•                  
چهارشنبه , ۲۰ فروردین , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, آوریل 9

ممانعت از اعزام سهیل عربی به بیمارستان به دلیل عدم تقبل هزینه درمان

0
213

حقوق بشر در ایران – روز جاری, “سهیل عربی”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین که قرار بود جهت معاینه به بیمارستان اعزام شود به دلیل نپوشیدن لباس زندان و عدم تقبل در پرداخت هزینه های درمانی از بابت انجام مراحل درمانی و عمل جراحی “تروما بلانت” از سوی این زندانی سیاسی از اعزام به بیمارستان امتناء کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز شنبه ۴ آبان ماه ۱۳۹۸, “سهیل عربی”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین که با توجه به ابتلا به بیماری به دلیل ابتلا به بیماری « تروما بلانت» که در اثر ضربه صورت گرفته از سوی بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران صورت گرفته بود در جریان انتقال به بیمارستان به دلیل ممانعت از پوشیدن لباس زندان و از همه مهمتر عدم قبول هزینه های درمانی از بابت این بیماری از اعزام به بیمارستان خودداری کرد. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت؛ امروز قرار بود سهیل عربی زندانی سیاسی بند ۸ زندان اوین جهت انجام تشریفات اولیه برای انجام عمل جراحی “تروما بلانت” به بیمارستان اعزام شود که با توجه به این که قرار شده بود به او لباس زندان بپوشانند و با دستبند و پابند به مرکز درمانی منتقل شود و ضمن اینکه هزینه ۶۰میلیون تومان برای عمل جراحی “تروما بلانت” بیمارستان را می بایست متقبل می شد لذا در اعتراض به نپوشیدن لباس زندان و هزینه شخصی که برای عمل جراحی به او پیشنهاد شد از انتقال به بیمارستان خودداری کرد.

لازم به ذکر است؛ علت بروز بیماری “تروما بلانت” در سهیل عربی به نامه سرگشاده ای بر می‌گردد که وی در اواخر فروردین ماه ۱۳۹۸ با موضوع « در حاشیه » به وضعیت فقر در مناطق جنوبی تهران و حومه پرداخته بود صورت گرفت و در آن زمان این زندانی سیاسی در زندان تهران بزرگ محبوس بود و پس انتشار آن نامه در فضای رسانه ای پس از انتقال به بازداشتگاه قرارگاه ثارالله اطلاعات سپاه در افسریه تهران  از سوی بازجوی آن ارگان امنیتی مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت. 

سهیل عربی در نامه خود به محبوس شدن بسیاری از افراد با جرائم مالی که بدلیل فقر قادر به پرداخت مبالغ ناچیز بعنوان رد مال نبوده و در تیپ یک زندان تهران بزرگ محبوس شده بودند اشاره کرده بود. همزمان با انتشار این نامه در فضای مجازی و تاثیر مثبت آن بر جامعه و افراد خیرخواهی که جهت پرداخت مبالغ رد مال برای زندانیان مورد اشاره در نامه سهیل عربی به زندان تهران بزرگ مراجعه کرده و متقاضی پرداخت مبلغ رد مال برای این دسته از زندانیان دربند شده بودند. همزمان با مراجعه بسیاری از افراد متمکن مالی جهت پرداخت مبالغ جهت رد مال این دسته از زندانیان,  این مورد باعث ناراحتی و عصبانی شدن ارگانهایی مثل اطلاعات سپاه پاسداران شد. 

پیرامون جلسه بازجوئی سهیل عربی از “سید موسی موسوی” که بعنوان بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه است در طی بازجوئی سهیل عربی را به دلیل فعالیتهای این زندانی سیاسی در داخل بند که از جمله میتوان به یاد دادن زبان انگلیسی و فرانسه به سایر زندانیان است مورد تمسخر قرار داده بود. 

همچنین در طی روند بازجوئی فرد مذکور اقدام به ضرب و شتم شدید سهیل عربی کرد و همین مورد باعث آسیب دیدگی شدید سهیل عربی از ناحیه بیضه به دلیل لقدی که از سوی سید موسی موسوی به بیضه وی زده شد و از سوی دیگر مشتی که بر بینی سهیل عربی زد که باعث ترک برداشتن تیغه بینی این زندانی سیاسی و بروز آسیبهای جسمی شدیدی در وی شده است و این زندانی سیاسی از حق دسترسی به مرکز درمانی جهت مداوا با توجه به له شدگی بیضه و شکستگی بینی محروم مانده است. 

در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, سهیل عربی زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ به بیمارستان فیروزآبادی تهران به جهت درمان آسیب دیدگی وی از ناحیه بیضه بود که به بهانه عدم وجود تخت خالی در بیمارستان این زندانی سیاسی بدون تکمیل مراحل درمان به زندان تهران بزرگ بازگردانده شد. 

حقوق بشر در ایران در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, در گفتگویی با مادر این زندانی سیاسی وخامت اوضاع جسمی سهیل عربی و محرومیت وی از حق درمان را اطلاع رسانی کرده بود. 

سهیل عربی, در تاریخ ۶ مردادماه ۱۳۹۸, در حالی که در اعتصاب غذا طولانی مدت در اعتراض به وضعیت بد این زندان به سر می برد از  تیپ ۱ سال ۹ زندان تهران بزرگ به زندان اوین در تهران منتقل شد و پس از انتقال به قرنطینه این زندان در تاریخ ۹ مردادماه ۱۳۹۸, به اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین منتقل شد. 

سهیل عربی در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۹۲ توسط ماموران قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران در تهران بازداشت و تا به امروز حتی یک بار هم به مرخصی نیامده است. 

 سپس توسط  شعبۀ ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیرخراسانی به دلیل نوشته‌هایش در فیسبوک به اتهام سب النبی (توهین به پیامبر) به اعدام محکوم شد. پس از آن وکلای او به شعبۀ ۳۶ دیوان عالی کشور درخواست تجدید نظر فرستادند و ماده‌ی ۲۶۳ قانون مجازات اسلامی را با توجه به شرایط پرونده و اقرارهای خود متهم برای عفو او مطرح کردند.
بر اساس مادۀ ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی اگر شخصی به پیامبر اسلام توهین کند مجازاتش اعدام خواهد بود اما مادۀ ۲۶۳ این قانون تاکید کرده که «اگر متهم در دادگاه ادعا کند که حرف‌های توهین‌آمیز را بر اساس عصبانیت، نقل قول یا سهو قلم و سهو زده است، حکم اعدام او به مجازات ۷۴ ضربه شلاق تبدیل می‌شود.»

پس از اعتراض وکیل سهیل عربی به حکم اعدام صادر شده توسط شعبه ۷۶ دادگاه کیفری تهران و ارجاع آن به شعبۀ ۳۶ دیوان عالی کشور، این شعبه اتهام «افساد فی الارض» را نیز به پرونده اضافه و حکم اعدام این زندانی را تایید کرد. طبق آنچه در متن حکم آمده، سهیل عربی به دلیل «تعدد صفحات فیسبوک» به “افساد فی الارض” نیز محکوم شد، اما در نهایت درخواست اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور پذیرفته شد و این بار شعبه ۳۴ دیوان عالی کشور حکم اعدام را لغو و پرونده را برای رسیدگی مجدد به یکی از دادگاه‌های بدوی فرستاد. دادگاه در رسیدگی مجدد اتهام “سب النبی” را حذف کرد و سهیل عربی را به هفت سال و نیم زندان و دو سال تحقیقات مذهبی (برای اثبات پشیمانی) و دو سال ممنوع الخروجی پس از آزادی محکوم کرد.

سهیل عربی علاوه بر حکمی که شعبه ۷۶ دادگاه کیفری تهران برای او به اتهام سب النبی صادر کرده است، در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ به اتهام توهین به رییس وقت دانشگاه علامه طباطبایی، آیت‌الله احمد جنتی و غلامعلی حدادعادل از طریق نوشته‌هایش در فیسبوک در شعبه ۱۰ دادگاه ویژۀ کارکنان دولت به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد. او همچنین در شهریورماه ۱۳۹۳ به اتهام “توهین به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی” و “تبلیغ علیه نظام” در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۳ سال حبس محکوم شد که این حکم نیز به فاصله کوتاهی در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر تایید شد.
این زندانی عقیدتی در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۷ از سوی شعبه ۱۱۶۶ دادگاه کیفری تهران به اتهام اخلال در نظم عمومی و تخریب عمدی اموال دولتی به تحمل یک سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد و با ارجاع پرونده به دادگاه تجدیدنظر عین حکم صادره در دادگاه بدوی تائید و به این زندانی سیاسی ابلاغ گردید. 

این عکاس و شهروند خبرنگار زندانی، در آبان ماه ۱۳۹۶ برنده جایزه شهروند خبرنگار ۲۰۱۷ گزارشگران بدون مرز شده بود. 

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازی های پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: