https://wp.me/p6xuBy-2Sz
منبع مطلع درباره پرونده جدید این نویسنده و مستندساز چهل و سه ساله گفت: «در واقع این سومین پرونده آقای آبتین است، چون یک پرونده همچنان باز و بدون حکم از سال ۱۳۹۴ به اتهام تبلیغ علیه نظام و انتشار نشریه غیرقانونی دارد، یک پرونده زمان بازداشتش در دوازدهم مهرماه ۱۳۹۵ توسط دادگاه انقلاب کرج با اتهام تجمع غیرقانونی و ضرب و شتم نیروی انتظامی تشکیل شد که با قرار کفالت پس از چند روز آزاد شد، و پرونده جدید که ۲۷ دی ماه مجددا به دادگاه انقلاب کرج احضار شد و این بار اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به او تفهیم شد و با سپردن وثیقه آزاد شد.»
بکتاش آبتین، متولد ۱۳۵۳، شاعر و مستند ساز به عنوان عضو هیات دبیران کانون نویسندگان در کنار چهار نویسنده دیگر در شهریور ماه ۱۳۹۳ انتخاب شد. او همچنین تاکنون چندین فیلم مستند ساخته که در جشنوارههای بین المللی اکران شده است. فیلم هایی مانند «۱۳ اکتبر ۱۹۳۷» مستندی که درباره لوریس چکناوریان، رهبر ارکستر و آهنگسار مطرح ایرانی است، فیلم «آنسور» که در خصوص سانسور در ایران است و مستندی به نام «همایون خرم» درباره آهنگسار نامی ایران. همچنین از او چندین کتاب شعر از جمله «مژه ها، چشم هایم را بخیه کرده اند»، «پتک» و «خلوت» منتشر شده است.
بکتاش آبتین در اردیبهشت ۱۳۹۴ و پس از احضار و بازجویی در وزارت اطلاعات، درباره اتهاماتش گفته بود: «به من تبلیغ علیه نظام را گفتند و همین طور گفتند اتهامم انتشار نشریه بدون مجوز است. وقتی از آنها منظورشان را از نشریه بدون مجوز پرسیدم گفتند منظورشان بیانیههایی است که کانون نویسندگان منتشر می کند.»
این هنرمند گفته بود که با آگاهی از عواقب و هزینه احتمالی کارهای فرهنگی انجام داده که آن را درست می داند: «همه این روزها میگذرد و یک روز کسانی میآیند که نه من، نه همکارانم و نه بازجویانم را میشناسند. اما طبق آنچه در تاریخ میماند میفهمند در دورههایی کسانی امثال من کارهای فرهنگی درستی انجام دادهاند. وقتی داشتم روی موضوعات خاصی مانند سانسور در ایران فیلم میساختم میدانستم حتما عواقبی خواهد داشت و یا میدانستم فعالیتهایم در کانون با عواقبی همراه خواهد بود، اما ترجیح میدادم کار کنم تا بیکار یک کنجی بنشینم و یا کارهایی برای پول انجام دهم که اعتقادی هم به آنها ندارم.»
کانون نویسندگان ایران یک نهاد غیردولتی متشکل از نویسندگان، مترجمان، ویراستاران و بخشی از انجمن جهانی قلم است، این کانون در سال ۱۳۴۷ رسما با هدف تشکل یابی صنفی نویسندگان و مبارزه با سانسور اعلام موجودیت کرد، کانون نویسندگان و اعضای آن از ابتدای تشکیل و به ویژه طی دهه های ۶۰ و ۷۰ با درجات مختلف سرکوب، از سانسور و تعقیب قضایی گرفته تا قتل روبرو بودهاند. محمدجعفر پوینده و محمد مختاری از از جمله اعضای کانون نویسندگان بودهاند که در جریان قتلهای زنجیرهای توسط وزارت اطلاعات به قتل رسیدند.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
