By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Zob
حقوق بشر در ایران ـ امروز سه شنبه ۱۶تیر ماه ۱۴۰۵، کریگ فورمن و لیندزی فورمن، زوج بریتانیایی محبوس در زندان اوین از حقوق اولیه خود محروم هستند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز سه شنبه ۱۶ تیر ماه ۱۴۰۵، کریگ فورمن ـ ۵۸ ساله و همسرش ـ لیندزی فورمن ـ ۴۸ ساله، زوج بریتانیایی و زندانیان سیاسی ـ امنیتی محبوس در زندان اوین، در حالی دوران حبس خود را سپری می کنند که در پی تداوم محرومیت از حقوق شهروندیشان و بی توجهی مسئولان قضایی و امنیتی تهران، از جمله حق درمان، در وضعیت نامناسب جسمانی بسر می برند و دسترسی آنها به لوازم مورد نیازشان توسط ماموران حفاظت زندان اوین، قطع شده است.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”کریگ فورمن و همسرش ـ لیندزی فورمن، طی ماه ها و هفتههای اخیر تنها موفق شدند تماسهای محدودی با وکیل مدافع پرونده شان برقرار کنند، اما همچنان از برقراری تماس تلفنی با اعضای خانواده، فرزندان و حتی از ارتباط با یکدیگر محروم هستند. همچنین، اقلام ضروری از جمله داروهای مورد نیاز، عینک، کتاب و وسایل بهداشتی که از سوی سفارت بریتانیا برای آنان ارسال شده و تحویل آن از سوی پزشک بهداری و مسئولان بند نیز تأیید شده بود، تاکنون به این دو زندانی نرسیده اما با وجود آنکه مسئولان زندان پیشتر به سفیر انگلستان در تهران، وعده داده بودند این وسایل در اختیار کریگ فورمن و لیندزی فورمن قرار گیرد ولی ماموران حفاظت و امنیت زندان اوین، از رساندن آن وسائل به این زوج خودداری می کنند.”
این در ادامه افزود:”پس از گفتوگوی این زوج با شبکه جهانی بیبیسی ورلد و طرح موضوع افزایش شمار اعدامها در ایران، محدودیتها و فشارهای اعمالشده بر آنان شدت یافته است. کریگ فورمن در طول دوران بازداشت خود در زندانهای اوین و تهران بزرگ، مدتی را در کنار زندانیان محکوم به اعدام سپری کرده و بارها شاهد انتقال آنان برای اجرای حکم بوده است. وی در حال حاضر نیز در بندی نگهداری میشود که تعدادی از زندانیان آن در انتظار اجرای حکم اعدام هستند. لیندزی فورمن نیز در مصاحبه خود از داخل زندان، به موضوع اجرای احکام اعدام در ایران پرداخته است. این دو زندانی معتقدند که پرداختن به موضوع اعدامها و روایت آنچه در زندانها میگذرد، میتواند به محرومیت افراد از ابتداییترین حقوقشان منجر شود. به گفته آنان، هرچند اجرای احکام اعدام از سوی حکومت امری پذیرفتهشده تلقی میشود، اما افرادی که درباره این واقعیتها اطلاعرسانی یا روایتگری میکنند، با محدودیتها و برخوردهای سختگیرانه مواجه میشوند.”
لازم به ذکر است، کریگ فورمن و لیندزی فورمن، در حالی که برای بازدید از امکان دیدینی ایران به استان کرمان سفر کرده بودند، در دی ماه سال ۱۴۰۳، توسط ماموران اطلاعات سپاه پاسداران(قرارگاه ثارالله) در استان کرمان، بازداشت و پس از انتقال به تهران و بازداشتگاه امنیتی آن نهاد امنیتی در زندان اوین موسوم به بند ۲ الف و طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام در شعبه بازپرسی دادسرای ناحیه ۳۳ تهران به بند عمومی زندان اوین، منتقل شدند.
با آغاز مراحل دادرسی، کریگ فورمن و لیندزی فورمن، در بهمن ماه ۱۴۰۴، توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و از بابت اتهام «جاسوسی» هر یک به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شدند. در پی اعتراض و ارجاع پرونده کریگ فورمن و لیندزی فورمن به شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، حکم بدوی صادره بر علیه این زوج، عینا تائید شد.
در پی ابلاغ آن حکم و تداوم محرومیت کریگ فورمن و لیندزی فورمن از حقوق شهروندیشان، این زوج اعلام اعتصاب غذا کردند و از لحاظ جسمانی به شدت ضعیف شدند.
همچنین، در خواست اعاده دادرسی به پرونده قضایی این زوج، توسط قضات دیوان عالی کشور رد شد.
بازداشت، محاکمه و تداوم نگهداری شهروندان خارجی در شرایطی که با محرومیت از حقوق بنیادین، از جمله دسترسی مؤثر به خدمات درمانی، ارتباط با خانواده، برخورداری از امکانات اولیه و تضمینهای دادرسی عادلانه همراه باشد، از منظر حقوق بینالملل میتواند نگرانیهایی جدی درباره بازداشت خودسرانه و استفاده ابزاری از اشخاص در فرآیندهای سیاسی یا دیپلماتیک ایجاد کند.
نهادهای بینالمللی، از جمله گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق بشر در ایران و گروه کاری سازمان ملل در مورد بازداشتهای خودسرانه، طی سالهای گذشته بارها نسبت به پدیده موسوم به «دیپلماسی گروگانگیری» یا استفاده از بازداشت اتباع خارجی بهعنوان ابزار اعمال فشار سیاسی و چانهزنی میان دولتها ابراز نگرانی کردهاند.
بر اساس تعهدات جمهوری اسلامی ایران ذیل میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فرد، صرفنظر از تابعیت، از حق آزادی، امنیت شخصی، دادرسی عادلانه، دسترسی به خدمات درمانی، ارتباط با خانواده و رفتار انسانی در دوران بازداشت برخوردار است.
هرگونه محرومیت غیرقانونی از این حقوق یا استفاده از بازداشت شهروندان خارجی بهعنوان اهرم فشار سیاسی، با اصول بنیادین حقوق بینالملل، از جمله منع بازداشت خودسرانه و اصل کرامت انسانی، مغایرت دارد و میتواند موجب مسئولیت بینالمللی دولت شود.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید