By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-YdJ
حقوق بشر در ایران ـ امروز دوشنبه ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، احکام اعدام دستکم ۱۱ زندانی با اتهامات «قتل عمد»، «مواد مخدر» و زندانی با اتهامات «سیاسی ـ امنیتی» در زندانهای مختلف، اجرا شد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، سحرگاه روز چهارشنبه ۱۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، شهاب عظیمی، ۳۱ ساله، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی اردبیل اعدام شد.
یک فرد مطلع درخصوص اعدام این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت: “شهاب عظیمی اهل اردبیل بود و حدود چهار سال پیش در جریان درگیریای که بر سر مسائل ناموسی رخ داده بود، مرتکب قتل شده و از آن زمان در بازداشت بهسر میبرد.”
اعدام این زندانی تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی جمهوری اسلامی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه چهارشنبه ۱۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، محمدتقی شاهویسی، ۴۲ ساله، شهروند کُرد و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی کرمانشاه (دیزلآباد) اعدام شد.
یک فرد مطلع درخصوص اعدام این زندانی به سازمان حقوق بشر ایران گفت: “محمدتقی شاهویسی پدر چهار فرزند، اهل روستای گزنه از توابع ثلاثباباجانی و ساکن جوانرود بود. او حدود یک سال و نیم پیش در پی یک نزاع خیابانی بازداشت و به قصاص نفس محکوم شده بود.”
اعدام این زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای داخلی و منابع رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، دو زندانی بهنامهای مسعود شیرزاد و قاسم نوری رودینی ـ ۳۲ ساله ـ اهل روستای رودینی از توابع زاهدان و محبوس در زندان مرکزی (دستگرد) اصفهان اعدام شدند.
بر اساس اعلام سازمان حقوق بشر ایران:”مسعود شیرزاد و قاسم نوری رودینی، پیشتر در ۲ پروندههای جداگانه با اتهامات مربوط به «مواد مخدر» به اعدام محکوم شده بودند.”
یک فرد مطلع در این خصوص تشریح کرد: “مسعود شیرزاد، ۳۰ ساله و اهل کاشان بود و از حدود ۳سال پیش با اتهام مواد مخدر بازداشت شده بود.”
این فرد مطلع در ادامه افزود: “قاسم نوری رودینی، ۳۲ ساله، اهل روستای رودینی از توابع زاهدان بود. او هفت سال پیش با اتهامات مربوط به مواد مخدر بازداشت شده بود و در دوران زندان موفق به حفظ کامل قرآن شده بود. حکم او پیشتر در دیوان عالی کشور نقض شده بود، اما با این حال حکم اعدامش اجرا شد.”
همچنین گزارش شده است که زندانی دیگری بهنام مهرداد گودرزی که با اتهام «قتل عمد» به سلول انفرادی منتقل شده بود، پس از اخذ مهلت یکماهه از اولیایدم، موقتاً به بند عمومی بازگشته است.
در خبری دیگر، سحرگاه روز یکشنبه ۲۰ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، امید صادقی سوری ـ ۲۶ ساله، متهم به «قتل عمد» و محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی تبریز اعدام شد.
یک فرد مطلع درباره وضعیت این زندانی پیش از اجرای حکم به سازمان حقوق بشر ایران، گفت: “امید صادقی سوری حدود چهار سال پیش در پی یک نزاع خیابانی بازداشت شده بود. او در هفتههای آخر پیش از اجرای حکم، در شرایط روحی بسیار دشواری قرار داشت و مدام بر بیگناهی خود تأکید میکرد.”
این فرد مطلع در ادامه افزود: “او شبها از ترس اجرای حکم نمیخوابید و پیش از انتقال به سلول انفرادی، در بند فریاد میزد: «من بیگناهم، کمکم کنید تا اعدام نشوم».”
رسانههای داخلی و منابع رسمی تا لحظه تنظیم این گزارش، خبر اعدام امید صادقی سوری را منتشر نکردهاند.
در خبری دیگر، سحرگاه سهشنبه ۲۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، یونس براهویی، ۲۹ ساله، زندانی بلوچ محکوم به اعدام در پرونده مواد مخدر، در زندان مرکزی بیرجند اعدام شد.
یک منبع مطلع درخصوص این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت: “یونس براهویی اهل و ساکن زاهدان بود و از حدود ۴سال پیش با اتهامات مربوط به مواد مخدر بازداشت شده بود.”
اعدام این زندانی نیز تا لحظه تنظیم این گزارش از سوی رسانههای رسمی اعلام نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه چهارشنبه ۲۳ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، مهدی بامری و حیدری بامری(مرادخانی)، دو فرد متهم به «قاچاق موادمخدر» و محبوس در زندان مرکزی کرمان، اعدام شدند.
بر اساس اعلام سازمان حقوق بشر ایران، این دو زندانی اهل شهرستان دلگان بودند و در سال ۱۴۰۲ در شهر کهنوج، در یک پرونده مشترک با اتهامات مربوط به مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.
همچنین سحرگاه روز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، اقبال ارغنده، ۳۰ ساله، محکوم به «قصاص نفس» در زندان مرکزی کرج (ندامتگاه) اعدام شد.
یک فرد مطلع درخصوص این زندانی به گزارشگر سازمان حقوق بشر ایران گفت: “اقبال ارغنده حدود شش سال پیش در جریان یک نزاع خیابانی بازداشت شده بود و در تمام این مدت امیدوار به جلب رضایت اولیایدم بود، اما در نهایت حکم او اجرا شد.”
در خبری دیگر، رسانههای حکومتی روز سهشنبه ۲۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، خبر اجرای حکم اعدام عبدالجلیل شهبخش، زندانی سیاسی بلوچ، را منتشر کردند.
عبدالجلیل شه بخش با اتهام «بغی از طریق حمله مسلحانه به مقرهای انتظامی و عضویت در گروه باغی انصارالفرقان» به اعدام محکوم شده بود.
همزمان با انتشار خبر اعدام، رسانههای حکومتی ویدیویی از «اعترافات» او را منتشر کردند، اما جزئیاتی درباره زمان ضبط، شرایط نگهداری، روند بازجویی و دسترسی وی به وکیل مستقل منتشر نشده است.
در خبری دیگر، سحرگاه چهارشنبه ۲۳ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، محمد عباسی، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ و زندانی محبوس در زندان قزلحصار کرج، اعدام شد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، خانواده محمد عباسی پیش از اجرای حکم برای ملاقات آخر به زندان فراخوانده شدند، اما پس از حضور در زندان، از ملاقات آنان جلوگیری شده و ساعاتی بعد خبر اجرای حکم از طریق تماس تلفنی به خانواده اطلاع داده شده است.
تا لحظه تنظیم این گزارش، اطلاعات دقیقی درباره روند دادرسی، دسترسی محمد عباسی به وکیل مستقل و نحوه رسیدگی قضایی به پرونده او منتشر نشده است.
از منظر حقوق بشر، مخالفت قاطع با خشونت و اقدامات مسلحانه، بهعنوان تهدیدی علیه حق حیات و امنیت عمومی، امری بنیادین و ضروری است. با این حال، مقابله با جرائم و تهدیدات امنیتی نباید بهانهای برای نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و حقوق متهمان باشد.
اصل برائت، حق دسترسی به وکیل مستقل، منع شکنجه، منع اخذ اعترافات اجباری، منع بازداشت خودسرانه و حق برخورداری از دادرسی عادلانه، از جمله حقوقی هستند که مطابق اسناد بینالمللی حقوق بشر، حتی در پروندههای مرتبط با جرائم سنگین و امنیتی نیز غیرقابل سلب محسوب میشوند.
گزارشهای مکرر از اجرای احکام اعدام در ایران، بهویژه در پروندههایی که با ابهام در روند دادرسی، عدم دسترسی مؤثر به وکیل مستقل و احتمال اخذ اعترافات تحت فشار همراه بودهاند، نگرانیهای جدی درباره نقض حق حیات و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده است.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید