•                  
پنج شنبه , ۱۳ آذر , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, دسامبر 3

انتقال فرهاد میثمی, زندانی سیاسی محبوس در اندرزگاه ۴ زندان اوین به مکانی نامعلوم

0
321

حقوق بشر در ایران – روز جاری, “فرهاد میثمی”, فعال مدنی محبوس در اندرزگاه ۴ سالن ۳ زندان اوین پس فراخوانده شدن به دفتر رئیس اندرزگاه به مکان نامعلومی منتقل شد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, ساعت ۱۱ امروز شنبه ۱۸ آبان ماه ۱۳۹۸, “فرهاد میثمی”, فعال مدنی محبوس در اندرزگاه ۴ سالن ۳ زندان اوین که در حال سپری کردن دوران محکومیت حبس ۵ ساله خود می باشد بدون اطلاع قبلی و پس از فراخوانده شدن به دفتر رئیس اندرزگاه و پس از ساعتی با جمع آوری لوازم شخصی وی توسط ماموران اندرزگاه به مکان نامعلومی منتقل شد و تا این لحظه هیچگونه تماسی با نزدیکان و خانواده خود نداشته است. 

بنقل از یک منبع نزدیک به فرهاد میثمی در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت؛ “فرهاد میثمی”, فعال مدنی که در اندرزگاه ۴ زندان اوین بسر می برد ساعت امروز پس از اینکه به دفتر رئیس اندرزگاه فراخوانده شد به مکان نامعلومی منتقل شد و ساعتی بعد لوازم شخصی متعلق به این زندانی سیاسی که در داخل اتاق محل اسکان وی بود توسط ماموران زندان جمع آوری شد و تا این لحظه خانواده و نزدیکان فرهاد میثمی از سلامت وی هیچگونه خبری ندارند. 

این منبع مطلع همچنین گفت؛ از زمان انتقال “فرهاد میثمی” به دفتر رئیس اندرزگاه و در پی آن بی خبری مطلق از این فعال مدنی و عدم تماس وی با خانواده و نزدیکانش انتقال وی به سلول انفرادی و یا قرنطینه زندان اوین با هدف اعمال فشار بر وی بعنوان حرکتی تنبیهی دور از ذهن نیست. همچنین فرهاد میثمی از حدود ۲ هفته پیش از هرگونه ملاقات با خانواده خود محروم شده بود. 

لازم به ذکر است در تاریخ ۱۶ مهر ماه ۱۳۹۸, “محمد حبیبی”, معلم و فعال صنفی فرهنگیان به همراه “فرهاد میثمی”, فعال مدنی محبوس در اندرزگاه ۴ سالن ۳ زندان اوین, با انتشار نامه ای سرگشاده در اعتراض به آنچه که اعمال محدودیتهای گسترده بر علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی محبوس در این زندان می باشد که این محدودیتها شامل کاهش ملاقات‌های حضوری تمامی زندانیان سیاسی و حذف روز اختصاصی ملاقات مادران زندانی با کودکانشان گرفته تا ممنوعیت غیرقانونی دریافت کتاب و نشریات مجاز، تا محدودیت تماس تلفنی و غیره، جملگی تصمیمات صورت گرفته برای اعمال این محدودیتها را بر مبنای تصمیم “غلامرضا ضیایی”, رئیس جدید زندان اوین ندانسته و اخذ این تصمیم را از صدور سیستم امنیتی و قضائی حاکم بر ایران بر شمرده بودند. 

در بخشی از این نامه “فرهاد میثمی” و “محمد حبیبی” اعلام کردند؛ دیگر در صف آمارگیری‌های صبح و شب شما نمی‌نشینیم و همزمان با کتابی در دست، گوشه‌ای بیرون از صف‌ها نشسته و به مطالعه می‌پردازیم. همچنین در مراسم صبحگاه اجباری شما شرکت نمی‌کنیم. نیک می‌دانیم تحمل ایستادگی مدنی آن هم در زندان برایتان بسیار سخت‌تر از آن است که به سادگی از کنار آن بگذرید و بعید نمی‌دانیم آرام در کناری نشستن و کتاب خواندن ما را شورش (!) نام نهید. قضاوت وجدان عمومی جامعه در برابر چنین اتهاماتی از پیش مشخص است.

فرهاد میثمی, فعال مدنی, در تاریخ ۱۹ مردادماه ۱۳۹۸, “فرهاد میثمی”, فعال مدنی محبوس در بند ۴ زندان اوین, که پیش از این و در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه سالجاری از بابت اتهامات؛ “اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی” و “تبلیغ علیه نظام” توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی “احمد زرگر” مورد محاکمه قرار گرفته بود این فعال مدنی را در مجموع به تحمل ۶ سال حبس تعزیری و ۱ سال محرومیت از فعالیتهای اجتماعی محکوم کرد. براساس حکم صادره و با توجه به اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی, مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس تعزیری برای این فعال مدنی لازم الاجرا خواهد بود. جملگی اتهامات فوق بر فرهاد میثمی به دلیل همراه داشتن چند بج سینه به نوشته ای با عنوان ” من به حجاب اجباری اعتراض دارم” بوده است. 

لازم به ذکر است این فعال مدنی عصر روز سه‌شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷, در کتابخانه شخصی خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از تفتیش آن مکان و ضبط لوازم شخصی به سلول انفرادی بند امنیتی ۲۰۹ وزارت اطلاعات در زندان اوین منتقل شد. 

این فعال مدنی از تاریخ ۹ مرداد ماه تا تاریخ ۲ دیماه ۱۳۹۷, به مدت ۵ ماه در اعتصاب غذا و در شرایط جسمانی بسیار و خیمی قرار گرفته بود. وخامت حال فرهاد میثمی به حدی بود که چهارشنبه ۴ مهرماه ۱۳۹۷, با توسل به خشونت از بند عمومی زندان اوین به اتاقی در مجاورت بهداری این زندان منتقل شده بود.

فرهاد میثمی، فعال مدنی که از زمان بازداشت خود در اعتراض به رفتارهایی که توام با شکنجه های روحی ور وانی برعلیه خانواده وی بود  در اعتصاب غذا بسر میبرد و از سوی دیگر یکی از خواسته های این فعال مدنی آزادی رضا خندان بود در تاریخ ۳۰ بهمن ماه ۱۳۹۷, همزمان با آزادی موقت رضا خندان به اعتصاب غذای خود پایان داد.

سرکوب فعالان مدنی در ایران در حالی رو به گسترش است که با استناد  به اسناد بین المللی از جمله ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر ممنوعیت رفتار تبعیض آمیز بر افراد بر حسب جنسیت تاکید شده است. همچنین در ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر, بر محق بودن افراد بر انتشار افکار و عقاید و دیدگاههای آنها بدون ملاحظات مرزی و در آزادی کامل نیز تاکید شده است. 

از آنجائی که حکومت جمهوری اسلامی تاب شنیدن انتقادات شهروندان را ندارد فقط وانمود به احترام اصل آزادی بیان و قلم میکند ولی در اصل مطلب به طور سیستماتیک اقدام به سرکوب گسترده شهروندان در زمینه آزادی بیان و قلم میکند.

همچنین برخورداری افراد از حق روند دادرسی عادلانه از جمله حقوق سلب نشدنی میباشد که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر نیز بر آن تاکید شده است.

“ابراهیم رئیسی”, رئیس قوه قضائیه, در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸,  با حضور در جلسه شورای عالی حقوق بشر در جمهوری اسلامی که با حضور “علی شمخانی” و “غلامحسین محسنی اژه ای” دو تن دیگر از اعضای ارشد در قوه قضائیه و شورای عالی امنیتی ملی جمهوری اسلامی برگزار شده بود از حکومت جمهوری اسلامی با عنوان حکومتی یاد کرد که در ریشه و بطن ساختاری برابری کامل با اصول حقوق بشر دارد!

همچنین علی خامنه ای, رهبر جمهوری اسلامی, به دفعات در صحبتهای خود ادعا کرده که در ایران هیچ شهروندی به صرف انتقاد مورد پیگرد قضائی و بازداشت قرار نمی گیرد که اینگونه رفتارهای قهرآمیز حقیقت ماجرا از سرکوب و گسترش فضای امنیتی در ایران را نشان می دهد و گویای این امر است که حاکمان جمهوری اسلامی اساتید بزرگ در سفسطه, مغالطه و تفسیر به رای هستند. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: