•                  
چهارشنبه , ۲۹ دی , ۱۴۰۰
پنج‌شنبه, ژانویه 20

گزارشی از بازدید مدیرکل سازمان زندانهای استان تهران از اندرزگاه ۸ زندان اوین

0
387

حقوق بشر در ایران – روز گذشته, در جریان بازدید “حشمت اله حیات الغیب”, مدیر کل زندانهای استان تهران از اندرزگاه ۸ زندان اوین که اکثر زندانیان محبوس در آن اندرزگاه زندانیانی با جرائم سیاسی هستند و در حال حاضر با انواع و اقسام محرومیتها و محدودیتهای مختلف دست و پنجه نرم می کنند جمعی از این زندانیان اعتراضات خود را به فرد مذکور ارائه کردند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, روز جمعه ۱۰ آبان ماه ۱۳۹۸, “حشمت الله حیات الغیب”, مدیر کل سازمان زندانهای استان تهران به همراه جمعی دیگر از همراهانش به اندرزگاه ۸ زندان اوین که زندانیان سیاسی در آن محبوس هستند به جهت بازدید رفته بود. در جریان این بازدید زندانیان سیاسی اعتراضات خود را که در قالب اعمال محرومیت از دسترسی به خدمات پزشکی مناسب, قطع بیمه درمانی, نبود کتابهای درسی, ممنوع شدن ورود کتاب به زندان و سایر موارد را با تاکید بر این نکته که بارها به مسئولان زندان اوین اعتراض هم کردند اما هیچ کس توجه ای به اعتراض آنها نکرده را به این رئیس سازمان زندانهای استان تهران ارائه کردند که پس اعتراض گسترده زندانیان که به درگیری لفظی بین آنها مدیر کل سازمان زندانهای استان تهران کشیده شد هیچگونه قولی مبنی بر پیگیری این موضوع داده نشد. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت؛ در پی بازدید جمعه شب مدیر کل زندانهای استان تهران و هیات همراه، از اندرزگاه ۸ زندان اوین، چند تن از زندانیان سیاسی در اعتراض به عدم رسیدگی شایسته به وضعیت سلامت, قطع بیمه درمانی زندانیان و سایر مشکلات زندان مثل نبود کتابهای درسی و ممنوع شدن ورود کتاب که علیرغم درخواستها، اعتراضات، اعتصابات، شکایات و بیانیه ها ترتیب اثری داده به آن داده نشد و در حال تبدیل شدن به تهدیدهای جدی برای جان زندانیان شده است، به مذاکره پرداخته اند و در نهایت با وجود به تنش کشیده شدن ماجرا قول مساعد رسیدگی داده نشد.

این منبع مطلع همچنین گفت؛ در حال حاضر” آرش صادقی” در زندان رجائی شهر کرج، “علیرضا گلیپور”، “روح الله مردانی”، “سهیل عربی”، “محمد پارسی”، “محمدرضا مرادی”، “مهدی ساجدی فر”، “کیانوش سلاطینی” و چندین زندانی دیگر در زندان اوین ماهها است که  در شرایط جسمانی خطرناک و نگران کننده ای قرار دارند اما سازمان زندانها به بهانه های مختلف با قطع هزینه های درمانی و داروئی این افراد از رسیدگی موثر جهت درمان آنها و یا اعزام آنها به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری می کند. به دلیل این وضعیت وخیم, “جعفر عظیم زاده”,  علیرغم بیماری قلبی و “محمد حبیبی” با داشتن تومور در ناحیه دست راست از دسترسی به خدمات پزشکی و درمان محروم هستند.

این منبع مطلع در ادامه گفت؛ در مورد وضعیت بهداشتی و نامساعد بندهای زندان اوین به خصوص اندرزگاه ۸ این زندان، می توان به مشکلات دیگر زندان و عدم تفکیک زندانیان سیاسی از زندانیان غیر سیاسی که با جرائمی از قبیل قتل, شرارت و سایر زندانیان مالی ادغام هستند مورد اشاره قرار داد. 

حقوق بشر در ایران, در ایران در تاریخ ۴ آبان ماه ۱۳۹۸, با انتشار گزارشی, از تداوم محرومیت “سهیل عربی”, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ سالن ۸ زندان اوین که با توجه به ابتلا به بیماری به دلیل ابتلا به بیماری « تروما بلانت» که در اثر ضربه صورت گرفته از سوی بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران صورت گرفته بود به دلیل عدم تامین هزینه درمان این زندانی سیاسی با توجه به این نکته که مشکل ایجاد شده در وی در اثر شکنجه ای که بر وی از سوی بازجوئی قرار گاه سپاه صورت گرفته بوجود آمده را اطلاع رسانی کرده بود. 

همچنین حقوق بشر در ایران, در گزارشاتی پیش از این از تداوم محرومیت زندانیان سیاسی محبوس در اندرزگاه ۸ زندان اوین از دسترسی به خدمات پزشکی و یا موارد بسیاری که دوره درمان این زندانیان در بیمارستان تکمیل نشده و آنها به زندان بازگردانده شدند را اطلاع رسانی کرده است. 

حشمت الله حیات الغیب, در تاریخ ۱۱ تیر ماه ۱۳۹۸, از سوی علی اصغر جهانگیر، رئیس سازمان زندان‌های کشور به عنوان مدیر کل زندان‌های استان تهران پیش از این مدیرکل زندان‌های استان فارس و یزد بود منصوب شد. 

البته این انتصاب پس از آن صورت گرفت که علیرضا شیرمحمدعلی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۱ سالن ۱۱, زندان تهران بزرگ, در شامگاه دوشنبه ۲۰ خرداد ماه ۱۳۹۸, با توجه به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم که یکی از بزرگ ترین معضلات زندانیان سیاسی با زندانیان جرائم غیر سیاسی است در پی حمله ۲ زندانی با جرائم قتل و حمل و نگهداری مواد مخدر با وارد آوردن بیش از ۲۰ ضربه چاقو«تیزی» در ناحیه شاهرگ و شکم به قتل رسید.

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازی های پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: