By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-K4a
حقوق بشر در ایران ـ امروز پنجشنبه ۱۷ خرداد ماه ۱۴۰۳، کریم اسماعیل زاده و مرتضی پروین، دو زندانی سیاسی از حق درمان محروم هستند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۱۷ خرداد ماه ۱۴۰۳، مرتضی پروین ـ فعال ملی مدنی محبوس در زندان اوین و کریم اسماعیل زاده ـ فعال ملی مدنی محبوس در زندان مرکزی تبریز، بر اثر وخامت وضعیت جسمانی از دسترسی به خدمات پزشکی و درمان محروم هستند. کریم اسماعیل زاده در حال تحمل حبس تعزیری خود است و مرتضی پروین پس از گذشت بیش از ۴ ماه از تاریخ دستگیری بطور بلاتکلیف در بازداشت موقت بسر می برد.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”کریم اسماعیل زاده روز چهارشنبه ۱۶ خرداد ماه، در پی خونریزی معده و افزایش مشکلات گوارش، به بهداری زندان تبریز منتقل شد انا درمان وی فقط به چند داروی ساده در بهداری زندان ختم شده و با توجه به وخامت وضعیت جسنانی نیازمند اعزام به بیمارستان تخصصی است اما از اعزام وی ممانعت بعمل آمده است. ”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”مرتضی پروین هم با توجه به افزایش درد از ناحیه کمر و بیرون زدگی دیسک کمر از حق رسیدگی پزشکی و درمان محروم مانده است.”
لازم به اشاره است، کریم اسماعیل زاده، در تاریخ ۲۹ فروردین ماه ۱۴۰۳، پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهر تبریز، بازداشت و برای تحمل حبس به زندان مرکزی آن شهر منتقل شد.
جلسه دادرسی به اتهامات مرتصی پروین، در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی ابوالقاسم صلواتی ـ رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، برگزاری و این فعال ملی مدنی، دفاعیات خود را از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور»، «توهین به رهبری» و «جاسوسی» به قاشی دادگاه ارائه کرد.
همچنین، مرتضی پروین، در تاریخ ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۲، پس از یورش ماموران وزارت اطلاعات به منزل پدری وی در استان اردبیل و تفتیش و توقیف برخی لوازم شخصی اش، بازداشت و برای بازجویی و تشکیل پرونده قضایی به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات واقع در زندان اوین منتقل شده و از تاریخ ۵ اسفند ماه ۱۴۰۲، در اعتراض به تداوم بازداشت و محرومیت از حقوق اولیه یک متهم، اعتصاب غذا کرد و در پی وعده مسئولان قضایی برای پیگیری مطالبات وی به اعتصاب غذای خود پایان داد اما همچنان تحت قرار بازداشت موقت در آن زندان بسر می برد.
وی، پیشتر هم در مرداد ماه ۱۴۰۲، بصورت تلفنی به اداره اطلاعات استان اردبیل، احضار و پس از چند ساعت بازجویی، تهدید به پرونده سازی قضایی شده بود.
این فعال ملی مدنی ساکن استان اردبیل، در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۴۰۱ هم پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی در منزل خواهر خود جهت بازجوئی به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی منتقل و در تاریخ ۱۴ آبان ماه هم به بند ۱۶ زندان مرکزی اردبیل منتقل و در تاریخ ۲۱ آبان ماه ۱۴۰۱، با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۴۰۰ میلیون تومان آزاد شده بود.
مرتضی پروین، از جمله فعالان ملی مدنی است که پیش از این هم به دفعات در پی فعالیتهای مسالمت آمیز خود از سوی ارگانهای امنیتی استان اردبیل با احضار، بازداشت، بازجویی، محاکمه و محکومیت حبس مواجه شده بود.
کریم اسماعیل زاده نیز، در تاریخ ۱۸ آذر ماه ۱۴۰۲، با دریافت ابلاغیه ای برای تاریخ رسیدگی ۲۹ آذر ماه ۱۴۰۲، به شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز، احضار و پس از محاکمه در اوایل دی ماه ۱۴۰۲، از بابت اتهام (تبلیغ علیه نظام به نفع گروههای مخالف نظام از طریق تحریک و دعوت مردم به اعمال خشونت آمیز در فضای مجازی) به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد و در پی اعتراض، حکم صادره بدوی بر علیه وی اواسط اسفند ماه ۱۴۰۲، توسط قاضی علیقلی کریمزاده و سلیمان قبایلی ـ مستشار شعبه ۲دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی، عینا تائید شده بود.
این فعال ملی مدنی، در تاریخ ۱۲شهریور ماه ۱۴۰۲، در جریان اعتراضاتی که در واکنش به سوء مدیریت و خشک شدن دریاچه ارومیه برگزار شده بود پس از احضار به پلیس اطلاعات و امنیت تبریز، دستگیر و به بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان آذربایجان شرقی منتقل و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، به بند قرنطینه زندان مرکزی تبریز، منتقل و در تاریخ ۶ مهر ماه ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۶۰۰ میلیون تومان آزاد شد.
وی، پیشتر هم در تاریخ ۲۵ مرداد ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران نیروی انتظامی در جریان بازی دو تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز و پرسپولیس تهران، که در ورزشگاه سهند شهر تبریز برگزار شده بود پس از ممانعت از ورود وی به آن ورزشگاه، دستگیر و با تشکیل پرونده قضایی به شعبه ۱۰ بازپرسی دادسرای انقلاب تبریز منتقل و پس از تفهیم اتهام به بند قرنظینه زندان مرکزی تبریز منتقل و در تاریخ ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۲، از قرنطینه زندان مرکزی تبریز با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۹۰۰ میلیون تومان آزاد شدند.
کریم اسماعیل زاده، پیش از این هم در ساعات پایانی ۱۱آبان ۱۴۰۱ هم توسط نیروهای امنیتی در شهر تبریز بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی در این شهر و طی مراحل بازجویی سپس به زندان مرکزی تبریز منتقل و در تاریخ ۳ آذرماه ۱۴۰۱، پس از اتمام مراحل بازجویی و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه از زندان مرکزی تبریز آزاد شده بود.
اسماعیل زاده، پیش از آن هم به علت فعالیتهای مسالمت آمیز خود توسط ارگانهای امنیتی و دستگاه قضایی در شهر تبریز با بازداشت، احضار، بازجویی، بازپرسی و با پرونده سازی مواجه شد که از جمله این موارد بازداشت خشونت آمیز وی در تاریخ ۲۱ آذر ۱۴۰۰، در جریان برگزاری اعتراضات مدنی در واکنش به خشکی دریاچه ارومیه بود.
بین ۱۶ تا ۲۵ درصد جمعیت ایران ترک زبان هستند که اغلب آنان در استانهای آذربایجان شرقی و غربی، اردبیل و زنجان سکونت دارند. برخی از این شهروندان برخورد حاکمیت با شهروندان ترک زبان را توام با تبعیض میدانند و منع تدریس زبانهای غیر فارسی در مدارس را یکی از برجستهترین موارد تبعیض می دانند که همواره با اعتراض بخشی از فعالان مدنی این مناطق روبرو بوده است.
زندانیان محبوس در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی و روحی گوناگون که اکثر این بیماریها از زمانی که این افراد در زندان محبوس شدند با آنها دست به گربیان شده و از سوی دیگر هم پرونده سازی های گسترده که مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از آن بعنوان یک اهرم فشار برای سرکوب و ارعاب بر زندانیان سیاسی و امنیتی وارد می کنند مورد استفاده قرار گرفته است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید