•                  
جمعه , ۲۴ آبان , ۱۳۹۸
جمعه, نوامبر 15

نامه سرگشاده عاطفه رنگریز, زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین

0
111

حقوق بشر در ایران – روز جاری, “عاطفه رنگریز”, از بازداشت شدگان تجمع اعتراضی روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس در تهران که در بند زنان زندان قرچک ورامین در سومین روز از اعتصاب غذا بسر می برد با نگارش نامه ای سرگشاده از چرائی بازداشتش توسط نیروهای امنیتی و روند قضائی پرونده اش توضیحاتی را ارائه کرد. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز جمعه ۲۶ مهر ماه ۱۳۹۸, عاطفه رنگریز, زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین در حالی که سومین روز از اعتصاب غذای اعتراضی خود به دلیل محرومیت از حق دادرسی عادلانه بسر می برد در نامه ای سرگشاده توضیحاتی پیرامون دلایل بازداشت و پس از آن روند قضائی پرونده اش و علت اینکه چرا وی دست به اعتصاب غذا زده است را تشریح کرده است. 

متن نامه سرگشاده عاطفه رنگریز, جهت انتشار در اختیار حقوق بشر در ایران قرار گرفته که در ادامه می آید؛ 

از درس‌های دانشکده جنگ زندگی: هر آنچه مرا نکشد، قوی ترم می‌سازد.

در تجمع روز جهانی کارگر در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ بازداشت شدم و پس از ۴ روز با وجود صدور قرار کفالت ۳۰ میلیونی از آزادی من جلوگیری شد و پس از ۲۸ روز بازجوئی و چندین بار انتقال از زندان قرچک به اوین با پرونده‌سازی کاملاً مشهود روبرو شدم با آنکه بارها و بارها در پاسخ‌های خود گفته بودم که فعالیت‌های من کاملاً قانونی بوده و درکی از سوالات شما ندارم.

در ادامه این روند ناعادلانه قرار وثیقه من به ۵۰ و ۷۰ میلیون تومان افزایش یافت و این بار نیز دادسرا از قبول قرار کفالت سرباز زد و باز خانواده به دیوارهای ناعادلانه برخورد کرد؛ آن‌ها در بیرون سرگردان شدند و من نیز در داخل زندان.

این ‌سرگردانی همچنان ادامه یافت تا آن که دادگاه بدوی من در تاریخ ۱۴ مرداد ماه ۱۳۹۸, در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست “محمد مقیسه” برگزار شد. دادگاهی که امکان دفاع و پاسخ‌گویی به آن نبود و رنگ و بوی فرمایشی داشت. قاضی مقیسه مبلغ قرار وثیقه را به دو میلیارد تومان افزایش داد. با این وجود، خانواده با این در و آن در زدن بالاخره توانستند این وثیقه سنگین را فراهم کنند اما بار دیگر طی روندی کاملاً غیر قانونی با قبول وثیقه مخالفت شد و در نهایت حکم یازده سال و نیم زندان به وکیل من ابلاغ شد. حکمی که نه بر اساس ادله موجود در پرونده که بیشتر به اتهامات ردیف شده بازجویان بازمی‌گشت.

این جانب بارها به روند غیر قانونی پرونده‌ام از جمله عدم قبول وثیقه، عدم اجرای اصل تفکیک جرائم، صدور احکام ناعادلانه به طرق مختلف اعتراض کرده‌ام و این خلاصه‌ای است از روند غیرقانونی وضعیت من در این ۵ ماه و ۱۳ روز و سردواندن خانواده در بیرون و من در داخل زندان. بازی دادنی که گران می‌آید، زیرا گویی عدالتی در کار نیست و پرسش اینکه چگونه دستان من در این بند بی عدالتی می‌تواند خودش را آزاد کند، کماکان پابرجاست. این بندها دستان مرا به دستان بسیاری گره می‌زند، دستان خواهرانم که جز برای حق طلبی گره نشده بود و شدیدترین ستم‌ها هم نتوانسته گره آن‌ها را باز کند، دستان دلسوزترین جان‌های این سرزمین بلاخیز که برای آموزش بهتر، برای کودکیِ ربوده شده، برای حداقل های زندگی شایسته بلند شدند و داس بی عدالتی هم نتوانسته از رویش آن‌ها جلوگیری کند، دستان خشکیده‌ی زندانیانی که قربانی چرخ دنده‌های بی‌رحم انواع تبعیض‌ها و بیعدالتی‌های اجتماعی شده‌اند.

از این رو بدن خود را سلاحی می‌کنم در برابر این همه بی عدالتی که بر ما گذشت و می‌گذرد و اعتصاب غذای خود را در اعتراض به عدم پذیرش غیرقانونی وثیقه‌ای که تاکنون پنج بار با در بسته و دیوارها روبرو شد و همچنین صدور احکام ناعادلانه و نگهداری غیرقانونی در زندان قرچک اعلام می‌کنم. نیک آگاهم که جان من برای آنان که به بازی‌اش گرفته‌اند ارزش محافظت ندارد، و این رنج را برای شکستن این دیوار سکوت که قتل خاموش جامعه‌ی مدنی و صدای حق طلبی ما است، تحمل می‌کنم.

از این رو، نوشته‌ام را با ۲ کلمه تمام می‌کنم که پژواک آن در سرتاسر تاریخ ما فرودستان پیچیده است

یا مرگ یا آزادی

عاطفه رنگریز/ زندان قرچک ورامین/ ۲۴ مهر ماه ۱۳۹۸

 

پیرامون عاطفه رنگریز, زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان قرچک ورامین لازم به ذکر است, که وی از تاریخ ۲۴ مهر ماه ۱۳۹۸, در اعتراض به محرومیت از حق دادرسی عادلانه دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده است. 

لازم به ذکر است “عاطفه رنگریز”, دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته جامعه‌شناسی, در جریان تجمع اعتراضی ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, به مناسبت روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس در تهران در تاریخ ۱۴ مردادماه ۱۳۹۸, از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی” و همچنین “اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمع اعتراضی کارگران در روز جهانی کارگر” توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران, به ریاست “محمد مقیسه” مورد محاکمه قرار گرفته بود. حکم صادره توسط دادگاه انقلاب تهران در تاریخ ۹ شهریور ماه ۱۳۹۸, به عاطفه رنگریز ابلاغ شد و این فعال مدنی به تحمل ۱۱ سال و ۶ ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.

همچنین در جریان جلسه دادرسی بر پرونده این فعال کارگری, “محمد مقیسه” قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران قرار وثیقه ای به مبلغ ۲ میلیارد تومان برای آزادی موقت “عاطفه رنگریز” را صادر کرد و با توجه به عدم توانائی خانواده وی در تامین این مبلغ سنگین عاطفه رنگریز مجددا به زندان قرچک ورامین بازگردانده شد. 

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه پیشتر با انتشار فراخوانی از کارگران خواسته بود که روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت همزمان با روز جهانی کارگر در تجمع اعتراضی در برابر مجلس شورای اسلامی حضور یابند.

لازم به ذکر است, عاطفه رنگریز, در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۸, به مناسبت روز جهانی کارگر در مقابل ساختمان مجلس در تهران به همراه بیش از ۴۰ تن دیگر از فعالان کارگری و مدنی در پی یورش نیروهای امنیتی به تجمع کنندگان که با برگزاری این تجمع هدفشان دستیابی به مطالبات طبقه کارگر در ایران بود بازداشت شد. 

عاطفه رنگریز در تاریخ ۷ مردادماه ۱۳۹۸,  در پی استفاده از الفاظ رکیک از سوی عوامل بهداری زندان قرچک در راهروی بهداری که در نتیجه منجر به درگیری لفظی شد توسط یکی از زندانیان جرائم غیرسیاسی به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت.

این فعال کارگری, در تاریخ ۲۴ مردادماه ۱۳۹۸, در نامه ای سرگشاده به “زبان استعاره” به وضعیت این روزهای زندان قرچک ورامین اشاره کرده بود. 

سازمان عفو بین الملل, در تاریخ ۱۹ تیرماه ۱۳۹۸، با انتشار فراخوانی خواستار آزادی بی قید و شرط و فوری فعالان کارگری و مدنی ; ندا ناجی, عاطفه رنگریز و آنیشا اسداللهی و فعال رسانه ای و روزنامه نگار مرضیه امیری و لغو همه اتهامات امنیتی وارده به آنها شده بود. در این فراخوان به نگهداری طولانی مدت این افراد در سلول های انفرادی اشاره شده و از آن به عنوان ناقض قانون “نلسون ماندلا” و مصداق شکنجه، برخوردهای بیرحمانه و تحقیرآمیز یاد شده است. ضرب و شتم آنیشا اسداللهی در زمان بازداشت اول و تفتیش وسائل شخصی وی و خانواده اش در هنگام بازداشت دوم، نگه داری عاطفه رنگریز و ندا ناجی در زندان قرچک ورامین در کنار زندانیان سایر جرایم و نگهداری مرضیه امیری در سلول های انفرادی برای بیش از یک ماه از دیگر نکاتی است که در این بیانیه به آن پرداخته شد. 

همچنین در تاریخ ۸ مردادماه ۱۳۹۸, اتحادیه کارگران بخش خصوصی کانادا, “یونیفور” به نمایندگی از ۳۱۵ هزار تن عضو این مجموعه کارگری با انتشار بیانیه ای نسبت به بازداشت فعالان کارگری که در این این تجمع اعتراضی به مناسبت روز جهانی کارگر بازداشت شده بودند  ابراز نگرانی کرد و بازداشت این افراد در آن تجمع اعتراضی را ناشی از نگاه تبعیض آمیز حکومت جمهوری اسلامی در ایران به کارگرانی که بدون هیچگونه طمع سیاسی و فقط به صرف مطالبات خود اعتراض می کنند دانست. 

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: