•                  
پنج شنبه , ۰۱ آبان , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, اکتبر 22

پرونده سازی و محرومیت از حق ملاقات و تماس زندانیان شیبان و سپیدار اهواز

0
265

حقوق بشر در ایران – امروز شنبه ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, زندانیان محبوس در زندان شیبان و سپیدار اهواز که در فروردین ماه سالجاری در اعتراض به محرومیت آنها از دسترسی به اقلام بهداشتی و عدم رسیدگی درمانی به وضعیت چند تن از زندانیان محبوس در این زندان علیرغم ابتلا به ویروس کرونا اعتراضات گسترده ای را برگزار کردند با پرونده سازی از سوی ارگانهای امنیتی و دستگاه قضائی مواجه شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز شنبه ۲۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, در ادامه فشارهای امنیتی بر زندانیان محبوس در زندان سپیدار و شیبان اهواز که در جریان اعتراضات فروردین ماه پس از انتقال به بازداشتگاههای ارگانهای امنیتی علاوه بر تفهیم اتهامات جدید و صدور احکام حبس در پرونده های مذکور این افراد از حق ملاقات و تماس با خانواده های خود محروم هستند. فروردین ماه سال جاری زندانیان در زندان شیبان و سپیدار اهواز در اعتراض به محرومیت از دسترسی به اقلام بهداشتی از قبیل ماسک و مواد ضدعفونی کننده اعتراضات گسترده ای را در این زندان برگزار کردند. در پی استفاده نیروهای امنیتی از سلاح گرم و شلیک مستقیم به زندانیان حداقل ۲ زندانی چشمان خود را از دست دادند و بسیاری دیگر از زندانیان از نواحی سایر قسمتهای بدن مورد آسیب قرار گرفتند.

کریم دحیمی, فعال حقوق بشر ضمن تائید این خبر گفت: “از روز اعتراض زندانیان که به دلیل اعتراض به فقدان وسائل بهداشتی داخل زندان, نگهداری ۳ زندانی مبتلا به ویروس کرونا که در میان سایر زندانیان نگهداری شده بودند و پس از آن در خود زندان شیبان اهواز این افراد را قرنطینه کردند و متاسفانه جواب اعتراض این زندانیان با گلوله و باتوم داده شد تا به امروز ۲۰ اردیبهشت ماه خانواده ها از وضعیت این زندانیان بی خبر هستند و اخیراً مطلع شدند که پرونده جدیدی برای این افراد در دادگاه شهرستان شیبان اهواز باز شده و برخی از این زندانیان به چندین ماه حبس تعزیری محکوم و برخی دیگر نیز به پرداخت جرائم نقدی محکوم شدند. 

دحیمی در ادامه پیرامون اتهاماتی که این افراد به دلایل آن از از اول در زندان بسر می برند افزود: “این زندانیان با اتهاماتی از قبیل محاربه با خدا, احکام اعدام دریافت کرده بودند و در مراحل تجدیدنظرخواهی و یا در دیوان عالی کشور احکام آنها به حبس ابد تغییر پیدا کرده و این پرونده سازی علاوه بر سنگین تر کردن اتهامات آنها از اعطای آزادی مشروط و یا تخفیف در مجازاتهای این افراد جلوگیری می کند و تا به امروز خانواده های این افراد نتوانستند فرزندان خود را ملاقات کنند چرا که هر زمان که این خانواده‌ها به زندان جهت ملاقات مراجعه کردن به آنها اعلام شده که فرزندان آنها ممنوع الملاقات هستند. این نوع فشارهای روحی بر زندانیان باعث شکنجه روحی خانواده های این افراد شده است. 

این فعال حقوق بشر همچنین افزود: “در جریان این اعتراضات حدود ۸۰ تن از این زندانیان به بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز منتقل شدند و پس از اتمام بازجوئی در حال حاضر در قرنطینه زندان شیبان اهواز بسر می برند و برخی دیگر نیز به بند ۵ زندان شیبان اهواز منتقل شدند ولی اکثر این افراد در بند قرنطینه در اعتصاب غذا بسر می برند. 

حقوق بشر در ایران, در تاریخ ۱۳ فروردین ماه ۱۳۹۹, با انتشار گزارشی با مضمون بررسی وضعیت زندانیان در زندان مرکزی « شیبان » و زندان سپیدار اهواز به شرح این اعتراضات در این زندانها پرداخته بود و به اسامی برخی از افراد کشته و زخمی شده نیز اشاره کرده بود. 

در تاریخ ۱۲ فروردین ماه ۱۳۹۹, زندانیان محبوس در زندان شیبان اهواز در دومین روز از اعتراض گسترده شان در محرومیت از اعطای مرخصی و همچنین عدم دسترسی به اقلام بهداشتی و ضد عفونی کننده محیط برای مقابله با ویروس کرونا در پی یورش گسترده نیروهای امنیتی و استفاده از سلاح گرم سرکوب شدند. ماموران امنیتی به محاصره اطراف این زندان و استقرار آنها بر پشت بام سالنهای زندان شیبان اهواز اقدام به شلیک با سلاح گرم و همچنین استفاده از گاز اشک آور کردند. 

همچنین در ساعات پایانی دوشنبه ۱۱ فروردین ماه ۱۳۹۹, در ادامه اعتراضات زندانیان محبوس در زندانهای ایران جمعی از زندانیان محبوس در بند ۲ زندان سپیدار اهواز در اعتراض به محرومیت از حقوق شهروندی از قبیل عدم دسترسی آنها به مواد ضدعفونی کننده و سایر اقلام بهداشتی و همچنین محرومیت آنها از حق مرخصی و سایر حقوق زندانیان دست به اعتراض در این زندان زدند.

در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, سازمان عفو بین الملل با صدور فراخوانی نسبت به اعمال شکنجه بر زندانیان محبوس در بند ۵ زندان شیبان اهواز که در جریان اعتراضات زندانیان به محرومیت از حق دسترسی به اقلام بهداشتی و مواد ضدعفونی کننده برای مقابله با ویروس کرونا توسط نیروهای امنیتی به مکانهای نامعلومی منتقل شدند و یا در جریان این اعتراضات مورد ضرب و شتم و یا اصابت گلوله قرار گرفته بودند و از حق دسترسی به درمان محروم هستند ابراز نگرانی کرد. 

این سازمان بین المللی مدافع حقوق بشر در بخشی از این فراخوان اعلام کرد: “مأموران و مسئولان سه زندانی به نام‌های حسین سیلاوی، علی خسرجی و ناصر خفاجی را از ۱۲ فروردین به مکان نامعلومی منتقل کرده‌اند و سرنوشت و محل نگه‌داری آنان را همچنان از خانواده‌هایشان مخفی می‌کنند. دست کم هفت زندانی دیگر، به نام‌های جابر آلبوشوکه، مختار آلبوشوکه، علی مجدم، معین خنفری، جمیل حیدری، جاسم حیدری و عبدالرزاق عبیداوی، که از ۱۲ فروردین در وضعیت ناپدیدشدگی قهری به سر می‌بردند، در تاریخ ۲۵ فروردین به زندان شیبان بازگردانده شده‌اند و از آن زمان مشترکاً در سلول انفرادی نگه‌داری می‌شوند و از تماس تلفنی منظم با خانواده‌هایشان محروم شدند”. 

طی هفته های اخیر با توجه به شیوع ویروس کرونا و وسعت ابتلای این بیماری در میان زندانیان محبوس در زندانهای کشور با توجه به زندگی دسته جمعی این شهروندان در محیطهای آلوده زندان و محرومیتهای گسترده در دسترسی زندانیان به اقلام بهداشتی و نبود سایر امکانات درمانی و بهداشتی در بهداری زندانهای کشور موجی از نارضایتی را در میان زندانیان بوجود آورده است.  

دسترسی افراد به امکانات پزشکی و بهداشتی از جمله موارد تاکید شده در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر می باشد و بر محق بودن افراد بر تامین اجتماعی مناسب از نظر بهداشت, درمان, خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری ، بیماری ، نقص اعضا ، بیوگی ، پیری یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از اراده انسان، وسایل امرار معاش او از بین رفته باشد از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود. 

 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: