By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YRA
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ٢۹ خردادماه ۱۴۰۵، کمال امیدی، حمیدرضا رجبپور، مرتضی زمانی، مهدی رنجبر، مجتبی کاکایی، فرزاد ظریفدل، اقبال شاهوزهی، مهدی دهمرده و یاسین محمودزهی، دستگیر شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۵، کمال امیدی، متولد: ۱۳۵۶، ساکن شهرستان خمین از توابع استان مرکزی، با وضعیت بلاتکلیف در بازداشت موقت بسر می برد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”با توجه به گذشت ببش از ۴۰ روز از تاریخ دستگیری کمال امیدی آزادی وی با تودیع قرار وثیقه میسر نشده است.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”از زمان بازداشت آقای امیدی چند مرحله تماسهای تلفنی با خانواده اش داشته اما با توجه بقه محدودیت در مکالمه نتوانست به علت دستگیری اش اشاره کند.”
لازم به ذکر است، کمال امیدی در اردیبهشت ماه ۱۴۰۵، توسط نیروهای امنیتی(اطلاعات سپاه پاسداران) در شهرستان خمین دستگیر شده است.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مصادیق حقوقی اتهامات، روند قضایی پرونده و از وضعیت کلی پرونده کمال امیدی اطلاعی حاصل نشده است.
کمال امیدی، دانش آموخته مقطع دکترا در رشته ادبیات و زبان انگلیسی و مالک یک واحد صنفی آموزشگاه زبان در شهرستان خمین است.
در خبری دیگر، عصر سه شنبه ۲۶ خرداد ماه ۱۴۰۵، حمیدرضا رجبپور، ساکن شهر یاسوج، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در آن شهر، بازداشت شده است.
براساس این گزارش، حمیدرض رجب پور برای تشکیل پرونده قضایی به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی ـ انتظامی در شهر یاسوج منتقل شده است.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مصادیق حقوقی اتهامات و علت دستگیری حمیدرضا رجب پور اطلاعی حاصل نشده است.
حمیدرضا رجبپور، در کافه هوما، واقع در شهر یاسوج کار می کند.
در خبری دیگر، امروز جمعه ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۵، مرتضی زمانی ـ ۲۷ ساله و مهدی رنجبر ـ ۲۱ ساله، ساکن شهرستان شاهرود حدود ۶ ماه است که در بازداشت بسر می برند.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”دستگیری مهدی رنجبر و مرتضی زمانی در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴ صورت گرفته و این افراد همچنان در بازداشت بسر می برند.”
لازم به ذکر است، مرتضی رجب پور و مهدی رنجبر، در تاریخ ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی ـ انتظامی در شهرستان شاهرود دستگیر شدند.
تا لحظه تنظیم این خبر، از مصادیق حقوقی اتهامات و علت دستگیری این افراد اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از کردپا، در ساعات پایانی چهارشنبه ۲۷ خرداد ماه ۱۴۰۵، مجتبی کاکایی، ۴۰ ساله، اهل و ساکن شهرستان دهلران از توابع استان ایلام، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
براساس اعلام یک فرد مطلع:”ماموران امنیتی در ساعات پایانی چهارشنبه ۲۷ خرداد ماه به منزل آقای کاکایی یورش برده و پس از تفتیش منزل و توقیف برخی لوازم وی را دستگیر کردند.”
تا لحظه تنظیم و انتشار این خبر، از دلایل بازداشت، نام نهاد دستگیر کننده، علت دستگیری و از مصادیق حقوقی اتهامات یا اتهام منتسب شده به مجتبی کاکایی اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از حال وش، در ساعات پایانی چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، فرزاد ظریفدل ـ ۲۵ ساله ـ فرزند عبدالله، اقبال شاهوزهی ـ ۲۲ ساله ـ فرزند حبیب و مهدی دهمرده ـ ۲۴ ساله ـ فرزند محمود، هر سه اهل و ساکن شهر زاهدان، توسط نیروهای امنیتی(اطلاعات سپاه پاسداران) دستگیر شدند.
به گفته یک فرد مطلع:” فرزاد ظریفدل، اقبال شاهوزهی و مهدی دهمرده، در خیابان کشاورز واقع در شهر زاهدان بازداشت شدند.”
تا لحظه تنظیم و انتشار این خبر، از دلایل بازداشت، مکان دقیق نگهداری، علت دستگیری و از مصادیق حقوقی اتهامات یا اتهام منتسب شده به این ۳ شهروند اطلاعی حاصل نشده است.
در خبری دیگر به نقل از حال وش، روز سه شنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵، یاسین محمودزهی ـ ۱۸ ساله ـ فرزند رضا، اهل و ساکن روستای شیروان از توابع شهرستان سیب و سوران، توسط نیروهای امنیتی(اداره اطلاعات)، در آن شهرستان، دستگیر شده است.
به گفته یک فرد مطلع:”یاسین محمودزهی، در تاریخ ۲۵ خردادماه ۱۴۰۵، توسط ماموران لباسشخصی، در محدوده شیروان بازداشت شده است.”
تا لحظه تنظیم این گزارش، از وضعیت حقوقی پرونده، علت دستگیری و از مکان نگهداری این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.
با توجه به توضیحات ارائه شده درباره بازداشت و نگهداری کمال امیدی، حمیدرضا رجبپور، مرتضی زمانی، مهدی رنجبر، مجتبی کاکایی، فرزاد ظریفدل، اقبال شاهوزهی، مهدی دهمرده و یاسین محمودزهی، وضعیت این افراد از منظر حقوق بشر در چارچوب اصول بنیادین دادرسی منصفانه و حقوق افراد بازداشتشده قابل ارزیابی است.
بر اساس استانداردهای مندرج در میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران نیز به آن پیوسته است، هر فرد بازداشتشده از مجموعهای از حقوق غیرقابل سلب برخوردار است.
در وهله نخست، اصل برائت اقتضا میکند که هیچ فردی پیش از اثبات اتهام در یک دادگاه صالح، مستقل و بیطرف، مجرم تلقی نشود.
همچنین بازداشت موقت باید استثنایی، موجه و مبتنی بر دلایل قانونی روشن باشد و ادامه بازداشت بدون تفهیم اتهام مشخص یا بدون دسترسی به روند قضایی شفاف، میتواند مصداق بازداشت خودسرانه تلقی شود.
از دیگر حقوق اساسی این افراد، حق دسترسی فوری و مؤثر به وکیل مستقل، حق اطلاع از علت بازداشت و اتهامات منتسب، حق ارتباط با خانواده، و حق رسیدگی در مهلت معقول توسط مرجع قضایی صالح است.
هرگونه محدودیت در تماس با خانواده یا عدم اطلاعرسانی شفاف درباره وضعیت پرونده، با اصول دادرسی منصفانه در تعارض قرار میگیرد.
همچنین در مواردی که بازداشت توسط نهادهای امنیتی صورت میگیرد، ضرورت نظارت قضایی مؤثر بر روند بازداشت و بازجویی اهمیت ویژهای دارد تا از اعمال فشار، اخذ اعترافات اجباری یا نقض کرامت انسانی جلوگیری شود.
انتقال افراد به بازداشتگاههای نامعلوم«خانه امن» یا عدم اعلام رسمی محل نگهداری نیز میتواند در چارچوب حقوق بینالملل، مصداق «نقض حق آزادی و امنیت شخصی» تلقی شود.
در نهایت، استمرار بازداشت بدون تعیین تکلیف قضایی، فقدان اطلاعات شفاف درباره روند پرونده، و عدم رعایت تضمینهای دادرسی منصفانه، مجموعهای از نگرانیهای جدی حقوق بشری را مطرح میکند که نیازمند رسیدگی شفاف، مستقل و مطابق با استانداردهای پذیرفتهشده بینالمللی است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید