•                  
پنج شنبه , ۲۹ مهر , ۱۴۰۰
پنج‌شنبه, اکتبر 21

محرومیت اهالی روستای محمودآباد از حق دسترسی به آب آشامیدنی سالم و بی تفاوتی مسئولان استانی در هرمزگان

0
463

حقوق بشر در ایران – امروز شنبه ۱۳ دی ماه ۱۳۹۹،  اهالی روستاهای توابع سردشت مرکز شهرستان بشاگرد واقع در استان هرمزگان از دسترسی به اب آشامیدنی سالم محروم هستند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۱۳ دی ماه ۱۳۹۹، اهالی روستای محمود آباد از توابع سردشت مرکز شهرستان بشاگرد در استان هرمزگان برای آب آشامیدنی و مصرفی روزانه خود مجبور هستند که که از استخرهای آلوده که در آن آب بی کیفیت و گل آلود هست استفاده کنند. همین مساله باعث شیوع بیماری روده و سایر بیماریها در میان کودکان و بزرگسالان این روستا شده است. در حالی اهالی این روستا از حداقل حقوق اولیه شهروندی خود محروم هستند که مسئولان استانی در هرمزگان کوچکترین توجهی برای رفع مشکل آب آشامیدنی در این روستا نمی کنند.  

 یکی از اهالی روستای محمود آباد ضمن نارضایتی از وضعیت جاری و توجهی مسئولان به حقوق شهروندی اهالی این روستا به حقوق بشر در ایران گفت: “تا به امروز هیچگونه رسیدگی به وضعیت آبرسانی و کیفیت آب روستای محمود آباد نشده و تمام لوله ها و استخری که اهالی روستا آب از آن برای آشامیدن و مصرف روزانه برداشت می کنند پر از گل و لای است. با توجه به این آب آلوده که بچه های ما از آن استفاده می کنند به بیماریها و امراض روده و معده و سایر بیماریها مبتلا شدند. تا به امروز نه فرماندار، نه بخشدار و نه سایر مسئولان هیچگونه پیگیری برای رفع مشکل آب آلوده در این روستا نکردند. آنها حتی سرکشی هم به این روستا نمی کنند که مشکلات ما را بشنوند. بیش از ۱۰ مرتبه به فرمانداری شهرستان سردشت و بخشداری و سایر ادارات مربوطه برای رفع مشکل مراجعه کردیم اما هیچگونه توجهی نکردند.”

این فرد ساکن روستای محمودآباد در ادامه افزود: “مسئولان بخشداری و فرمانداری و سایر مسئولان در زمان مراجعه به آنها اهالی روستا را مثل یک توپ فوتبال به همدیگر پاس می دهند و سعی می کنند که فقط با وعده و وعید اهالی را آرام کنند. ما در شرایط بسیار سختی هستیم و با توجه به این شرایط ما در فقر مطلق قرار داریم.”

حقوق بشر در ایران، در تاریخ  ۵ آذر ماه ۱۳۹۹، با انتشار گزارشی به شرح وضعیت زندگی یک مادر و دختر بی سرپناه ساکن بخش سردشت واقع در شهرستان بشاگرد را اطلاع رسانی کرده بود. کلثوم دوستکی، شهروند ساکن بخش سردشت واقع در شهرستان بشاگرد از توابع استان هرمزگان که از بیماری جذام در رنج است علیرغم گذشت ۱۸ سال از تخریب خانه آنها توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به بهانه واقع شدن در محدوده ممنوعه آثار باستانی اما تا به امروز فقط از سوی مسئولان امر وعده نسیب این دختر معلول و مادرش شده و آنها بدون هیچگونه حمایت اجتماعی و سرپناه به حال خودشان رها شدند. این مادر و دختر بارها به سازمان بهزیستی، اداره کل میراث فرهنگی استان هرمزگان، کمیته امداد و سایر نهادهای مربوطه برای دادخواهی مراجعه کردند اما مسئولان هیچگونه توجهی به خواسته به حق آنها نکردند. 

علیرغم گذشت بیش از ۴۰ سال از انقلابی که مسئولان آن ادعا می کنند برای دست یابی فقرا به آسایش و امنیت زندگی شکل گرفت اما هنوز هم در شمال‌شرق، شمال‌غرب، غرب و جنوب‌غربی ایران تعدادی بیماران مبتلا به جذام مثل کلثوم دوستکی زندگی می کنند. گرچه دوره بیماری آنها به پایان رسیده اما در کنار زخم‌های خشک‌شده بیماری؛ طرد، تنهایی، تحقیر، انگ، زندگی فلاکت‌بار و عدم پذیرش اجتماعی زخم آنها را تازه‌تر می‌کند. در ایران در حاشیه شهر مشهد، در آسایشگاه « باباباغی » تبریز و در بخش‌هایی از شهر ایلام و در روستاهای اطراف شهر مهاباد و سردشت، می‌توان سراغی از جذامیان گرفت.

لازم به ذکر است ساکنان بشاگرد به مشکلات و فقر گسترده ای دست و پنجه نرم می کنند و حال با توجه به افزایش مشکلات اقتصادی در نظر بگیرید مردن این خطه چگونه باید در کنار سایر تمام این محرومیتها زندگی خود را سپری کنند. 

مردم بشاگرد به دلیل شرایط کوهستانی و سخت گذر بودن این منطقه، در طول این سال ها متحمل سختی ها و مصیبت های زیادی شدند و هنوز هم به طور کامل این منطقه از محرومیت خارج نشده و به عنوان الگوی محرومیت در کشور زبانزد است.

محرومیت از تامین اجتماعی شهروندان در حالی رو به گسترش است که در  ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر که ایران از امضا کنندگان این سند معتبر بین المللی می باشد بر محق بودن افراد بر تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک, مسکن, پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی تاکید شده ولی در ایران بسیاری از شهروندان از این حق بطور سیستماتیک محروم هستند. 

همچنین در اهداف مطروحه سند ۲۰۳۰ یونسکو، به صراحت به حق همه انسانها از برخورداری محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با شان و مقام انسانی آنها و در هدف چهارم از این سند معتبر بین المللی، به تضمین کیفیت آموزش فراگیر و عادلانه و ایجاد فرصت های یادگیری مادام العمر برای همه و دسترسی انسانها به امکانات آموزشی تاکید شده است اما در ایران پس از تصویب این سند برای اجرا در پی مخالفت علی خامنه ای و اعلام وی با این جمله که « آقایان بدون اجازه ما سندی را امضا کردند » اجرای این سند معتبر بین المللی به طور کامل از دستور کار در ایران خارج و با آن به شدت مخالفت شد. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: