By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Znn
حقوق بشر در ایران ـ امروز دوشنبه ۱۵تیر ماه ۱۴۰۵، کریم اسماعیل زاده برای تحمل دوران حبس خود احضار شده است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، طی روزهای اخیر، کریم اسماعیل زاده، فرزند: رسول، فعال ملی مدنی(آذربایجانی)، ساکن شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی، برای سپری کردن دوران حبس تعزیری خود به شعبه اجرای احکام و سپس زندان آن شهر احضار شده است.
براساس ابلاغیه صادره مقرر شده تا کریم اسماعیل زاده، طی روزهای پیش رو برای اجرای حکم حبس تعزیری اش از بابت اتهام«تشویش اذهان عمومی» در شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب تبریز حاضر شود.
لازم به ذکر است، کریم اسماعیل زاده، در تاریخ ۲۲ مهر ماه ۱۴۰۴، برای تفهیم اتهام به شعبه ۱۰ بازپرسی دادسرای انقلاب شهر تبریز، احضار و در تاریخ ۲۳ مهر ماه ۱۴۰۴، پس از طی مراحل بازپرسی و تفهیم اتهام، بازداشت و به زندان مرکزی تبریز منتقل و در تاریخ ۱۰ آبان ماه ۱۴۰۴، با تودیع قرار وثیقه آزاد شد اما در تاریخ ۳ خرداد ماه ۱۴۰۵، توسط قاضی شعبه ۳۱ دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی، از بابت اتهام«نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» به تحمل ۱ سال حبس تعزیری، پرداخت ۵۰۰ میلیون ریال جزای نقدی و توقیف گوشی تلفن همراه اش، محکوم شده بود.
کریم اسماعیل زاده، در تاریخ ۲۰ اسفند ماه ۱۴۰۳، توسط ماموران امنیتی در استان آذربایجان غربی، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و سپس بازپرسی در تاریخ ۲۷ اسفند ماه ۱۴۰۳، به زندان مرکزی تبریز منتقل و در تاریخ ۲۹ خرداد ماه ۱۴۰۴، با تودیع قرار وثیقه آزاد شد.
وی، در تاریخ ۲۹ فروردین ماه ۱۴۰۳، پس از مراجعه به شعبه اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب شهر تبریز، بازداشت و برای تحمل حبس به زندان مرکزی آن شهر منتقل و در تاریخ ۱۶ شهریور ماه ۱۴۰۳، پس از اتمام دوران محکومیت تعزیری خود آزاد شده بود اما اواخر بهمن ماه ۱۴۰۳، برای بازپرسی به شعبه ۱۵ دادسرای عمومی و انقلاب شهر تبریز، احضار شده بود.
همچنین، در تاریخ ۱۸ آذر ماه ۱۴۰۲، این فعال ملی مدنی، با دریافت ابلاغیه ای برای تاریخ رسیدگی ۲۹ آذر ماه ۱۴۰۲، به شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز، احضار و پس از محاکمه در اوایل دی ماه ۱۴۰۲، از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام به نفع گروههای مخالف نظام از طریق تحریک و دعوت مردم به اعمال خشونت آمیز در فضای مجازی» به تحمل ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد و در پی اعتراض، حکم صادره بدوی بر علیه وی اواسط اسفند ماه ۱۴۰۲، توسط قاضی علیقلی کریمزاده و سلیمان قبایلی ـ مستشار شعبه ۲دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان شرقی، عینا تائید شده بود.
این فعال ملی مدنی، در تاریخ ۱۲شهریور ماه ۱۴۰۲، در جریان اعتراضاتی که در واکنش به سوء مدیریت و خشک شدن دریاچه ارومیه برگزار شده بود پس از احضار به پلیس اطلاعات و امنیت تبریز، دستگیر و به بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان آذربایجان شرقی منتقل و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام، به بند قرنطینه زندان مرکزی تبریز، منتقل و در تاریخ ۶ مهر ماه ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۶۰۰ میلیون تومان آزاد شد.
وی، پیشتر هم در تاریخ ۲۵ مرداد ماه ۱۴۰۲، توسط ماموران نیروی انتظامی در جریان بازی دو تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز و پرسپولیس تهران، که در ورزشگاه سهند شهر تبریز برگزار شده بود پس از ممانعت از ورود وی به آن ورزشگاه، دستگیر و با تشکیل پرونده قضایی به شعبه ۱۰ بازپرسی دادسرای انقلاب تبریز منتقل و پس از تفهیم اتهام به بند قرنظینه زندان مرکزی تبریز منتقل و در تاریخ ۲۸ مرداد ماه ۱۴۰۲، از قرنطینه زندان مرکزی تبریز با تودیع وثیقه ای به مبلغ ۹۰۰ میلیون تومان آزاد شدند.
کریم اسماعیل زاده، پیش از این هم در ساعات پایانی ۱۱آبان ۱۴۰۱ هم توسط نیروهای امنیتی در شهر تبریز بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از ارگانهای امنیتی در این شهر و طی مراحل بازجویی سپس به زندان مرکزی تبریز منتقل و در تاریخ ۳ آذرماه ۱۴۰۱، پس از اتمام مراحل بازجویی و تفهیم اتهام با تودیع وثیقه از زندان مرکزی تبریز آزاد شده بود.
اسماعیل زاده، پیش از آن هم به علت فعالیتهای مسالمت آمیز خود توسط ارگانهای امنیتی و دستگاه قضایی در شهر تبریز با بازداشت، احضار، بازجویی، بازپرسی و با پرونده سازی مواجه شد که از جمله این موارد بازداشت خشونت آمیز وی در تاریخ ۲۱ آذر ۱۴۰۰، در جریان برگزاری اعتراضات مدنی در واکنش به خشکی دریاچه ارومیه بود.
احضار کریم اسماعیلزاده برای اجرای حکم حبس تعزیری، در چارچوب مقررات آیین دادرسی کیفری، مستلزم رعایت کامل حقوق محکومعلیه در مرحله اجرای احکام است.
اجرای مجازات باید صرفاً بر مبنای حکم قطعی، با رعایت تشریفات قانونی و بدون اعمال محدودیتهایی فراتر از مفاد رأی دادگاه انجام شود.
همچنین، با توجه به سوابق متعدد بازداشت و تعقیب قضایی این کریم اسماعیل زاده، رعایت حقوق بنیادین وی از جمله حق برخورداری از دادرسی عادلانه، حق دسترسی به وکیل، منع بازداشت خودسرانه و حق برخورداری از رفتار انسانی و کرامت ذاتی در دوران تحمل حبس، مطابق اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و رعایت مفاد ۹، ۱۰ و ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، از الزامات قانونی و بینالمللی است که باید در تمامی مراحل دادرسی و اجرای حکم مورد احترام قرار گیرد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید