https://wp.me/p6xuBy-WWD
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۱۵آذر ماه ۱۴۰۴، در پی پرونده سازی قضایی، دستکم ۲ شهروند، دستگیر شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از تسنیم، امروز شنبه ۱۵ آذر ماه ۱۴۰۴، دو تن از شهروندان ساکن جزیره کیش، به اتهام «عاملیت در برگزاری دو ماراتن برای زنان بدون رعایت حجاب زنان» توسط ماموران امنیتی ـ انتظامی، دستگیر شدند.
دادستان عمومی و انقلاب جزیره کیش با اعلام این خبر تشریح کرد:”در پی وقوع تخلفات و رفتارهای مغایر مقررات قانونی در جریان برگزاری رویداد ورزشی «دو ماراتن کیش»، دو نفر از عوامل اصلی برگزاری این مسابقه تحت قرار قانونی بازداشت شدند.”
وی در ادامه افزود:”یکی از افراد بازداشتشده، از مسئولان منطقه آزاد کیش بوده و دیگری از اشخاص شرکت خصوصی برگزارکننده مسابقه است.”
این مقام قضایی در خاتمه تشریح کرد:”برای هر دو نفر، پس از تفهیم اتهام درخصوص جرائم صورتگرفته، قرار تأمین وثیقه صادر شد و علاوه بر قرار تأمین، قرار نظارت قضایی مبنی بر منع اشتغال در ادارات دولتی و برای مسئول شرکت خصوصی برگزارکننده رویداد، قرار نظارت قضایی مبنی بر منع اشتغال در فعالیتهای مدیریت ورزشی و برگزاری رویدادهای ورزشی اعمال شده است.”
بازداشت و پرونده سازی قضایی بر علیه این دسته از شهروندان در حالی صورت گرفته که در تاریخ ۱۴ آذر ماه ۱۴۰۴، دادستان عمومی و انقلاب جزیره کیش، از دستور قضایی بر علیه این شهروندان خبر داده بود و مبنی آن را «برگزاری مسابقه دو ماراتن برای زنان بدون رعایت حجاب زنان» ذکر کرده بود.
در ایران، ارعاب، تهدید و اجبار زنان به رعایت حجاب اجباری از مهمترین چالشهای حقوق بشری به شمار میرود. این وضعیت را میتوان از منظر استانداردهای بینالمللی حقوق بشر چنین خلاصه کرد:
۱. نقض آزادی انتخاب پوشش
طبق مادههای ۱۸ و ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین میثاق حقوق مدنی و سیاسی، افراد حق آزادی اندیشه، وجدان و بیان دارند. الزام قانونی و فشارهای امنیتی برای رعایت نوع خاصی از پوشش با این اصول در تضاد است.
۲. استفاده از سازوکارهای تنبیهی و ارعابی
در ایران، برخوردهایی مانند تذکرهای خیابانی، تهدید به بازداشت، تشکیل پرونده، ضبط اموال (مثل خودرو)، جریمه و حتی فشارهای شغلی و تحصیلی، مصداق اجبار و ارعاب حکومتی علیه زنانی است که پوشش مورد نظر حکومت را رعایت نمیکنند. این اقدامات با اصل منع رفتارهای تحقیرآمیز و غیرانسانی مغایرت دارد.
۳. تبعیض جنسیتی
قانونگذاری و اجرای حجاب اجباری صرفاً بر زنان متمرکز است و این امر نوعی تبعیض مبتنی بر جنسیت محسوب میشود، که با ماده ۲ و ۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان (CEDAW) ــ که ایران آن را نپذیرفته اما اصول آن در معیارهای بینالمللی معتبر است ــ ناسازگار است.
۴. نقض حق بر حریم خصوصی و کرامت انسانی
بازرسی ظاهری، کنترل پوشش و یا ثبت و انتشار تصاویر زنان بدون رضایت آنان، نقض آشکار حریم خصوصی و کرامت انسانی است.
۵. پیامدهای روانی و اجتماعی
فشار دائمی، تهدید و ترس از بازداشت باعث ایجاد احساس ناامنی و محدود شدن حضور اجتماعی زنان میشود. کارشناسان این وضعیت را نوعی خشونت ساختاری علیه زنان توصیف میکنند.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
