https://wp.me/p6xuBy-zc
آنچه به طور ملموس درباره آن میتوان صحبت کرد طولانی شدن اعتصاب غذای مریم (نسیم) نقاش زرگران است. چهار روز اول اعتصاب غذای این نوکیش مسیحی در حمایت از «نرگس محمدی» فعال مدنی بود که او نیز در اعتراض به عدم اجازه تماس با فرزندانش در اعتصاب غذا به سر میبرد.
پس از آن نیز در اعتراض به وضعیت پرونده خود اعتصاب غذایش را ادامه داد. اما مریم پیش از عید فطر نیز روزهای متمادی را در اعتصاب غذا به سر برد و به طور مشخص ظرف ماههای گذشته وضعیت جسمانی او به شدت دچار آسیب و تحلیل شده و حالا نیز بیماریهای روحی گریبانش را گرفته است.
نکته مورد اشاره اینجاست که خانم نقاشزرگران در حمایت از نرگس محمدی آنچه با شرایط وخیم روحی و جسمی که داشت انجام داد و حالا شاید وقت آن باشد که سازمانهای حقوقبشری برای کمک به این نوکیش مسیحی شتاب کنند.
خانم زرگران از اسفند سال ١٣٨٩ که برای نخستین بار به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار و مورد بازجویی قرار گرفت تا امروز با نهادهای امنیتی درگیر است و از بازجوییهای طولانی گرفته تا تهدید و مزاحمت برای اعضای خانواده همه را ظرف این مدت بارها تجربه کرده است.
او بیست تیر با انتشار نامهای در ششمین روز از اعتصاب غذایش با عنوان «وقتش رسیده که سکوت سه ساله ام را بشکنم» از روند بازداشتها و بازجوییهای غیرقانونیاش پرده برداشت و بر ادامه بی عدالتی در مورد پروندهاش و تداوم اعتصاب غذایش تاکید کرد.
خانم زرگران پیشتر پس از یازده روز اعتصاب غذا در تاریخ ۱۷ خردادماه به مرخصی اعزام شده بود. وی با اینکه تمامی خواستههایش تحقق نیافته بود با درخواست خانواده و دوستان اعتصاب غذایش را شکست. پس از مدت کوتاهی علیرغم عدم تکمیل دوره درمان با توجه به مخالفت دادستانی جهت تمدید مرخصی و تهدید به ضبط وثیقه، هفتم خردادماه خود را به زندان اوین معرفی کرد.
قاضی مقیسه، رئیس شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب که شهرتاش در صدور سختترین و بیرحمانهترین احکام برای زندانیان سیاسی و عقیدتی است او را به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی به ۴ سال حبس تعزیری محکوم کرد.
این در حالیاست که چنین اتهامی هرگز به وی تفهیم نشده بود. تشکیل کلیساهای خانگی، تبلیغ علیه نظام هم از دیگر اتهامات پرونده این زندانی است.
او از معدود زنان زندانی است که تا این حد از سوی حکومت تحت فشار قرارگرفته است. این نوکیش مسیحی در طول دوران بازداشت بدون کمترین امکانات اولیه مورد بازجویی قرار گرفت. اغلب موضوع سئوالات در مورد کیفیت برگزاری مراسم در این کلیساها بود.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
