•                  
پنج شنبه , ۰۳ مهر , ۱۳۹۹
پنج‌شنبه, سپتامبر 24

ضرب و شتم خالد پیرزاده، زندانی سیاسی توسط افسر نگهبان زندان تهران بزرگ

0
62

حقوق بشر در ایران – امروز دوشنبه ۲۴ شهریور ماه ۱۳۹۹، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۵ زندان تهران بزرگ توسط افسر نگهبان این زندان مورد ضرب و جرح قرار گرفت. 

به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۲۴ شهریور ماه ۱۳۹۹، خالد پیرزاده، زندانی سیاسی محبوس در تیپ ۵ سالن ۲ زندان تهران بزرگ توسط ایرج شاملی، افسر نگهبان تیپ ۵ به این بهانه که چرا درخواست خود را مستقیماً به رئیس اندرزگاه مطرح کرده مورد ضرب و جرح قرار گرفت. خالد پیرزاده، اخیراً از ناحیه کمر و پا تحت عمل جراحی قرار گرفته و ایرج شاملی وی را از ناحیه جراحی شده مورد ضرب و شتم قرار داد. این زندانی سیاسی در حال تحمل حبس تعزیری ۵ ساله خود به اتهام اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور است.

به نقل از یک منبع نزدیک به این زندانی سیاسی در گفتگو با حقوق بشر در ایران: “خالد پیرزاده پس از تائید در خواست انتقالش به سالن دیگر جدید در زندان تهران بزرگ و انجام این جا به بجایی در پی تکمیل ظرفیت و نبود جا باید کف خواب می شد به همین علت به مسئول اندرزگاه اعلام کرد که می خواهد در همان سالن قبلی بماند و فقط اتاقش تغییر کند. اما در پی این درخواست پس از بازگشت به اتاق اندرزگاه توسط ایرج شاملی، افسر نگهبان تیپ ۵ سالن ۲ به این بهانه که چرا مستقیما به رئیس اندرزگاه برای جابه جایی مراجعه کرده مورد ضرب و شتم قرار گرفت. این زندانی سیاسی در حالی مورد ضرب و شتم قرار گرفته که اخیرا عمل جراحی بر روی کمر و پای وی انجام شده و این آسیب ها مربوط به دوران بازجوئی و ضرب و شتمی بوده که دوران بازجویی برای اقرار گیری به روی وی صورت گرفت. اما در حال حاضر این نگرانی وجود دارد که با توجه به این ضرب و شتم و ضرباتی که ایرج شاملی به پا و کمر خال وارد کرد منجر به آسیب وب از ناحیه جراحی شده بشود.”

این زندانی سیاسی، در تاریخ ۲۱ تیر ماه ۱۳۹۹, با توجه به آسیب های وارده به وی از ناحیه پا و کمر در دوران بازجوئی پس از اعزام به بیمارستان آرمان در تهران مورد عمل جراحی قرار گرفت.

در تاریخ ۱۸ مرداد ماه ۱۳۹۹, حقوق بشر در ایران, با انتشار گزارشی با مضمون محرومیت از درمان خالد پیرزاده از حق درمان و نیاز اورژانسی این زندانی سیاسی به عمل جراحی را اطلاع رسانی کرده بود. 

در تاریخ ۱ مرداد ماه ۱۳۹۹, این زندانی سیاسی بدون اطلاع قبلی از اندرزگاه ۴ سالن ۴ زندان اوین توام با ضرب و جرح و رفتار خشونت آمیز به تیپ ۵ زندان تهران بزرگ منتقل شد. انتقال خالد پیرزاده به تهران بزرگ در حالی صورت گرفت که وی از سوی ماموران گارد زندان اوین به شدت مورد ضرب و جرح قرار گرفته بود و قادر به کنترل ادرار خود نبود. 

در تاریخ ۵ بهمن ماه ۱۳۹۸, خالد پیرزاده, توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمد مقیسه از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور”, “توهین به رهبری”, “تمرد از دستور ماموران در حین انجام وظیفه”, “خروج غیرقانونی از کشور” و “ورود غیرقانونی به کشور در مجموع به تحمل ۲۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹, عینا توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران تائید شد. 

 خالد پیرزاده از اواسط آذر ماه ۱۳۹۸, در اعتراض به تداوم بازداشت و قبول مسئولان قضائی برای تبدیل قرار بازداشت وی به قرار وثیقه اعلام اعتصاب غذا کرده بود و چندی بعد در پی وعده های مسئولان مبنی بر پی گیری درخواست این زندانی سیاسی به اعتصاب غذای خود پایان داد. این زندانی سیاسی همچنین در تاریخ ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۸, به همراه برزان محمدی, رضا محمد حسینی و مهدی مسکین نواز, اعتصاب غذا کرده بودند. در تاریخ ۱۵ اسفند ماه ۱۳۹۸, خالد حسینی پس از وعده پی گیری از سوی مسئولان زندان به اعتصاب غذای خود پایان داد. 

لازم به ذکر است؛ ماموران اطلاعات سپاه پاسداران, در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۸, رضا محمدحسینی, را پس از بازداشت به بند امنیتی ۲ الف سپاه واقع در زندان اوین منتقل کردند و پس از طی دوران بازجوئی در مرداد ماه ۱۳۹۸, به بند قرنطینه زندان اوین منتقل شده بود. 

همچنین خالد پیرزاده, در اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, توسط ماموران اطلاعات سپاه پاسداران در تهران بازداشت به سلول انفرادی بند امنیتی ۲ الف سپاه واقع در زندان اوین منتقل شد و طی این مدت تحت بازجوئی های فشرده قرار گرفت. پس از اتمام مراحل بازجوئی این زندانی سیاسی به بند قرنطینه و پس از آن به اندرزگاه ۴ سالن ۴ زندان اوین منتقل شد. 

مجموعه دلایل بازداشت شهروندان در ایران, در زمره اتهامات مرتبط با سرکوب آزادی بیان و عقیده  میباشد که در اسناد بین المللی حقوق بشر از جمله ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶به صراحت بر حق افراد بر برخورداری از آن تاکید شده است. اما از آنجائی که حکومت جمهوری اسلامی تاب شنیدن انتقادات شهروندان را ندارد فقط وانمود به احترام اصل آزادی بیان و قلم میکند ولی در اصل مطلب به طور سیستماتیک اقدام به سرکوب گسترده شهروندان در زمینه آزادی بیان و قلم میکند.

زندانیان سیاسی در زندانهای ایران با کلکسیونی از  موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: