By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-ZTu
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۴مرداد ماه ۱۴۰۵، محمدرضا مرادبهروزی، با تودیع وثیقه از زندان مرکزی(چوبیندر) قزوین آزاد شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۲۸تیر ماه ۱۴۰۵، محمدرضا مرادبهروزی، فعال مدنی و متهم سیاسی محبوس و بلاتکلیف در زندان مرکزی(چوبیندر) قزوین، با تودیع وثیقه آزاد شد. این فعال مدنی از تاریخ ۲۳ خرداد ماه سال جاری پس از احضار به دادسرای قزوین و تفهیم اتهام بازداشت شده بود. بر اساس مفاد ۹ و ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، بازداشت موقت باید اقدامی استثنایی، مبتنی بر ضرورت و با امکان اعتراض مؤثر به تصمیم قضایی باشد و هر متهم تا زمان اثبات جرم، از اصل برائت برخوردار است. همچنین، مطابق قواعد نلسون ماندلا، مقامات مسئول موظف به تضمین امنیت جانی و جسمی افراد محروم از آزادی، جلوگیری از خشونت میان زندانیان و فراهم کردن شرایط نگهداری ایمن و انسانی هستند.
به نقل از یک فرد مطلع در گفت و گو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”پس از آنکه محمدرضا مرادبهروزی، مدتی را در زندان چوبیندر قزوین سپری کرد و در تاریخ ۸ تیر ماه پس از انتقال به بند ۸ آن زندان، توسط زندانیان و متهمان غیرسیاسی مورد ضرب و جرح قرار گرفت در تاریخ ۳۰ تیر ماه با تودیع وثیقه ای به ارزش ۵ میلیارد تومان آزاد شد.”
این فرد مطلع در خصوص وضعیت جسمانی محمدرضا مرادبهروزی هم تشریح کرد:”محمدرضا مرادبهروزی، خوبی ندارد چون از ناحیه جمجمه، قفسه سینه، مچ دست چپ تحت عمل جراحی قرار گرفته درد شدیدی دارد. چون در دوران بازداشت به بیمارستان رجایی منتقل شده بود و پزشکان اصرار به ادامه درمان و جراحی سر وی داشتند ولی با رضایت شخصی آقای مرادبهروزی از بیمارستان مرخص شد ولی به او اعلام شد مسئولین زندان چوبیندر هزینه های بیمارستان را پرداخت نمیکند و آقایب مرادبهروزی باید آن هزینه ها پرداخت کند.”
محمدرضا مرادبهروزی، در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۴، برای تحمل حبس تحت نظارت قضایی، به شعبه اول اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب استان قزوین احضار و پس از نصب پابندالکترونیکی آزاد شده بود اما در تاریخ ۲ تیر ماه ۱۴۰۴، به علت لغو حکم حبس تحت نظارت قضایی«حبس با پابندالکترونیکی، به شعبه اجرای احکام دادسرای استان قزوین، احضار و پس از بازداشت برای تحمل ادامه حبس به زندان چوبیندر منتقل و در تاریخ ۲۳ مهر ماه ۱۴۰۴، پس از اتمام دوران محکومیت خود از زندان مرکزی قزوین آزاد شده بود اما در پی تشکیل پرونده قضایی جدی د، با اتهاماتی از قبیل«ارسال فیلم، اطلاعات به شبکه های مخالف نظام، انسان رسانه یا شبکه های معاند نظام به قصد برهم زدن امنیت کشور» و «اقدامات اطلاعاتی برای اسرائیل»، مواجه در تاریخ ۲۳ خرداد ماه ۱۴۰۵، پس از حضور در جلسه بازپرسی و تفهیم اتهام، بازداشت و به زندان مرکزی(چوبین در) قزوین، منتقل شد.
این فعال مدنی، در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، ابلاغیه کتبی را برای حضور در جلسه دادرسی دریافت کرد و در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، توسط قاضی شعبه اول دادگاه انقلاب قزوین، به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق انتشار مطالب در شبکه های اجتماعی از قبیل اینستاگرام» محاکمه و به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و ۲ سال منع خروج از کشور، محکوم شده بود.
جلسه بازپرسی و تفهیم اتهام محمدرضا مراد بهروزی، در تاریخ ۱۳ شهریور ماه ۱۴۰۲، پس از حضور این فعال مدنی در شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب استان قزوین، برگزار شده بود.
همچنین، در تاریخ ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۲، محمدرضا مراد بهروزی، توسط شعبه ۳ دادگاه انقلاب استان قزوین، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری با احتساب روزهای بازداشت اولیه محکوم شده بود و پس از اعمال ماده ۱۳۴ از قانون مجازات اسلامی و تجمیع جرائم اجرای این حکم به طور کامل لغو و این فعال مدنی در تاریخ ۱۴ تیر ماه ۱۴۰۲، پس از اتمام دوران حبس تعزیری ۱ ساله خود از زندان چوبیندر(مرکزی) استان قزوین، آزاد شد اما در تاریخ ۲۵ تیر ماه ۱۴۰۲، در پی یورش نیروهای امنیتی به منزل وی، بازداشت و پس از انتقال به شعبه ۳ بازپرسی در دادسرای شهرستان محمدیه و تفهیم اتهامات «تمرد از دستور ماموران هنگام انجام وظیفه»، «درگیری با ماموران اجرای احکام» و «اخلال در نظم عمومی» با قرار التزام آزاد شد اما در تاریخ ۳ مرداد ماه ۱۴۰۲، با دریافت ابلاغیه ای کتبی، به شعبه اول بازپرسی در دادسرای انقلاب قزوین احضار شده بود.
محمدرضا مرادبهروزی، ابتدا در تاریخ ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در شهر قزوین به اتهام «توهین به رهبری» دستگیر و پس از طی مراحل قضایی در دادگاه انقلاب استان قزوین به تحمل ۱ سال حبس تعزیری و پرداخت ۱۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد و این حکم در دادگاه تجدیدنظر استان قزوین عینا تائید و با توجه به اینکه پرونده مربوطه به ۱ سال حبس تعزیری صادره مذکور، در سیستم زندان چوبیندر وارد و محمدرضا مرادبهروزی در آن پرونده هم به تحمل ۱ سال دیگر حبس تعزیری محکوم شده بود.
این فعال مدنی، از بابت پرونده دوم خود هم در پی حمایت از جنبشهای مدنی زنان«کمپین نه به حجاب اجباری»، در تاریخ ۲۴ تیر ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی در استان قزوین، بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی در مرحله بازپرسی با اتهام «ترغیب مردم به اعمال منافی عفت» تفهیم اتهام و سپس در مرحله دادرسی توسط دادگاه کیفری ۲ استان قزوین به تحمل ۱۰ ماه تعزیری و از بابت اتهام «نشر اکاذیب در فضای مجازی» هم به تحمل ۸ ماه و ۱۰ روز حبس تعزیری محکوم شد ولی چندی بعدی حکم تبرئه وی از بابت اتهام «نشر اکاذیب» تبرئه شده بود.
آزادی محمدرضا مرادبهروزی با تودیع وثیقه، پس از بیش از یک ماه بازداشت موقت، در حالی صورت گرفته که گزارشها از ضربوجرح وی در زندان توسط زندانیان غیرسیاسی نیز منتشر شده است.
بر اساس مفاد ۹ و ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، بازداشت موقت باید اقدامی استثنایی، مبتنی بر ضرورت و با امکان اعتراض مؤثر به تصمیم قضایی باشد و هر متهم تا زمان اثبات جرم، از اصل برائت برخوردار است. همچنین، مطابق قواعد نلسون ماندلا، مقامات مسئول موظف به تضمین امنیت جانی و جسمی افراد محروم از آزادی، جلوگیری از خشونت میان زندانیان و فراهم کردن شرایط نگهداری ایمن و انسانی هستند.
هرگونه کوتاهی در حفاظت از زندانیان یا نگهداری متهمان سیاسی در شرایطی که آنان را در معرض خشونت قرار دهد، با تعهدات بینالمللی دولتها در زمینه حفظ کرامت انسانی و حمایت از حقوق افراد بازداشتشده مغایرت دارد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید