•                  
شنبه , ۰۳ آبان , ۱۳۹۹
شنبه, اکتبر 24

خودکشی محمدرضا دره, زندانی محبوس در زندان رجائی شهر کرج

0
482

حقوق بشر در ایران – بامداد جمعه ۱۸ بهمن ماه ۱۳۹۸, یک زندانی متهم به سرقت مسلحانه و محبوس در زندان رجائی شهر کرج, پس از حلق آویز کردن خود به زندگی اش پایان داد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, بامداد جمعه ۱۸ بهمن ماه ۱۳۹۸, محمدرضا دره, زندانی متهم به سرقت مسلحانه, محبوس در اندرزگاه ۶ سالن ۱۸, زندان رجائی شهر کرج, با حلق آویز کردن خود به زندگی اش پایان داد.

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت: “این زندانی با توجه به صدور حکم ۲۰ سال زندان از سوی دادگاه دچار فشارهای روحی و روانی شدیدی شده بود. حتی چند روز قبل هم به دوستان خود اعلام کرده بود که توانائی تحمل ۲۰ سال زندان را ندارد”.

این منبع مطلع همچنین پیرامون سوابق کیفری محمدرضا دره همچنین افزود: “این زندانی از بابت اتهام سرقت مسلحانه در سال ۱۳۹۷ توسط ماموران بازداشت شده بود و از سوی دادگاه به تحمل ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شده بود و در حال تحمل دوران حبس خود در اندرزگاه ۶ سالن ۱۸ زندان رجائی شهر کرج بود”. 

لازم به ذکر است؛ زندانیان محبوس در زندان رجائی شهر کرج, فارغ از جرائمی که به آن مرتکب شدند از سوی الله کرم عزیزی, رئیس این زندان و همچنین محمد چهاردوری, رئیس سوئیت دربسته و سایر مسئولان این زندان تحت شدیدترین فشارهای روحی و روانی قرار دارند و آمار و ارقام خودکشی و خودزنی از سوی زندانیان زندان رجائی شهر در خور توجه از سوی سازمانهای مدافع حقوق بشر میباشد. 

زندان رجائی شهر کرج, از جمله زندانهای ایران است که در آن زندانیان سیاسی, عقیدتی و زندانیانی با جرائم قتل و غیره در آن محبوس هستند و در حال تحمل کیفر و سپری کردن دوران محکومیت حبس خود می باشند. این زندان با توجه به قدمت و قدیمی بودن آن نیاز به تعمیرات اساسی در بندهای آن و بازبینی دارد اما از آنجائی که این مسائل در سایه سوء مدیریت به حاشیه رانده است دیگر مسائل که ارزشی نیستند در اولویتهای حکومت ایران قرار گرفته اند که این موارد می‌تواند نقض اسناد بین المللی حقوق بشر علی‌الخصوص ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر که بر حق افراد در برخورداری از نیازهای اولیه از قبیل: محل اقامت مناسب, مراقبت پزشکی و  امکان دارا بودن خوراک و پوشاک مناسب  تاکید شده است. اما در زندان رجائی شهر کرج زندانیان در بندهای این زندان با  دنیایی از محرومیتها دست و پنجه نرم میکنند.

در تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۳۹۸, حقوق بشر در ایران, انتشار گزارشی به وضعیت سلولهای انفرادی در زندان رجائی شهر کرج پرداخته بود. در آن گزارش آمده بود از سلولهای انفرادی در زندان رجائی شهر کرج بعنوان ابزاری برای اعمال فشارهای روحی و روانی و جسمانی بر زندانیان سیاسی و عقیدتی و حتی زندانیان جرائم غیرسیاسی محبوس در این زندان استفاده می شود. در ادامه آن گزارش آمده بود زندانیان محبوس در زندان رجائی شهر در ۳ حالت به سلول انفرادی منتقل می شوند یکی زمانی که یک زندانی به اعدام محکوم شده و برای اجرای حکم اعدام پس از فراخوانده شدن به دفتر الله کرم عزیزی و یا معاونان وی در ابتدا مورد ضرب و شتم قرار می گیرد و روانه سلول انفرادی می شود و یا زندانیانی که دست به اعتصاب غذا زدند و در سومین حالت هم اینکه مسئولان زندان رجائی شهر برای ۱ زندانی اقدامات تنبیهی را در نظر گرفته باشند که باز هم در این صورت پس از فراخواندن فرد به دفتر رئیس زندان وی را با ضرب و شتم و دستبند و چشم بند زده به سلول انفرادی منتقل می کنند.

حقوق بشر در ایران, در سالهای گذشته با انتشار گزارشات متعددی از موارد سرکوب گسترده زندانیان سیاسی و عقیدتی و حتی زندانیان غیرسیاسی محبوس در اندرزگاه های زندان رجائی شهر کرج را با توجه به گزارشات موثقی که از منابع خبری خود دریافت کرده به رشته تحریر در آورده که در آن گزارشها مواردی از قبیل ضرب و شتم, انتقال به سلول انفرادی, محرومیت از حق درمان و سایر موارد گسترده نقض حقوق شهروندی زندانیان محبوس در این زندان مورد اشاره قرار گرفته است. 

بر طبق اسناد موجود حقوق بشر برخورداری از حق دادرسی عادلانه توسط دادگاهی بیطرف و با حضور هیئت منصفه از جمله موارد است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین در ماده ۱۴ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ نیز بر آن تاکید شده است. همچنین در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر ممنوعیت شکنجه در عدم رفتاری خشن بر افراد مورد تاکید قرار گرفته است. در ماده ۵ قانون آئین دادرسی کیفری به صراحت کلام بر اطلاع یافتن متهم از اتهامات منتسبه و همچنین فراهم کردن امکان دسترسی فرد متهم به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون برای متهم مورد تاکید قرار گرفته است. 

سرکوب زندانیان و اعمال محرومیتهای گسترده بر علیه این شهروندان که از جمله میتوان بر حق برخورداری از انتخاب وکیل و تقاضای دادرسی عادلانه را شامل می‌شود را می توان تنها جزئی از موارد سرکوب گسترده شهروندان در ایران دانست. با استناد به ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۵ قانون آئین دادرسی کیفری حق هر فردی بر دادرسی کامل و بی طرف و همچنین اجازه حضور وکیل انتخابی متهم بر پرونده مورد تاکید میباشد ولی زندانیان اهل سنت با توجه به سنی بودنشان از این حق محروم شده اند.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: