پایان اعتصاب غذای علیرضا گلی پور همزمان با وخامت وضعیت جسمی

علیرضا گلی پور زندانی محبوس در زندان اوین که پیشتر بدلیل اعتراض به روند قضایی پرونده اش دست به اعتصاب غذا زده بود همزمان با وخامت حال وی و نظر به وعده مسئولین نسبت به رسیدگی به پرونده اش در روز یکشنبه ۱۹ آذرماه بعد از ۵۴ روز به اعتصاب غذایش پایان داد. با اینحال بدلیل اعتصاب طولانی و بیماری های سابق دچار ضعف جسمی و وخامت حال شد و اکنون در بیمارستان به سر می برد، به گفته وکیل آقای گلی پور این زندانی از بیماری صرع، بیماریهای دستگاه گوارشی و مشکلات قلبی رنج می برد. به گزارش حقوق بشر در ایران، علیرضا گلی پور زندانی محبوس در زندان اوین که پیشتر به دلیل اعتراض به روند پرونده اش دست به اعتصاب غذا زده بود، روز یکشنبه ۱۹ آذرماه به اعتصاب غذای خود پایان داد. آزیتا قره بیگلو وکیل پرونده آقای گلی پور درباره وضعیت فعلی این زندانی به گزارشگر هرانا گفت: “بدلیل اعتصاب غذای طولانی مدت موکلم ضمن افزایش حملات صرع، دچار مشکلات گوارشی و بیماری قلبی شده، به همین دلیل دکتر معالج نظر به اینکه تشنج های آقای گلی پور قابل کنترل نیست برگه ترخیص او از مرکز درمانی را صادر نکرده است”.
این وکیل دادگستری در ادامه گفت: “وضعیت موکلم حاد بود و هر روز دوبار در بیمارستان دچار تشنج میشد، با این حساب هنوز هیچ حکمی مبنی بر عدم تحمل کیفری اش صادر نشده است”.

همزمان با وخامت وضعیت جسمی این زندانی، آقای علیرضا گلی پور با نگارش نامه ای که در اختیار هرانا قرار گرفته قید کرده است “پس از ۵۴ روز اعتصاب غذا، ساعت ۴ بامداد مورخ ۱۹ آذرماه ۱۳۹۶ با توجه به دستور بررسی پرونده توسط دادستانی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به اعتصاب غذای خود پایان دادم”.
علیرضا گلی پور، متولد ۱۳۶۵، ساکن تهران و دانشجوی مخابرات و کارمند وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در مهرماه ۱۳۹۱ توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر و تیرماه ۱۳۹۴ به اتهام “جاسوسی به نفع اجانب و به طور مشخص کشور آمریکا ” توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به ۳۹ سال و ۹ ماه حبس تعزیری و ۱۷۰ ضربه شلاق محکوم شد که این حکم با اعمال ماده ١٣۴ و تخفیف به ۱۲ سال حبس تعزیری تقلیل یافت.

لازم به یادآوری است علیرضا گلی‌پور، عضو بنیاد ملی نخبگان کشور و دانشجوی دکتری رشته مهندسی برق در آلمان، از سال ۹۱ به خاطر جرائم امنیتی در زندان اوین به سر می برد.

Please follow and like us: