By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-RXL
حقوق بشر در ایران ـ امروز دوشنبه ۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، کاوه امیری به تحمل حبس تعلیقی محکوم شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای گذشته، کاوه امیری، ساکن شهرستان شهریار از توابع استان تهران، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب آن شهرستان، به ۲ سال حبس با طول مدت تعلیق ۵ ساله محکوم شد.
براساس دادنامه صادره توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان شهریار؛ کاوه امیری، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «توهین به رهبری» به تحمل ۲ سال حبس با طول مدت تعلیق ۵ ساله محکوم شده است.”
جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده قضایی کاوه امیری، در تاریخ ۲۷ فروردین ماه ۱۴۰۴، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب شهریار، محاکمه شده بود.
لازم به ذکر است، کاوه امیری، در تاریخ ۲۹ آذر ماه ۱۴۰۳، پس از احضار به پلیس اطلاعات و امنیت آن شهرستان، دستگیر و به زندان اوین منتقل و در تاریخ ۶ بهمن ماه ۱۴۰۳، از بند قزنطینه زندان اوین، با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.
وی، پیشتر هم در تاریخ ۱۲ دی ماه ۱۴۰۲، پس از احضار به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان، شهریار، بازداشت و برای سپری کردن دوران حبس تعزیری ۸ ماهه خود به تیپ ۴ سالن ۱ زندان تهران بزرگ، منتقل و در حالی که بدون رعایت اصل تفکیک جرائم، نگهداری می شد در تاریخ ۳ اسفند ماه ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه برای مدت ۶ روز به مرخصی اعزام و در تاریخ ۱۰ اسفند ماه ۱۴۰۲، برای سپری کردن ادامه حبس تعزیری خود به اندرزگاه ۴ زندان اوین بازگشته بود و در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، پس از تحمل بخشی از حبس تعزیری خود، به مرخصی متصل به آزادی، اعزام و از زندان اوین آزاد شده بود.
این شهروند ساکن شهرستان شهریار، پیش از این هم توسط قاضی برجسته ـ رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب آن شهرستان، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» محاکمه و به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری محکوم و از بابت اتهام «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذان عمومی» هم برای وی قرار منع تعقیب صادر و پس از اعلام اعتراض و ارجاع پرونده وی به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، حکم صادره بدوی بر علیه وی عینا تائید شد.
کاوه امیری، در تاریخ ۱۹ شهریور ماه ۱۴۰۲، به پلیس امنیت شهرستان شهریار واقع در فاز۴ شهرک اندیشه، احضار و پس از بازداشت، در تاریخ ۲۰ شهریور ماه ۱۴۰۲ به شعبه ۱۰ بازپرسی در دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، منتقل و پس از تفهیم اتهام تا زمان تامین وثیقه به اندرزگاه ۴ زندان اوین، منتقل و در تاریخ ۲۲ شهریورماه ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۲۵۰ میلیون تومان، آزاد شد.
اجبار شهروندان به پیروی از یک نوع عقیده خاص به مثابه سرکوب آزادی بیان و اندیشه و ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشرو ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است. در این مفاد قانونی بر حق افراد بر انتشار افکار، عقاید، نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی بدون محدودیت مرزی تاکید شده است.
همچنین، برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید