•                  
سه شنبه , ۲۴ تیر , ۱۳۹۹
سه‌شنبه, جولای 14

سهیل عربی؛ تداوم اعتصاب غذا و محرومیت از اعزام به مرکز درمانی

0
257

سهیل عربی, وبلاگ نویس و زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ, در حالی پانزدهیمن روز از اعتصاب غذا« تحریم خرید از فروشگاه زندان تهران بزرگ و همچنین تحریم غذای زندان» را پشت سر می گذارد که با توجه به ضربه ای که پیش از این از سوی بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران در طی بازجوئی به بیضه اش خورده بود دچار درد بسیار شدید از ناحیه بیضه و زیر شکم رنج می برد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز جمعه ۷ تیر ماه ۱۳۹۸, در حالی که سهیل عربی, زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۱ سالن ۹ زندان تهران بزرگ, پانزدهمین روز از اعتصاب غذا« تحریم خرید از فروشگاه زندان تهران بزرگ و تحریم غذای زندان تهران بزرگ» را پشت سر می گذارد که به دلیل ابتلا به بیماری « تروما بلانت» که در اثر ضربه صورت گرفته از سوی بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران صورت گرفته بود علیرغم تائید پزشکان مبنی بر نیاز به عمل جراحی بصورت اورژانسی در سایه بی توجهی مسئولان زندان تهران بزرگ مبنی بر اعزام به مرکز درمانی با درد شدید از ناحیه زیر شکم و بیضه با درد شدید مواجه شده  و ادرار توام با خونریزی دارد. 

بنقل از یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران ضمن اعلام این خبر گفت؛ سهیل هدف خود را از این اعتصاب غذا “تحریم خرید اقلام موجود در فروشگاه زندان تهران بزرگ” و همچنین “غذای بی کیفیت زندان” عنوان کرده و در حال حاضر پانزدهمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود را به شیوه مذکور پشت سر گذاشته است. 

این منبع مطلع پیرامون وضعیت جسمانی این زندانی سیاسی در اعتصاب غذا و محروم از حق درمان گفت؛ با توجه به اعتصاب غذا و افت فشار خون سهیل طی چندین مرحله به بهداری زندان تهران بزرگ منتقل شد و ۲ مرحله هم به دلیل ضعف جسمانی ناشی از اعتصاب غذا از حال رفته است. این زندانی سیاسی همچنین به دلیل عدم اعزام به مرکز درمانی خارج از زندان جهت معاینه تحت نظر پزشک متخصص برای انجام عمل جراحی از ناحیه بیضه با درد زیر شکم توام با دفع ادرار به همراه خون و عفونت بشدت با خطر جانی مواجه شده است. 

این منبع مطلع همچنین گفت؛ سهیل عربی همچنین به دلیل ضربه هایی که طی ۳ مرحله که به ترتیب مرحله اول؛  در زندان تهران بزرگ و از سوی زندانیان جرائم غیرسیاسی, مرحله دوم؛ در بیمارستان امام خمینی تهران و پس از تجویز بستری از سوی پزشکان متخصص و ممانعت از سوی مسئولان قضائی زندان مبنی بر بستری وی به جهت درمان پس از انتقال به کیوسک انتظامی مستقر در این مرکز درمانی به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت, مرحله سوم؛ انتقال به یکی از مقرهای فرماندهی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران در افسریه تهران و بازجوئی توام با ضرب و شتم از سوی « موسی موسوی» بازجوی این ارگان امنیتی به دلیل “تدریس زبان انگلیسی” از سوی این زندانی سیاسی در زندان و همچنین “انتشار نامه در حاشیه ” باعث شکستگی بینی این زندانی سیاسی و له شدگی بیضه این زندانی سیاسی شد و در حال حاضر به دلیل انسداد راه تنفسی بینی  و انحراف “تیغه ثبتیم بینی” قادر به تنفس از راه بینی نمی باشد و با تنفس از ناحیه دهان امکان بروز حمله قلبی, خرابی دندانها, این زندانی سیاسی در خطر ایست قلبی هم قرار دارد. 

 سهیل عربی از تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۸, در اعتراض به “رفتارهای خشونت آمیز از سوی مسئولان زندان”, “گسترش استفاده از انواع موادمخدر دربین زندانیان”, “نامناسب بودن محل نگهداری و بند زندان”, “اعتراف گیری با شوکر و باتوم از زندانیان”, “عدم رعایت اصل تفکیک جرائم”, “عدم وجود امکانات اقامتی و بهداشتی”, “محرومیت از حق درمان” و “وجود ساس و شپش” در این زندان دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده است. این اعتصاب غذا به دلیل درخواستهای مکرر این زندانی سیاسی برای مرتفع کردن نیازهایش و عدم توجه از سوی مسئولان زندان صورت گرفته. 

این زندانی سیاسی با انتشار نامه ای سرگشاده: تحریم خرید از فروشگاه های زندان و نخوردن غذای زندان که حدود بیش از ۲۴۰ هزار زندانی در ایران داریم که هر کدام حداقل هر کدام ۳۰ هزار تومان پول نقد در صندوق سازمان زندان ها می ریزند برای خرید کردن که اگر ما بتوانیم این را تحریم کنیم اینها به جای ساخت زندان ها مجبور می شوند، ببینند درد مردم چیست که بیش از ۱۸ میلیون پرونده قضائی داریم و بیش از هزار زندانی سیاسی داریم که منکر آن هستند و کتمان می کنند که اصلا زندانی سیاسی دارند.

 سهیل عربی بارها از مسئولان زندان تقاضای انتقال به زندان اوین را کرده است ولی هربار با توجه به ممانعت و عدم توجه به درخواست این زندانی سیاسی برای وی راهی به جز اعتصاب غذا برای بیان و احقاق حق وی باقی نمانده است. 

 سهیل عربی در حالی دست به اعتصاب غذای اعتراض زد که “علیرضا شیرمحمدعلی” در شامگاه مورخ ۲۰ خردادماه ۱۳۹۸, توسط ۲ زندانی با جرائم غیر سیاسی با ضربات پرتعداد چاقو « تیزی» به قتل رسید. قتل علیرضا شیرمحمدعلی ناشی از عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان تهران بزرگ و از سوی دیگر بی توجهی و عدم مسئولیت پذیری مسئولان شیفت این زندان از جمله افسر نگهبان تیپ ۱ اندرزگاه ۱۱ که منجر به بروز این فاجعه انسانی شد بوده است. 

سهیل عربی در حالی دوران محکومیت حبس خود را در تیپ ۱ سالن ۹ زندان تهران بزرگ سپری می کند که این زندان فاقد امکانات و استانداردهای لازم اقامتی برای افراد می باشد و از همه مهمتر این که زندانیان محبوس در زندان تهران بزرگ بدون رعایت اصل تفکیک جرائم بصورت ادغام در حال سپری کردن دوران محکومیت حبس خود می باشند. 

این زندانی سیاسی پیش از این در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸ پس از انتقال به بیمارستان فیروزآبادی واقع در شهرری منتقل شده بود بدون انجام هیچگونه درمان و یا معاینه از سوی پزشک متخصص بعد از گذراندن ساعتها معطلی در این مرکز درمانی بدون هیچگونه درمان به زندان تهران بزرگ بازگردادنده شده بود. 

علت بروز این بیماری در سهیل عربی به نامه سرگشاده ای برمیگردد که وی در اواخر فروردین ماه ۱۳۹۸ با موضوع « در حاشیه » به وضعیت فقر در مناطق جنوبی تهران و حومه پرداخته بود صورت گرفت. 

سهیل عربی در نامه خود به محبوس شدن بسیاری از افراد با جرائم مالی که بدلیل فقر قادر به پرداخت مبالغ ناچیز بعنوان رد مال نبوده و در تیپ یک زندان تهران بزرگ محبوس شده بودند اشاره کرده بود. همزمان با انتشار این نامه در فضای مجازی و تاثیر مثبت آن بر جامعه و افراد خیرخواهی که جهت پرداخت مبالغ رد مال برای زندانیان مورد اشاره در نامه سهیل عربی به زندان تهران بزرگ مراجعه کرده و متقاضی پرداخت مبلغ ردمال برای این دسته از زندانیان دربند شده بودند. همزمان با مراجعه بسیاری از افراد متمکن مالی جهت پرداخت مبالغ جهت رد مال این دسته از زندانیان,  این مورد باعث ناراحتی و عصبانی شدن ارگانهائی مثل اطلاعات سپاه پاسداران شد. 

پیرامون جلسه بازجوئی سهیل عربی از “سید موسی موسوی” که بعنوان بازجوی قرارگاه ثارالله سپاه است در طی بازجوئی سهیل عربی را به دلیل فعالیتهای این زندانی سیاسی در داخل بند که از جمله میتوان به یاد دادن زبان انگلیسی و فرانسه به سایر زندانیان است مورد تمسخر قرار داده بود. 

همچنین در طی روند بازجوئی فرد مذکور افدام به ضرب و شتم شدید سهیل عربی کرد و همین مورد باعث آسیب دیدگی شدید سهیل عربی از ناحیه بیضه به دلیل لقدی که از سوی سید موسی موسوی به بیضه وی زده شد و از سوی دیگر مشتی که بر بینی سهیل عربی زد که باعث ترک برداشتن تیغه بینی این زندانی سیاسی و بروز آسیبهای جسمی شدیدی در وی شده است و این زندانی سیاسی از حق دسترسی به مرکز درمانی جهت مداوا با توجه به له شدگی بیضه و شکستگی بینی محروم مانده است. 

در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, سهیل عربی زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزگ به بیمارستان فیروزآبادی تهران به جهت درمان آسیب دیدگی وی از ناحیه بیضه بود که به بهانه عدم وجود تخت خالی در بیمارستان این زندانی سیاسی بدون تکمیل مراحل درمان به زندان تهران بزرگ بازگردانده شد. 

حقوق بشر در ایران در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, در گفتگوئی با مادر این زندانی سیاسی وخامت اوضاع جسمی سهیل عربی و محرومیت وی از حق درمان را اطلاع رسانی کرده بود. 

سهیل عربی در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۹۲ توسط ماموران قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران در تهران بازداشت و تا به امروز حتی یک بار هم به مرخصی نیامده است. 

 سپس توسط  شعبۀ ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی سیامک مدیرخراسانی به دلیل نوشته‎هایش در فیسبوک به اتهام سب النبی (توهین به پیامبر) به اعدام محکوم شد. پس از آن وکلای او به شعبۀ ۳۶ دیوان عالی کشور درخواست تجدید نظر فرستادند و ماده‌ی ۲۶۳ قانون مجازات اسلامی را با توجه به شرایط پرونده و اقرارهای خود متهم برای عفو او مطرح کردند.
بر اساس مادۀ ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی اگر شخصی به پیامبر اسلام توهین کند مجازاتش اعدام خواهد بود اما مادۀ ۲۶۳ این قانون تاکید کرده که «اگر متهم در دادگاه ادعا کند که حرف‌های توهین‌آمیز را بر اساس عصبانیت، نقل قول یا سهو قلم و سهو زده است، حکم اعدام او به مجازات ۷۴ ضربه شلاق تبدیل می‎شود.»

پس از اعتراض وکیل سهیل عربی به حکم اعدام صادر شده توسط شعبه ۷۶ دادگاه گیفری تهران و ارجاع آن به شعبۀ ۳۶ دیوان عالی کشور، این شعبه اتهام «افساد فی الارض» را نیز به پرونده اضافه و حکم اعدام این زندانی را تایید کرد. طبق آنچه در متن حکم آمده، سهیل عربی به دلیل «تعدد صفحات فیسبوک» به “افساد فی الارض” نیز محکوم شد، اما در نهایت درخواست اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور پذیرفته شد و این بار شعبه ۳۴ دیوان عالی کشور حکم اعدام را لغو و پرونده را برای رسیدگی مجدد به یکی از دادگاه‌های بدوی فرستاد. دادگاه در رسیدگی مجدد اتهام “سب النبی” را حذف کرد و سهیل عربی را به هفت سال و نیم زندان و دو سال تحقیقات مذهبی (برای اثبات پشیمانی) و دو سال ممنوع الخروجی پس از آزادی محکوم کرد.

سهیل عربی علاوه بر حکمی که شعبه ۷۶ دادگاه کیفری تهران برای او به اتهام سب النبی صادر کرده است، در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ به اتهام توهین به رییس وقت دانشگاه علامه طباطبایی، آیت‌الله احمد جنتی و غلامعلی حدادعادل از طریق نوشته‌هایش در فیسبوک در شعبه ۱۰ دادگاه ویژۀ کارکنان دولت به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شد. او همچنین در شهریورماه ۱۳۹۳ به اتهام “توهین به علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی” و “تبلیغ علیه نظام” در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به ۳ سال حبس محکوم شد که این حکم نیز به فاصله کوتاهی در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر تایید شد.
این زندانی عقیدتی در تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۷ از سوی شعبه ۱۱۶۶ دادگاه کیفری تهران به اتهام اخلال در نظم عمومی و تخریب عمدی اموال دولتی به تحمل یک سال و نیم حبس تعزیری محکوم شد و با ارجاع پرونده به دادگاه تجدیدنظر عین حکم صادره در دادگاه بدوی تائید و به این زندانی سیاسی ابلاغ گردید. 

این عکاس و شهروند خبرنگار زندانی، در آبان ماه ۱۳۹۶ برنده جایزه شهروند خبرنگار ۲۰۱۷ گزارشگران بدون مرز شده بود. 

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازیهای پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئاله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: