•                  
شنبه , ۰۵ بهمن , ۱۳۹۸
شنبه, ژانویه 25

از بازداشت فعالان مدنی خواستار برکناری علی خامنه ای تا استیضاح دونالد ترامپ

0
195

حقوق بشر در ایران – استیضاح “دونالد ترامپ”, رئیس جمهوری آمریکا نشانی از وجود دموکراسی, برابری و حق پرسشگری در آمریکاست اما در ایران این حق در مقابل “علی خامنه ای” برای هیچ کسی محفوظ نیست. این روزها رسانه های حکومتی در جمهوری اسلامی ساز و بوق استیضاح دونالد ترامپ را بعنوان یک نقطه ضعف برای کشور آمریکا و بعنوان یک حربه و یا امتیازی مثبت برای خود می دانند که این در نوع خود نشان دهنده عدم وجود درک و شعور سیاسی در میان حاکمان جمهوری اسلامی و رسانه های داخلی ایران است. مفهوم استیضاح یا پرسشگری یعنی سازوکاری برای صحبت,  نقد و انتقاد در سیستم سیاسی یک کشور که بین ۲ قوه مقننه و مجریه شکل می گیرد. 

این نکته را نباید فراموش کنیم یکی از اصولی که در حقوق بشر می توان از آن بعنوان یک ابزار بسیار مفید و قوی یاد کرد برخورداری یک جامعه از حق دموکراسی خواهی است. در “ماده ۲۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر”, بر حق “دموکراسی” خواهی تاکید شده و عنوان می کند که “هر کس حق دارد که در اداره امور عمومی کشور خود ، خواه مستقیما و خواه با وساطت نمایندگانی که آزادانه انتخاب شده باشد شرکت جوید”. اما در قسمت سوم از “ماده ۲۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر” آمده است؛ “اساس و منشا قدرت حکومت ، اراده مردم است . این اراده باید به وسیله انتخاباتی ابراز گردد که از روی صداقت و به طور ادواری، صورت پذیرد. انتخابات باید عمومی و با رعایت مساوات باشد و با رای مخفی یا طریقهای نظیر آن انجام گیرد که آزادی رای را تامین نماید”. 

حال در این مقاله به تفسیر مقایسه ای خواهم داشت بر حق دموکراسی خواهی و برابری در کشور ایران با وجد حکومت جمهوری اسلامی در قیاس با وضعیت دموکراسی خواهی در کشور آمریکا و با جود دو حزب دموکرات و جمهوری خواه. 

حمیدرضا تقی پور

آیا یک شهروند در ایران می تواند “علی خامنه ای” را استیضاح کند؟ آیا افراد و یا یکی از طیفهای سیاسی می توانند از “علی خامنه ای” بخاطر بحرانهای گسترده و دیپلماسی رنگ پریده حکومت جمهوری اسلامی وی را مورد پرسش و انتقاد قرار دهند؟ همانطور که همگی می دانند در ایران و پس از انقلاب ۱۳۵۷ نقش رهبر بسیار مهم و حساس و تعیین کننده بوده و هست و با گذشت زمان و تا به امروز که ۴۰ سال از عمر حکومت جمهوری اسلامی گذشته نقش “علی خامنه ای” که پس از مرگ “روح الله خمینی” بعنوان رهبر ایران انتخاب شد در واقع ادامه دهنده تفکرات و نگرشهای روح الله خمینی بوده و هست. هیچ نمی تواند به علی خامنه ای انتقاد کند, اگر شهروندان ایران در غالب گروه و یا یک مجموعه در صدد پرسشگری از وی بر بیایند با احکامی از قبیل “توهین به رهبری” و یا “تبلیغ علیه نظام” مورد سرکوب و بازداشت و محاکمه قرار می گیرند. 

وجود سمت رهبری در ایران تبدیل به مقامی شده که از آن با عنوان خدای روی زمین یاد می شود و هر چه “علی خامنه ای” بگوید حتی اگر مخالف آن در مجلس به تصویب هم رسیده باشد تغییر می کنند و در راستای خواست و گفته های وی تنظیم می شود و چنانچه مخالفتی با آن بشود همانطور که در پاراگراف قبلی گفتم راهی بجز سرکوب و حبس و اتهام شکنجه پیش روی فرد و یا گروه معترض نیست. 

حاکمان جمهوری اسلامی ادعا می کنند در ایران آزادی بیان هست اما حقیقت امر چیز دیگری را در تضاد با گفته  های آنها نشان می دهد که نمونه بارز آن در تجمعات اعتراضی اخیر که از تاریخ ۲۴ آبان ماه ۱۳۹۸ در اعتراض به افزایش قیمت بنزین شکل گرفت و از نوع برخورد ارگانهای امنیتی برای سرکوب شهروندان نشان داد در ایران و با وجود حکومت جمهوری اسلامی آزادی بیان فقط برای “علی خامنه ای” و هر چه او بگوید قابل اجرا و تائید شده است. 

در مثالی برای شما خوانندگان گرامی بازداشت شدگان بیانیه ۱۴ فعال مدنی که در تابستان ۱۳۹۸ پس از تنظیم این بیانیه که در آن خواستار استعفای علی خامنه ای شده بودند همگان دیدند که چگونه با آنان بر خورد شد. “هاشم خواستار”, “محمد نوری زاد”, “عبدالرسول مرتضوی”, “محمد حسین سپهری”, “فاطمه سپهری”, پنج تن از فعالان مدنی و امضا کنندگان بیانیه استعفای “علی خامنه ای”, رهبر جمهوری اسلامی, پس از انتشار این بیانیه به بهانه برگزاری تجمع اعتراضی در مشهد بازداشت شدند و پس از گذشت ۴ ماه بلاتکلیفی در بازداشت از بابت اتهامات “اهانت به مقدسات اسلام”, ” نشر اکاذیب از طریق تلفن همراه و کامپیوتر”, “توهین به روح الله خميني”, “فعالیت تبليغي به نفع گروهها مخالف نظام جمهوری اسلامی ایران”, “تاسیس و اداره کانال به قصد برهم زدن امنیت کشور”, “عضویت در گروههای مخالف نظام”, “اخلال در نظم و آسایش عمومی از طریق تجمع در خیابان ساجدی”, “تشویش اذهان عمومی” و “نشر اکاذیب” از سوی شعبه ۹۰۳ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۹ مشهد مورد تفهیم اتهام و پرونده سازی قرار گرفتند. “زرتشت احمدی راغب”, از دیگر امضا کنندگان بیانیه استعفای علی خامنه ای تا به امروز ۴۱ روز را در اعتصاب غذا و در اندرزگاه ۱ سالن قرنطینه زندان اوین بطور بلاتکلیف بسر می برد و در سایه پرونده سازی وزارت اطلاعات این فعال مدنی بعنوان یکی از میلیونها شهروند ایران در حکومتی که ادعای آزادی بیان دارد در کنار ۵ فعال مدنی دیگر بازداشت شده در مشهد که جملگی امضا کنندگان بیانیه استعفای “علی خامنه ای بودند مورد بازداشت, پرونده سازی و تفهیم اتهامات واحی قرار گرفتند. 

اما در کشور آمریکا دونالد ترامپ بعنوان رئیس جمهور و نفر اول در این کشور باید در طرح استیضاحی که از سوی نمایندگان کنگره آمریکا تائید شده پاسخگوی سوال منتقدان خود باشد و به راحتی همگان دیدند که در عین آزادی بیان و عقیده افرادی که نظری مخالف وی داشتند و منتقد وی هستند خواستار پاسخگویی “دونالد ترامپ” شدند. 

نه کسی برای کشاندن ترامپ برای استیضاح بازداشت شد و نه کسی مورد سرکوب و تهدید قرار گرفت که این مصداقی بارز و نشان دهنده دموکراسی و شفافیت در سیستم حکومتی و سیاست کشور آمریکاست. 

دونالد ترامپ بعنوان رئیس جمهور در آمریکا و علی خامنه ای بعنوان رهبر در جمهوری اسلامی در ایران, کسی نمی تواند خواستار پاسخگویی از خامنه ای باشد و اگر کسی چنین کند بلایی که بر “هاشم خواستار”, “محمد نوری زاد”, “عبدالرسول مرتضوی”, “محمد حسین سپهری”, “فاطمه سپهری” و “زرتشت احمدی راغب” آمد بر سر آن فرد و یا حزب سیاسی داخلی ایران که خواستار استیضاح و پاسخگویی رهبر ایران شده خواهد آمد و با بازداشت و تفهیم ۹ اتهام روانه حسبی طولانی مدت خواهد شد و البته صدور حکم حبس در خوشبینانه ترین حالت است چرا که اگر فرد و یا افرادی بر خواسته خود در ایران برای پرسشگری و نقد و “علی خامنه ای” تاکید کند چه بسا روانه قبرستان هم بشود. همگان در حال مشاهده هستند که دونالد ترامپ باید در جلسه استیضاح حاضر شود و پاسخگوی منتقدان خود باشد و این عمل ترامپ نشان دموکراسی در سیستم سیاسی ایالات متحده آمریکا است. چرا که نه کسی بازداشت می شود و نه کسی سرکوب بلکه رئیس جمهور آمریکا پاسخگوی منتقدان است نه سرکوب کننده آنها. 

پرسشگری حق هر شهروند در هر جامعه ای است ولی در ایران حاکمان سرکوبگر با سفسطه گری و پنهان کاری و مغالطه وانمود وجود دموکراسی و آزادی بیان در ایران را می کنند اما حقیقت آن چیزی است که بر سر امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال مدنی که خواستار استعفای “علی خامنه ای شده بودند است. 

نگارش متن: فعال حقوق بشر, حمیدرضا تقی پور

برچسب هافاطمه سپهریفعال مدنیفعال حقوق بشرفعالان مدنیفعالان مدنی بیانیه ۱۴فعالان مدنی در ایرانفعالان بیانیه ۱۴مقالهمقاله حقوق بشریمحمد نوری زادمحمدنوری زادمحمدنوریزادمحمدحسین سپهرینقض حقوق بشر در ایراننقض حقوق بشر در جمهوری اسلامینافرمانی مدنیهاشم خواستارهاشم خواستار فعال صنفیوبسایت حقوق بشر در ایرانآیت الله خامنه ایاستیضاح دونالد ترامپبیانیهبیانیه ۱۴بیانیه ۱۴ فعال مدنیبیانیه ۱۴ فعال سیاسیبیانیه ۱۴ کنشگر مدنی و سیاسیبیانیه ۱۴ تن از فعالان مدنی و سیاسی در ایرانبیانیه ۱۴ تن از فعالان مدنی در ایرانبیانیه استعفای خامنه ایبیانیه استعفای رهبربیانیه استعفای رهبریبیانیه استعفای علی خامنه ایجمهوری اسلامیجمهوری اسلامی ایرانحقوق بشر در ایرانحقوق شهروندی در جمهوری اسلامیحمیدرضا تقی پورحمیدرضا تقی پور دهقان تبریزیحکومت جمهوری اسلامیدموکراسیدموکراسی در ایراندونالد ترامپدونالدترامپرئیس جمهوری آمریکازرتشت اسماعیل احمدی راغبزرتشت اسماعیل احمدی راغب فعال مدنیسیدهاشم خواستارسرکوب فعالان مدنیسرکوب آزادی بیان و عقیده در ایرانسرکوب آزادی بیان در ایرانسرکوب شهروندان در ایرانعلی خامنه ایعبدالرسول مرتضوی

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: