•                  
سه شنبه , ۲۶ شهریور , ۱۳۹۸

نامه سرگشاده علیرضا گلیپور, زندانی سیاسی محبوس در بند هشت زندان اوین

0
81

علیرضا گلیپور زندانی سیاسی محبوس در بند ۸ سالن ۱۰ زندان اوین علیرغم وخامت اوضاع جسمی از دسترسی به خدمات پزشکی محروم مانده است. این زندانی سیاسی در نامه ای سرگشاده که به مناسبت سال نو پیش رو نوشته است بر تداوم محرومیت خود از حق درمان علیرغم وخامت اوضاع جسمی تاکید کرده است.

به گزارش حقوق بشر در ایران, علیرضا گلیپور, زندانی سیاسی محبوس در بند ۸ سال ۱۰ زندان اوین که در حال حاضر به بیماریهائی از قبیل؛ صرع , سرطان غدد لنفاوی, عفونت ریه و همچنین بیماری قلبی مبتلا شده است در سایه بی توجهی مسئولان زندان اوین از حق دسترسی به مرکزی درمانی بدلیل ممانعت بعمل آمده است. لازم به ذکر است با توجه به پیگیریهائی که از طرف این زندانی سیاسی صورت گرفته مسئولان زندان اوین اعزام علیرضا گلیپور به مرکز درمانی را مشروط بر تقبل کلیه هزینه های درمان خود و همچنین هزینه های جانبی پرسنلی که همراه وی در بیمارستان بسر خواهند برد را میبایست متقبل شود. علیرضا گلیپور از تاریخ ۲۹ بهمن ماه سالجاری دست به اعتصاب غذا زده بود .این زندانی سیاسی در نامه ای سرگشاده که به مناسبت سال نو پیش رو نوشته است ضمن اشاره به موارد گسترده از نقض حقوق شهروندی خود که از جمله میتوان به محرومیت از اعزام وی به مرکز درمانی جهت مداوای بیماری سرطان و دیگر بیماریهایی که با آنها دست و پنجه نرم میکند نیز اشاره کرده است.

علیرضا گلیپور در تاریخ ۳۱ شهریورماه سالجاری کمیسیون پزشکی نتیجه جلسه ۲۶ شهریورماه خود را درباره‌ی اعزام علیرضا گلی‌پور به خارج از زندان جهت معالجه‌ی وی، مبنی بر لزوم معالجه فوری وی تحت نظر متخصصین خارج از زندان را صادر کرده بود؛ با این وجود دادستان در این زمینه هیچ اقدامی نکرده بود.

متن نامه سرگشاده این زندانی سیاسی در اختیار حقوق بشر در ایران قرارگرفته است که در ادتامه می آید: 

خداوند برای هیچ قومی بدون آنکه خود بخواهند،تغییری رقم نزده است
بنام خالق هستی بخش

کمی وجدان لازم است برای دین ،کمی همت برای عمل
درود بر همه مردم عزیز ایران
درآستانه عید باستانی نوروز ضمن عرضتبریک ،پیشاپیش سال نو ،لازم دانستم چند سطری برای شما خوبان بنویسم.
لحظه ای که انسانها بدیها ،زشتیها و پلیدیها را می بینند، تبعیض را، فقر را، گرانی را، اختلاق طبقاتی را ، خفقان، نابرابری را، شرمندگی پدران ومادران را، گرسنگی کودکان، بی عدالتیها، سفره های خالی کارگران،بی بضاعتی بیماران را حس میکنند، ورشکستگی موسسات مالی، اختلاسهای کلان، ابربدهکاران، زندان، اعدام، سانسور، کودکان کار، آوارگی زلزله زدگان، شرایط وخیم مرز نشینان، را به نظاره مینشینید و مصلحت اندیشی را بجای حق طلبی، بی مسئولیتیهای مسئولان بی تدبیر را و سیاستهای غلط منطقه ای و فرامنطقه ای در عرصه بین المللی و هزاران تصمیم و تصویب نادرست و بدون پشتوانه علمی، فرهنگی، واقتصادی و حذف نظریات نخبگان و نواندیشان درعرصه های مختلف را مینگرد و تنها اگر  کمی وجدان داشته باشد ازحس همدردی بخود می پیچید و صدای فریاد مردم نجیبی میشود که ازسر رضایت و تسلیم بلکه به علت ترس وخفقان وفراوانی مشکلات ودرد درزندگی شان میتوانند صدایشان را بلند کنند و برخود وظیفه ای حس میکنند کمی وجدان لازم است و در کنار آن کمی همت.
آری هموطن عزیز, با اینکه دردبیماریهای مختلف، دوری ازهمسرم، وخانواده و فشار زندان واعتصاب غذا وبیعدالتی مرا سخت عاجز کرده ولی خداوند این ارزشهای درست و راه درست زندگی، وجدان و عزت را بمن داده تاصدای شما باشم و خداوند راسپاس میگویم که نعمت یک روز روی پا زندگی کردن را بمن آموخت نه عمری روی زانو زندگی کردن را.
امیدوارم مسئول جمهوری اسلامی در ایران، عباس جعفری دولت آبادی, قاضی ابوالقاسم صلواتی، بازجوهای نهادهای امنیتی مانند نعمتی  بخود ببالند که درد را در شب عید مهمان سفره های خانواده های ایرانی بخصوص خانوادهای زندانیان سیاسی و عقیدتی  وبقول خودشان امنیتی کنند و چشم و گوش خودرا براین همه بی عدالتی و رنج بسته اند.

به امید آزادی ،برابری وپیروزی برای مردم ایران زمین
زندانی سیاسی وفرزند کوچک شماعزیزان علیرضا گلیپور
اسفند ۱۳۹۷/ زندان اوین

پیرامون وضعیت نویسنده این نامه, لازم به ذکر است که وی در تاریخ ۳۱ شهریورماه سالجاری کمیسیون پزشکی نتیجه جلسه ۲۶ شهریورماه خود را درباره‌ی اعزام علیرضا گلی‌پور به خارج از زندان جهت معالجه‌ی وی، مبنی بر لزوم معالجه فوری وی تحت نظر متخصصین خارج از زندان را صادر کرده بود؛ با این وجود دادستان در این زمینه هیچ اقدامی نکرده بود.

حقوق بشر در ایران,  پیش از این در تاریخ ۱۲ اسفندماه ۹۶  طی گزارشی از سکته خفیف این زندانی امنیتی محبوس در زندان اوین خبر داده بود. رئیس بهداری زندان وضعیت قلبی او را وخیم ارزیابی کرده و گفته بود در صورت موافقت دادیار زندان اوین این زندانی بیمار می‌تواند از مرخصی استعلاجی بهره‌مند شود، با این حال مسئولین زندان کماکان بی توجهی نسبت به سلامت او پیشه کرده‌اند و این زندانی سیاسی حتی از حق درمان خارج از زندان نیز محروم مانده است.

همچنین آزیتا قره بیگلو که وکالت پرونده این زندانی امنیتی و سیاسی را برعهده دارد پیش از این نیز در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران گفته بود که بارها اعلام کردم که موکلم شرایط تحمل کیفر را ندارد و حتی دکتر زندان اوین و دکتر متخصص بیمارستان تجریش نیز بارها این مسئله را عنوان کرده اند، اما متاسفانه هیچ توجهی به وضعیت ایشان نشده است و همچنان با بی توجهی مسئولین هر روز شرایطش وخیم تر می شود، آقای دکتر رحمانی در بیمارستان اوین به من گفته است که موکلم واقعا هزینه است برای این زندان و واقعا تحمل کیفر را ندارد. از دیگر مشکلات موکلم به دیر رسیدن داروها هم می شود اشاره کرد، داروهایی که فرضآ باید امروز مصرف شود و به دستش برسد با تاخیر سه الی چهار روزه به دستش می رسد، این شرایط برای یک بیمار سم است و تنها به تشدید بیماری اش منجر می شود. لازم به اشاره است که همچنان هیچ حکمی روی عدم تحمل کیفر موکلم صادر نشده و موکلم همچنان بلاتکلیف در حال تحمل حبس است”.

علیرضا گلیپور، متولد ۱۳۶۵، ساکن تهران و دانشجوی مخابرات و کارمند وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در مهرماه ۱۳۹۱ توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر و تیرماه ۱۳۹۴ به اتهام “جاسوسی به نفع اجانب و به طور مشخص کشور آمریکا ” توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به ۳۹ سال و ۹ ماه حبس تعزیری و ۱۷۰ ضربه شلاق محکوم شد که این حکم با اعمال ماده ١٣۴ و تخفیف به ۱۲ سال حبس تعزیری تقلیل یافت.
علیرضا گلی پور در مهرماه ۱۳۹۱ توسط وزارت اطلاعات بازداشت شد. این زندانی امنیتی بیش از یک سال از زمان حبس خود را در بند ۲۰۹ زندان اوین گذرانده است که از این مدت ۸ ماه آن در انفرادی بوده است.

لازم به یادآوری است علیرضا گلیپور، عضو بنیاد ملی نخبگان کشور و دانشجوی دکتری رشته مهندسی برق در آلمان، از سال ۹۱ به خاطر اتهامات امنیتی در زندان اوین به سر می برد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: