قضایی
• فشار بر خانواده برای سکوت
این الگو نشان میدهد که مسئله، یک «خطای فردی» نیست بلکه ساختاری و سیستماتیک است.
پیامدهای اجتماعی و روانی؛ جامعهای که از قانون ناامید میشود
وقتی قانون اجرا نمیشود فقه نادیده گرفته میشود و حقوق بشر زیر پا گذاشته میشود پیامد آن تنها آسیب به یک فرد نیست بلکه فرسایش اعتماد عمومی است. خانوادهها احساس میکنند در برابر قدرت امنیتی بیپناهاند و هیچ سازوکار قانونی برای حمایت از آنان وجود ندارد.
پرونده کامران احمدینیک تصویری روشن از شکاف عمیق میان قانونِ نوشتهشده و عملکرد واقعی نهادهای امنیتی در ایران است.
این بازداشت همزمان با اصول فقهی مواد قانونی و تعهدات بینالمللی در تضاد است و نشان میدهد که بحران حقوقی و ساختاری در جمهوری اسلامی نه یک استثناء بلکه یک قاعده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید