https://wp.me/p6xuBy-2e0
نرگس محمدی از اردیبهشتماه سال ۹۴ در زندان اوین به سر میبرد، در حالی که به گفته همسرش تقی رحمانی، دچار بیماری «فلج عضلانی» است و شرایط زندان برای او «خطرناک» است.
خانم محمدی ماه گذشته در نامه ای خواستار رسیدگی به پروندهاش در کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شد.
نرگس محمدی نوشته است که اگر که دستگاه قضایی به پروندهاش رسیدگی نمیکند از نمایندگان میخواهد مجلس این پرونده را در کمیسیون اصل ۹۰ بررسی کند، چراکه به گفته او، «قدرت افکار عمومی برتر از قدرت حاکمان است».
پیشتر نیز شماری از نهادهای بین المللی مدافع حقوق بشر خواستار آزادی نرگس محمدی شده اند.
عفو بین الملل نیز صدور حکم ۱۶ سال زندان برای نرگس محمدی را « نشانه آشکاری از قصد مقامهای ایران برای ساکت کردن مدافعان حقوق بشر با هر هزینهای» دانسته بود.
فیلیپ لوتر، مدیرعفو بین الملل در خاورمیانه و شمال آفریقا در بیانیهای گفته بود: این حکم ضربه بیرحمانه و ویرانگر دیگری به حقوق بشر در ایران است که نشان میدهد چگونه مقامهای ایرانی عدالت را تحقیر می کنند. نرگس محمدی یک فعال برجسته مدافع حقوق بشر و یک زندانی عقیدتی است که می بایست برای تلاشهایش مورد تقدیر قرار گیرد نه این که در سلول زندان حبس شود.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
