•                  
چهارشنبه , ۲۲ آبان , ۱۳۹۸
چهارشنبه, نوامبر 13

اعزام محمد مهدی ساجدی فر به بیمارستان در پی وخامت حال

0
86

حقوق بشر در ایران – روز گذشته, “محمد مهدی ساجدی فر”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین در پی وخامت حال با دستبند و پابند به بیمارستان اعزام شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز چهارشنبه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۸, “محمد مهدی ساجدی فر”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین که اخیرا جهت ادامه تحمل باقی مانده دوران حبس تعزیری خود به زندان اوین فراخوانده شده بود و همزمان با امر اعلام اعتصاب غذای اعتراضی کرده بود در پی وخامت حال و تشدید بیماری با دستبند و پابند و بنا بر اعلام مسئولان زندان اوین به هزینه شخصی خود به بیمارستان اعزام شد. 

بنقل از یک منبع نزدیک به “محمد مهدی ساجدی فر”, در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت؛ “محمد مهدی ساجدی فر”, در حالی روز چهارشنبه به مرکز درمانی خارج از زندان اعزام شد که پیش از آن قرار بود روز سه شنبه این زندانی سیاسی اعزام شود ولی با توجه به همراه نداشتن دفترچه بیمه و عدم اجازه مسئولان زندان مبنی بر همراه داشتن وجه نقد توسط وی و یا همکاری مسئولان زندان برای فراهم کردن امکان تماس وی با خانواده اش مبنی بر آوردن دفترچه بیمه این اعزام به روز چهارشنبه موکول شد که متاسفانه خانواده “محمد مهدی ساجدی فر” در زمانی که وی در بیمارستان بستری شده با توجه به نامه دریافتی از سوی مسئولان زندان اوین متوجه شدند که کلیه هزینه های درمان باید از طرف آنها پرداخته شود. 

این منبع مطلع همچنین گفت؛ عدم تقبل هزینه های درمان “محمدمهدی ساجدی فر, از سوی مسئولان زندان اوین در حالی است که در زمانی که این زندانی سیاسی برای تحمل باقی مانده حبس خود فراخوانده شد مسئولان قضائی تائید کرده بودن که هزینه های درمانی وی را پرداخت خواهند کرد. 

لازم به ذکر است, “محمد مهدی ساجدی فر”, در تاریخ ۳۰ مهر ماه ۱۳۹۸, که پیش از آن با توجه به تاییدیه پزشکی قانونی از بابت ابتلا به بیماری “مری” و “گوارش” پس تائید کمیسیون پزشکی در پزشک قانونی از ۲ سال پیش اجرای باقی مانده ۴ سال از حبس ۱۰ ساله وی تعلیق شده بود با توجه به اعلام دادستانی تهران به این زندانی سیاسی به زندان اوین بازگردانده شد و پس ورود به اندرزگاه ۸ این زندان در اعتراض به عدم مسئولیت پذیری زندان در قبال سلامتی وی و فراهم نبودن امکانات پزشکی در زندان با توجه به بیماری وی دست به اعتصاب غذا زد. 

“محمدمهدی ساجدی فر”, محقق ،شاعر و نقاش ، دانش آموخته رشته ژنتیک و بنیان گذار تشخیص هویت ژنتیکی در نیروی انتظامی ایران و یکی از مسئولان تشخیص هویت شهدای تازه تفحص شده ایران در کمیته تفحص بود که در دیماه سال ۱۳۹۰ به دلیل راه اندازی و گسترش دستگاه های تحریمی و ۲ گانه بیولوژیک توسط وزارت اطلاعات در منزل شخصی اش در تهران بازداشت شد و پس از انتقال به بند امنیتی ٢٠٩ این وزارتخانه در زندان اوین از بابت اتهام همکاری و ارتباط با دوول متخاصم تحت بازجوئی قرار گرفت و پس از تکمیل مراحل بازجوئی و همزمان با ارجاع پرونده به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران, به ریاست “ابوالقاسم صلواتی”, از بابت اتهام “ارتباط و همکاری با دوول متخاصم” به تحمل ١٠ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم پس از ارجاع به دادگاه تجدیدنظر عینا مورد تائید قرار گرفت. 

این زندانی امنیتی در سال ۱۳۹۳,  تحت عمل جراحی معده قرار گرفت و پس از آن و کماکان از مشکلات گوارشی رنج می برد، بنابراین علاوه بر مدت حبس متحمل شده که وی را مشمول آزادی مشروط می کند مقامات قضایی وضعیت پزشکی این زندانی را نیز نادیده گرفتند.

“ابراهیم رئیسی”, رئیس قوه قضائیه, در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸,  با حضور در جلسه شورای عالی حقوق بشر در جمهوری اسلامی که با حضور “علی شمخانی” و “غلامحسین محسنی اژه ای” دو تن دیگر از اعضای ارشد در قوه قضائیه و شورای عالی امنیتی ملی جمهوری اسلامی برگزار شده بود از حکومت جمهوری اسلامی با عنوان حکومتی یاد کرد که در ریشه و بطن ساختاری برابری کامل با اصول حقوق بشر دارد!

همچنین علی خامنه ای, رهبر جمهوری اسلامی, به دفعات در صحبتهای خود ادعا کرده که در ایران هیچ شهروندی به صرف انتقاد مورد پیگرد قضائی و بازداشت قرار نمی گیرد که اینگونه رفتارهای قهرآمیز حقیقت ماجرا از سرکوب و گسترش فضای امنیتی در ایران را نشان می دهد و گویای این امر است که حاکمان جمهوری اسلامی اساتید بزرگ در سفسطه, مغالطه و تفسیر به رای هستند. 

لازم به ذکر است, زندانیان سیاسی در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: