By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-Y4X
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۲۲بهمن ماه ۱۴۰۴، مهدی محمودیان، عبدالله مومنی و ویدا ربانی، در بازداشت موقت بسر می برند.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۲ بهمن ماه ۱۴۰۴، ویدا ربانی، عبدالله مومنی و مهدی محمودیان، سه فعال سیاسی و متهم محبوس در زندانهای نوشهر و شهرستان تنکابن، با وضعیت بلاتکلیف بسر می برند و از حقوق اولیه خود محروم هستند.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”آقای محمودیان در تماس تلفنی که با خانواده خود داشت خبر داده که به همراه عبدالله مومنی حدود ۴ روز قبل به بند عمومی زندان نوشهر منتقل شده و ویدا ربانی هم چند روز قبل به بند عمومی زندان تنکابن منتقل شده و با توجه به محرومیت وی از حقوق اولیه اش از تاریخ ۷ بهمن ماه در اعتصاب غذای تر بسر می برد.”
این فرد مطلع در ادامه افزود:”مهدی محمودیان اعلام کرده که اتهامات وارد شده به این فعالان سیاسی «توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام با استناد به بیانیهها و مصاحبههای این فعالان سیاسی» ذکر شده است.”
لازم به ذکر است، مهدی محمودیان، ویدا ربانی و عبدالله مومنی، در تاریخ ۱۱ بهمن ماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی، بازداشت شدند.
مهدی محمودیان، پیشتر هم در تاریخ ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۴، برای تشکیل پرونده قضایی جدید به شعبه ۵ دادسرای عمومی و انقلاب تهران«دادسرای جرائم رایانه ای» فرهنگ و رسانه، برای تاریخ رسیدگی ۲۱ تیر ماه ۱۴۰۴، جهت دفاع از خود در برابر اتهام«نشر اکاذیب» احضار شد اما در حالی که دوران محکومیت ۸ ماه خود را در زندان اوین سپری می کرد در تاریخ ۲۳ شهریور ماه ۱۴۰۴، پس از تحمل حبس آزاد شد.
این فعال سیاسی ـ مدنی، در تاریخ ۱۵ بهمن ماه ۱۴۰۳، پس از حضور در شعبه اول اجرای احکام دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، بازداشت و برای تحمل محکومیت کیفری ۸ ماهه خود به زندان اوین، منتقل شد اما در تاریخ ۱۸ بهمن ماه ۱۴۰۳، در پی وخامت اوضاع جسمانی ناشی از مشکلات گوارشی، به مرخصی درمانی اعزام و در تاریخ ۵ اسفند ماه ۱۴۰۳، در پی اتمام دوران مرخصی درمانی، برای سپری کردن ادامه حبس تعزیری خود به زندان اوین، بازگشت ولی در تیر ماه ۱۴۰۴، در پی حمله موشکی اسرائیل به زندان اوین، این زندانی سیاسی به همراه سایر زندانیان به زندان تهران بزرگ منتقل شده بود اما در مرداد ماه ۱۴۰۴، پس از انجام بازسازی زندان اوین، مجددا به آن زندان بازگردانده شده بود.
پیشترهم در تاریخ ۲۱ خردادماه ۱۴۰۳، مهدی محمودیان، از ارجاع پرونده اول خود در خصوص اعتراض این فعال مدنی به «وجود ساس در زندان اوین» به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران و از تشکیل پرونده قضایی جدید به علت «مصاحبه در خصوص مشکلات شهروندان بهایی در تدفین متوفیان» در شعبه ۷ بازپرسی دادسرای ناحیه ۳۱ تهران، خبر داد و چندی بعد بصورت غیابی، توسط توسط قاضی ایمان افشاری ـ رئیس شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام در فضای مجازی»به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری، دو سال منع عضویت در احزاب، گروه ها و دسته جات سیاسی ـ اجتماعی، دو سال منع استفاده از گوشی هوشمند و ۲ سال منع خروج از کشور محکوم شده بود.
مهدی محمودیان، در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، از احضارش به شعبه ۹ بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه تهران برای تفهیم اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» خبر داد و در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، پس از حضور در جلسه بازپرسی و تفهیم اتهام، بازداشت و پس زا طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، با قید وثیقه آزاد شد.
وی در تاریخ ۲۳ مراد ماه ۱۴۰۰، به همراه چند تن دیگر از وکلای دادگستری و فعالان مدنی، در جلسه ای که برای تنظیم شکایت از مسئولانی که در بحران کرونا موجبات هزینه های جانی و مالی هنگفتی به شهروندان ایران شده بودند توسط ماموران امنیتی بازداشت و به سلول انفرادی در بند امنیتی زندان اوین منتقل و پس از طی مراحل بازجویی و و تفهیم اتهام به اندرزگاه ۴ زندان اوین منتقل شده بود.
با آغاز مراحل دادرسی، مهدی محمودیان، در تاریخ ۲۸ دی ماه ۱۴۰۰ – اولین، در تاریخ ۲۷ فروردین ماه ۱۴۰۱ – دومین و در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ در سومین جلسه دادگاه خود توسط قاضی سیدعلی مظلوم ـ رئیس شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و در تاریخ ۳۰ خردادماه ۱۴۰۱، از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۴ سال حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیلی هم به ۲سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی اعم از تحریری، سمعی و بصری محکوم شد. این حکم در تاریخ ۲۵ مردادماه ۱۴۰۱، توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، به ریاست احمد زرگر، عینا تائید شده بود.
در حالی که مهدی محمودیان، دوران حبس تعزیری قطعی خود را سپری می کرد با توجه تنظیم درخواست اعاده دادرسی و ارجاع پرونده وی به شعبه دیوان عالی کشور، در تاریخ ۲۸ اسفند ماه ۱۴۰۱، پس از تائید آن در ویان عالی کشور، دستور توقف اجرای حکم این فعال سیاسی تا زمان ابلاغ حکم قطعی صادره به مهدی محمودیان، ابلاغ وی این فعال سیاسی از زندان اوین، آزاد شده بود در پی صدور ۱ سال حبس تعزیری، این فعال سیاسی برای سپری کردن ادامه حبس خود به زندان بازگشت و در تاریخ ۱۳ دی ماه ۱۴۰۲، در پی اتمام دوران حبس تعزیری خود آزاد شد.
همچنین، عبدالله مومنی، در تاریخ ۱۲ مرداد ماه ۱۴۰۴، توسط بازپرس شعبه ۵ بازپرسی در دادسرای ناحیه ۳۳ قضایی تهران، از بابت اتهامات «نشر اکاذیب در فضای مجازی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» تفهیم اتهام و در نهایت با تودیع وثیقه ای به ارزش ۱ میلیارد تومان، تا اتمام مراحل دادرسی آزاد و پرونده وی به شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران، ارجاع شده بود.
عبدالله مومنی، در تیر ماه ۱۴۰۳، در مرحله اعاده دادرسی ـ توسط قاضی شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، به تحمل ۱ سال حبس تعزیری با احتساب روزهای بازداشت اولیه، محکوم شده بود.
لازم به اشاره است، ماموران امنیتی در تاریخ ۲۵ شهریور ماه ۱۴۰۲، برای بازداشت عبدلله مومنی به منزل وی مراجعه کردند اما با توجه به عدم حضور وی در آن مکان، به خانواده وی اعلام شد که ابلاغیه ای برای حضور این فعال سیاسی ارسال خواهد شد و این فعال سیاسی، اواخر شهریور ماه ۱۴۰۲، برای تاریخ رسیدگی ۲۷ شهریور ماه ۱۴۰۲، به شعبه بازپرسی در دادسرای ناحیه ۳۳ تهران، احضار شده بود.
عبدالله مومنی، در تاریخ ۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، پس از یورش نیروهای امنیتی به منزل وی به علت «حضور و مصاحبه وی در جلسه ای در کلاب هاووس که با موضوع گفتوگو برای نجات ایران» برگزار شده بود بازداشت و پس از انتقال به یکی از بندهای امنیتی زندان اوین و طی مراحل بازجویی و سپس بازپرسی در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۲، با تودیع قرار وثیقه تا اتمام مراحل دادرسی آزاد شد.
با آغاز مراحل دادرسی، این فعال سیاسی، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق شرکت در همایش گفتگو برای نجات ایران»، به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم و حکم وی اواخر آذر ماه ۱۴۰۲، توسط قاضی عباسعلی حوزان و مستشار خسرو خلیلی مهدریجی در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران، عینا تائید شد و در تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۴۰۲۷، برای سپری کردن دوران حبس تعزیری ۱ ساله خود، بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود اما در تاریخ ۱۸ شهریور ماه ۱۴۰۳، در پی مختومه شدن پرونده هایی قضایی اش، آزاد شد.
عبدالله مومنی، پیشتر هم در ارتباط با اعتراضات سراسری ۱۳۸۸، بازداشت و پس از طی مراحل دادرسی به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
اواخر فروردین ماه ۱۴۰۲، در فضای مجازی و از طریق (کلاب هاووس)، جلسه ای با موضوع (گفت و گو برای نجات برای ایران) با حضور ۴۲ تن از فعالان سیاسی و اجتماعی سزشناس، و با همراهی سایر طیفهای فکری و عقیدتی داخل و خارج از کشور برگزار شد که در پی آن تعداد بسیاری از افراد دخیل در آن جلسه از سوی ارگانهای امنیتی بازداشت و با پرونده سازی قضایی مواجه شدند.
ویدا ربانی هم پیشتر در پرونده اول خود طی چند جلسه دادرسی توسط شعبه دادگاه انقلاب تهران که آخرین آن در تاریخ ۷ اسفند ماه ۱۴۰۰، برگزار شده بود اواسط تیر ماه ۱۴۰۱، از بابت اتهام «توهین به مقدسات اسلامی در فضای مجازی» به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به ۴ سال حبس تعزیری، از بابت اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری و از بابت اتهام «اخلال در نظم عمومی» هم به تحمل ۸ ماه حبس تعزیری و بعنوان مجازات تکمیلی هم به ۵ سال محرومیت از عضویت و فعالیت در شبکه های اجتماعی، احزاب و گروههای و دسته جات سیاسی، اجتماعی محکوم شد و درخواست آزادی مشروط این روزنامه نگار، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، در پی مخالفت دادستان و ضابط امنیتی پرونده اش، رد شد اما این فعال سیاسی ـ مدنی، در تاریخ ۲۰ فروردین ماه ۱۴۰۴، پس از تحمل بخشی از حبس تعزیری خود بطور مشروط آزاد شده بود.
این حکم اواسط مردادماه ۱۴۰۱ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تائید شد و با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال حبس برای این فعال سیاسی لازم به اجرا شد و او در حال سپری کردن دوران محکومیت خود است.
وی، در تاریخ ۲ آذرماه ۱۳۹۹، توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و پس از انتقال به بند ۲۰۹ این ارگان امنیتی در زندان اوین و طی مراحل بازجوئی و بازپرسی و بلاتکلیفی در تاریخ ۳۰ آذر ماه ۱۳۹۹ با تودیع وثیقه آزاد شده بود.
ویدا ربانی، پیش از این هم در تاریخ ۲۵ دی ماه ۱۳۹۸، توسط نیروهای امنیتی به اتهام شرکت در مجموعه اعتراضاتی به شلیک سپاه پاسداران به پرواز مسافربری خط هوایی اوکراین، بازداشت و همان روز آزاد شده بود.
برای سومین مرحله هم ویدا ربانی، در تاریخ ۲ مهر ماه ۱۴۰۱، همزمان با اعتراضات سراسری گسترده در پی یورش خشونت آمیز نیروهای امنیتی به منزل وی پس از شکستن درب خانه اش، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و پس از اتمام مراحل بازجویی و تفهیم اتهام سپس اوایل دی ماه ۱۴۰۱، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری، از بابت اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به تحمل ۶ سال حبس تعزیری و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» هم به تحمل ۱ سال و ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود اما این پرونده با توجه به اعمال بخشنامه قوه قضائیه مختومه شد.
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید