By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YE0
حقوق بشر در ایران ـ امروز جمعه ٢٢خردادماه ۱۴۰۵، پرونده ۶۰ میلیون دلاری پالایشگاه لاوان امروز تنها یک فساد مالی نیست نماد یک الگوی ساختاری از خروج سرمایههای عمومی ایران است که از دل شرکتهای پوششی، مناقصات صوری، صرافیهای واسطه و شبکههای مالی وابسته به نهادهای امنیتی سر برآورده «اخباری» و «ترابی» دو چهره محوری این پرونده اکنون در فرانسه و اسپانیا زندگی مجلل ساختهاند زندگیای که منشأ آن پرسشهای جدی درباره پولهای گمشده مردم ایران ایجاد کرده است.
پرونده ۶۰ میلیون دلاری لاوان؛ پرسشهایی که بیپاسخ ماندهاند
پرونده موسوم به فساد مالی پالایشگاه لاوان با گردش مالی بیش از ۶۰ میلیون دلار یکی از بزرگترین نمونههای ابهام در قراردادهای ارزی خریدهای خارجی و تسویهحسابهای مشکوک است.
گزارشها نشان میدهد که در جریان برخی معاملات کالاهایی ثبت و تأیید شدهاند که هرگز وارد پالایشگاه نشدهاند اما اسناد تحویل، انبارش و ورود آنها در سیستم اداری تأیید شده است.
این بخش از پرونده، نقطهای کلیدی است:
چگونه کالاهای «ناموجود» در سیستم رسمی «موجود» ثبت شدهاند؟
چه کسانی در زنجیره تأمین، انبار، تدارکات و نظارت، این تأییدیهها را صادر کردهاند؟
این پرسشها، قلب پرونده را تشکیل میدهد و نشان میدهد که فساد، فردی نیست؛ سیستمی است.
نقش شرکتهای پوششی و مناقصات صوری؛ مسیر خروج پول چگونه طراحی شد؟
بر اساس دادههای موجود، «اخباری» و «ترابی» با ایجاد شبکهای از شرکتهای پوششی در داخل و خارج از کشور مناقصات ساختگی و قراردادهای ظاهری مسیر خروج میلیونها دلار را فراهم کردند.
این شرکتها در ظاهر تأمینکننده کالا و خدمات بودند اما در عمل کانال انتقال پول محسوب میشدند.
تحلیلگران اقتصادی این الگو را «پولشویی لایهای» مینامند: پول از یک شرکت به شرکت دیگر منتقل میشود تا منشأ آن گم شود سپس از طریق صرافیها به خارج از کشور میرود تا خرج کدام عملیات اطلاعاتی پاسداران گمنام شود.
صرافی آرمانی در دبی؛ ایستگاه اصلی انتقال پول
در این پرونده، نام صرافی آرمانی در دبی بارها تکرار شده است صرافیای که به گفته منابع محلی نقش «پل انتقال» را برای حسابهای وابسته به اخباری، ترابی و خانوادههایشان ایفا کرده است.
پولها از طریق این صرافی به حسابهایی در اروپا منتقل شدهاند حسابهایی که امروز پشت آنها خانههای لوکس، سرمایهگذاریهای ملکی و سبک زندگی اشرافی قرار دارد.
زندگی مجلل در فرانسه و اسپانیا؛ ردپای پولهای گمشده
اخباری و ترابی اکنون در فرانسه و اسپانیا زندگیای ساختهاند که با هیچ درآمد رسمی قابل توضیح نیست.
خانههای چندمیلیوندلاری، سرمایهگذاریهای ملکی و هزینههای سنگین زندگی، پرسشهای جدی درباره منشأ این ثروتها ایجاد کرده است.
این وضعیت، مطالبهای روشن را شکل داده: اتحادیه اروپا باید منشأ داراییهای این افراد را بررسی کند.
مطالبه شفافسازی؛ مردم حق دارند بدانند ۶۰ میلیون دلار چه شد
در بخش تکمیلی پرونده، افکار عمومی خواستار شفافسازی درباره چند محور کلیدی است:
• تمام اسناد و قراردادهای ارزی
• مسیر انتقال وجوه و تراکنشهای مالی
• نقش شرکتهای واسطه و افراد دخیل
• نحوه صدور تأییدیههای جعلی برای کالاهای ناموجود
مردم حق دارند بدانند:
• چه کسانی از این فرآیندها منتفع شدهاند؟
• چه نظارتهایی انجام شده؟
• چه اقداماتی برای بازگرداندن اموال صورت گرفته؟
سکوت در برابر چنین پروندههایی، تنها فساد را عمیقتر و اعتماد عمومی را ضعیفتر میکند حتی امنیت را از اتباع اروپایی تضعیف میکند.
مطالبه محاکمه در اتحادیه اروپا؛ چرا این پرونده باید بینالمللی شود؟
با توجه به حضور این افراد در خاک اروپا، فعالان مدنی و حقوقی خواستار آن هستند که اتحادیه اروپا:
• منشأ داراییهای اخباری و ترابی را بررسی کند
• پرونده را در چارچوب قوانین ضدپولشویی پیگیری کند
• مسیر انتقال اموال عمومی ایران به اروپا را شفافسازی کند این مطالبه، اقدامی سیاسی نیست دفاع از حقوق مردم ایران و امنیت اروپاییان است.
پرونده ۶۰ میلیون دلاری پالایشگاه لاوان، تنها یک فساد مالی نیست؛ نمونهای از یک الگوی تکرارشونده در ساختار اقتصادی جمهوری اسلامی است که طی آن، اموال عمومی از طریق شرکتهای پوششی، مناقصات صوری و صرافیهای واسطه، به خارج از کشور منتقل میشود.
این گزارش تأکید میکند: پول مردم ایران، ملک شخصی هیچ مقام، مدیر یا شبکه امنیتی نیست.
انتهای پیام
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
حقوق بشر در ایران