By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-q9K
حقوق بشر در ایران – امروز شنبه ۱۹شهریور ماه ۱۴۰۱، بیژن رضایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان عادل آباد شیراز پس از تحمل بخشی از حبس خود به مرخصی متصل به آزادی اعزام شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۴۰۱، بیژن رضایی، فعال فضای مجازی و زندانی سیاسی محبوس در زندان عادل آباد شهر شیراز، به مرخصی متصل به آزادی اعزام شد. این فعال فضای مجازی در مجموع به تحمل ۴ ماه حبس تعزیری لازم به اجرا محکوم شده بود.
براساس این گزارش، پس از تائید درخواست اعزام به مرخصی بیژن رضایی، این زندانی سیاسی دیگر به زندان بازنخواهد گشت.
لازم به ذکر است، بیژن رضایی، پس از دریافت ابلاغیه اجرای احکام، در تاریخ ۱۰ مردادماه ۱۴۰۱، پس از مراجعه این دادسرای عمومی و انقلاب شهر شیراز برای تحمل حبس تعزیری خود بازداشت و به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد و پس از ۱۰روز به مرخصی اعزام شد و در تاریخ ۲۹ مردادماه ۱۴۰۱، برای تحمل ادامه حبس به زندان عادل آباد شیراز بازگشته بود.
بیژن رضایی در سال ۱۴۰۰، توسط شعبه دادگاه انقلاب شیراز به اتهام (فعالیت تبلیغی علیه نظام ) محاکمه و به تحمل ۴ ماه حبس تعزیری محکوم شد.
این فعال مدنی، در آذر سال ۱۳۹۹، ابتدا با اتهامات (نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی) ، (تشکیل گروه و دسته به قصد بر همزدن امنیت کشور) ، (فعالیت تبلیغی علیه نظام) توسط بازپرس تفهیم اتهام و کیفرخواست او تنظیم شده بود.
بیژن رضایی، در تاریخ ۶ آبان ماه ۱۳۹۹، توسط مامورانامنیتی در شیراز بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ اداره اطلاعات این شهر و طیمراحل بازجویی، بلاتکلیفی و تفهیم اتهام در تاریخ ۲۴ آذر ماه ۱۳۹۹ با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۳۰۰ میلیون تومان آزاد شده بود.
این فعال مدنی، پیش از این همبه سبب فعالیتهای مسالمتآمیز خود توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب شیراز توسط قاضی محمود ساداتی به اتهام (تبلیغ علیه نظام) و (اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور) در مجموع به تحمل ۶ سال حبس تعزیری محکوم شد و در تاریخ حالی که ۲ سال و ۲ ماه از مجموع حبس لازم به اجرای ۵ ساله خود را سپری کرده بود در تاریخ ۱۳ مردادماه ۱۳۹۸، بطور مشروط آزاد شده بود.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
محرومیت افراد از آزادی بیان، ناقض، ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است که بر حق افراد بر انتشار آزادانه افکار و عقاید و نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی تاکید شده است.
بازداشت خودسرانه و عدم امکان دسترسی به وکیل برای متهم ، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی میباشد که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز بر آن تاکید شده است.
اعتراف گیری با تهدید و ارعاب، نقض اسناد بین المللی حقوق بشر است. در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی بر ممنوعیت شکنجه افراد تاکید شده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید