https://wp.me/p6xuBy-2e6
بیشترین مانور او و همفکرانش در حکومت روی این ماجراست که «حدود ۱۶۰ هزار نفر از اقلیتهای دینی در ایران زندگی میکنند و پنج کرسی نمایندگی مجلس متعلق به آنهاست» آنهم در شرایطی که حداقل هر ۲۷۰ هزار نفر طبق قانون میتوانند یک نماینده در مجلس داشته باشند و این در یک سال گذشته بارها و بارها از زبان مسئولان جمهوری اسلامی از محمدجواد ظریف وزیر خارجه تا نمایندگان مجلس و نمایندگان اقلیتهای دینی وابسته به حکومت مانند جملاتی سازمانی با رنگ و بویی ابلاغی مکرر اعلام میشود.
در واقع به اعتقاد گردانندگان جمهوری اسلامی آنچه باعث گردیده که ادعا کنند اقلیتهای دینی ایران بیشترین آزادی را در دنیا دارند، حضور همین پنج نماینده در مجلس شورای اسلامی است.
با نگاهی دقیقتر به تاریخچه چهار دههای جمهوری اسلامی به طور مشخص هیچ گاه حتی یک وزیر از به اصطلاح اقلیتهای دینی، از اهل تسنن گرفته تا یهودی و مسیحی انتخاب نشده است. در تمام تاریخ جمهوری اسلامی حتی یک وزیر یا سفیر از مسیحیان ارمنی و آشوری انتخاب نشده است.
- بیشتر بخوانیم: اقلیتهای دینی ایرانی سهمی در مجلس خبرگان رهبری ندارند
درحالی که در مقایسه با کشورهای آزاد دنیا دهها عضو پارلمان، سنا، کابینه دولت و سفرا از پیروان ادیان دیگر بر اساس تخصص و شایستهسالاری برگزیده میشوند.
جمهوری اسلامی در حالی به این پنج نماینده غیر مسلمان میبالد که هرگز سابقه نداشته به جز این پنج نفر سهمیه، نماینده اقلیت دینی دیگری اضافه بر این تعداد به عنوان شهروند عادی در انتخابات و رقابتهای سیاسی شرکت کند.
- بیشتر بخوانیم: اقلیتهای دینی و عقیدتی، زیر تیغ جمهوری اسلامی
در تاریخ جمهوری اسلامی هیچ زمان کاندیدایی برای ریاست جمهوری توسط غیر مسلمانان سابقه نداشته است و همه این بی عدالتی ها و تبعیض ها در شرایطی رقم می خورد که حتی مدیران مدارس غیرانتفاعی اقلیت های مذهبی نیز با گزینش و استعلام از وزارت اطلاعات و سپاه انتخاب میشوند.
حال باید در خاتمه از “یوناتان بت کلیا” پرسید که «بیشترین آزادی اقلیت های دینی در ایران» را که او مدام از آن دم می زند، در چه توهمی نظاره گر است؟
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
