حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۱۵شهریورماه ۱۴۰۵، احکام اعدام احمد حاجی حسینی و رضا سلیمی در زندان مرکزی(امیرآباد) گرگان و زندان مرکزی استان سمنان، اجرا شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه چهارشنبه ۱۱ شهریور ماه ۱۴۰۵، احمد حاجی حسینی، حدودا ۵۰ ساله، اهل شهرستان گنبد کاووس، متهم به «قاچاق موادمخدر» و محبوس در زندان مرکزی(امیرآباد) گرگان، اعدام شد.
یک فرد مطلع درباره جزئیات پرونده این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت:”احمد حاجیحسنی، اهل شهرستان گنبد کاووس بود و حدود ۲ سال قبل به اتهام «حمل ۸ کیلو و۷۰۰ گرم مواد مخدر از نوع شیشه» بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد.”
اعدام این زندانی را منابع رسمی یا رسانههای داخل ایران تا لحظه تنظیم این خبر اعلام نکردهاند.
در خبری دیگر، سحرگاه شنبه ۱۴ شهریور ماه ۱۴۰۵، رضا سلیمی، حدودا ۲۷ ساله، اهل استان سمنان، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی سمنان، اعدام شد.
یک فرد مطلع درباره جزئیات پرونده این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت:”رضا سلیمی، اهل استان سمنان بود و حدود ۵ سال قبل به اتهام «قتل یکی از دوستانش» بر سر مسائل ناموسی بازداشت و عاقبت در مراجع قضایی به قصاص محکوم شد.”
اعدام این زندانی را منابع رسمی یا رسانههای داخل ایران تا لحظه تنظیم این خبر اعلام نکردهاند.
اجرای احکام اعدام احمد حاجی حسینی و رضا سلیمی، از منظر اسناد بینالمللی حقوق بشر، با حق بنیادین حیات و روند رو به محدودسازی و نهایتاً الغای مجازات اعدام در نظام بینالمللی حقوق بشر در تعارض است.
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق حیات، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت شناخته است. همچنین ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق ذاتی هر انسان برای زندگی تأکید کرده و مقرر میکند که در کشورهایی که مجازات اعدام لغو نشده است، این مجازات تنها در مورد «مهمترین جنایات» و بر اساس حکم نهایی صادرشده از سوی دادگاه صالح قابل اعمال است.
در خصوص احمد حاجی حسینی، که بنا بر گزارش موجود به اتهام «قاچاق موادمخدر» اعدام شده است، اجرای حکم اعدام با استانداردهای بینالمللی مربوط به محدودیت مجازات اعدام مغایرت دارد. کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد در تفسیر عمومی شماره ۳۶ درباره حق حیات تصریح کرده است که جرائم مرتبط با موادمخدر در زمره «مهمترین جنایات» موضوع ماده ۶ میثاق محسوب نمیشوند و مجازات اعدام برای چنین جرائمی با تعهدات ناشی از این ماده سازگار نیست.
در مورد رضا سلیمی نیز، اجرای حکم «قصاص نفس» در ارتباط با اتهام قتل عمد، هرچند قتل عمد در چارچوب حقوق بینالملل میتواند از مصادیق جرائم بسیار شدید تلقی شود، اما اجرای مجازات اعدام همچنان باید با تمامی تضمینهای دادرسی عادلانه مندرج در ماده ۱۴ میثاق همراه باشد. این تضمینها شامل حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی توسط دادگاه مستقل و بیطرف، اطلاع فوری و دقیق از اتهام، برخورداری از امکانات لازم برای دفاع و دسترسی به وکیل و رعایت اصل برائت است.
همچنین ماده ۶ میثاق مقرر میکند که هر فرد محکوم به اعدام باید امکان استفاده از حق درخواست عفو یا تخفیف مجازات را داشته باشد. در نظام بینالمللی حقوق بشر، حق حیات از بنیادیترین حقوق محسوب میشود و دولتها موظفاند در هر پرونده منتهی به اعدام، بالاترین سطح تضمینهای قضایی را رعایت کنند.
از سوی دیگر، ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق، هرگونه رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع کردهاند. همچنین شیوه اجرای مجازات اعدام و شرایط نگهداری محکومان به اعدام نیز باید با ممنوعیت رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز مطابقت داشته باشد.
در نتیجه، اجرای حکم اعدام احمد حاجی حسینی بابت اتهام مرتبط با موادمخدر، برخلاف استانداردهای مقرر در ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و تفسیر رسمی کمیته حقوق بشر درباره محدود بودن مجازات اعدام به «مهمترین جنایات» است. اجرای حکم اعدام رضا سلیمی نیز، فارغ از ماهیت اتهام، مستلزم رعایت کامل تضمینهای دادرسی عادلانه و سایر الزامات ماده ۶ میثاق بوده است. در مجموع، استفاده از مجازات اعدام با حق حیات مندرج در اسناد بینالمللی حقوق بشر در تعارض قرار دارد و نظام بینالمللی حقوق بشر، دولتها را به حرکت در مسیر لغو کامل این مجازات فرا میخواند.
سازمانی غیردولتی و غیرسیاسی که از تاریخ ۱۵ آگوست ۲۰۱۵ میلادی، مصادف با ۲۴ مرداد ماه ۱۳۹۴، کار خود را آغاز کرد.
هدف این مجموعه تمرکز بر اسناد بین المللی حقوق بشر، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق های بین المللی و سایر کنوانسیونهای مرتبط در راستای افشای نقض حقوق بشر در ایران است.