•                  
شنبه , ۰۶ آذر , ۱۴۰۰
شنبه, نوامبر 27

جلسه دادگاه شیراحمد شیرانی و محمدصابر ملک رئیسی برگزار شد

0
508

صبح روز دوشنبه ۱۹ فروردین ماه ۱۳۹۸, جلسه رسیدگی به اتهامات شیراحمد شیرانی و محمدصابر ملک رئیسی دو تن از زندانیان سیاسی تبعیدی محبوس در بند ۷  زندان مرکزی اردبیل توسط شعبه یک  دادگاه انقلاب این شهر برگزار شد. هر دونفر این افراد پیش تر از بابت اتهام” فعالیت تبلیغی علیه نظام” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بودند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، شیر احمد شیرانی و محمدصابر ملک رئیسی دو زندانی سیاسی تبعیدی محبوس در بند ۷ زندان مرکزی اردبیل که در حال سپری کردن دوران محکومیت حبس خود هستند,  با توجه به پرونده ای که با  اتهامات مطروحه علیه این دو زندانی سیاسی  باز شده است در تاریخ ۱۹ فروردین ماه ۱۳۹۸ از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب اردبیل مورد محاکمه قرار گرفتند. 

لازم به ذکر است که “محمد صابر ملک رئیسی” و “شیر احمد شیرانی” در اوایل ماه جاری از با توجه ابلاغیه ای که در تاریخ ۲۵ اسفندماه ۹۷ برای هر دو نفر آنها به زندان مرکزی اردبیل ارسال شده بود، در ارتباط با بخش دوم پرونده‌ای که با اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” در زندان علیه این افراد مفتوح شده است به این دادگاه احضار شده بودند.

لازم به یادآوری است محمدصابر ملک رئیسی و  شیر احمد شیرانی در تاریخ۳ و ۵ دی‌ماه سال ۱۳۹۸ با دستور قضائی به قرنطینه زندان تبعید شده بود. شیراحمد شیرانی نیز که در تاریخ ۲ دی‌ماه پس از بازجویی به بند بازگردانده شده بود، در تاریخ ۵ دی ماه به قرنطینه این زندان تبعید شد.

در تاریخ ۲ و ۳ بهمن ماه، این دو زندانی پس از احضار به دفتر قاضی ناظر بر زندان با گشایش پرونده جدیدی در زندان روبرو شده و تحت عنوان “نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی” از طریق نشر اخبار خود و سایر زندانیان در “شبکه‌های معاند در جهت تخریب نظام” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بودند. پرونده این دو زندانی پس از تفهیم اتهام با تعیین قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون ریالی به دادگاه ارجاع شد و نهایتاً طی روزهای شنبه و یکشنبه ۴ و ۵ اسفندماه به دادگاه منتقل و مجددا به قرنطینه بازگردانده شده بودند.

لازم به ذکر است دلیل طرح اتهامات مذکور برای محمد صابر ملک رئیسی این نکته بوده که وی به همراه یازده تن دیگر از زندانیان در نامه‌ای سرگشاده خطاب به جاوید رحمان گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران، از نقض حقوق اعمال شده بر زندانیان محبوس در این زندان پرده برداشتند که نوشتن این نامه برای امضاکنندگان آن تهدید، محرومیت و آزارهایی را از سوی پرسنل زندان در پی داشت. 


در روزهای پایانی سال ۱۳۹۷، محمدصابر ملک رئیسی از بابت بخش اول همین پرونده توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو اردبیل به ریاست قاضی عباس فیض الهی، با شکایت رئیس زندان اردبیل یعقوب سرباز جدا، از بابت اتهام “نشر اکاذیب به قصد اضرار به غیر” برابر با ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده و شیراحمد شیرانی، نیز بر اساس این دادنامه از اتهامات مطروحه تبرئه شده بود.

این دو زندانی پس از گذشت بیش از ۸۰ روز نگهداری در قرنطینه، طی هفته های منتهی به سال ۱۳۹۷ به بند ۷ این زندان بازگردانده شده‌اند.

لازم به ذکر است محمد صابر ملک رئیسی، فرزند دادعلی و اهل چابهار استان سیستان و بلوچستان که در حال تحمل دوران محکومیت ۱۵ سال حبس در تبعید خود است در تاریخ دوم مهر ماه ۱۳۸۸در سن ۱۵ سالگی بازداشت و پس از یک سال از بازداشتگاه اداره اطلاعات زاهدان به زندان زاهدان و پس از محاکمه به زندان اردبیل تبعید شده است.

نکته حائز اهمیت آن است که محمدصابر ملک رئیسی,  در زمان محاکمه اقاریر خود را تحت شکنجه و فشار دانسته بود با این حال با حکم سنگین ۱۵ سال حبس در تبعید روبه رو شده بود.

محمدصابر ملک رئیسی به عنوان یک نمونه کم سابقه در دهه اخیر، در سن ۱۵ سالگی بازداشت شد و آنطور که خود در نامه‌هایش گفته به خاطر فعالیت‌های یکی از برادرانش و در حالی که دستگاه امنیتی دسترسی به برادرش نداشت به عنوان “گروگان “دستگیر شده است.
دیگر زندانی مورد اشاره این گزارش شیراحمد شیرانی است، آقای شیرانی، ۳۵ ساله، فرزند چاکر، اهل زاهدان و ساکن تهران، در تاریخ ۱۳ خرداد ۷۹ توسط نیروهای اداره اطلاعات بازداشت و به مدت ۲ سال در سلول انفرادی بازداشتگاه اداره اطلاعات مورد بازجویی و شکنجه قرار داشته است. وی نهایتا در یک دادگاه پر ابهام به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق محاربه به تحمل ۲۲ سال حبس در تبعید محکوم شد.

زندانیان سیاسی در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: