•                  
یک شنبه , ۰۶ مهر , ۱۳۹۹
یکشنبه, سپتامبر 27

محرومیت سمانه نوروز مرادی, زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین از حق درمان

0
450

حقوق بشر در ایران – “سمانه نوروز مرادی”, زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین در محرومیت از حق دسترسی به خدمات پزشکی قرار دارد و به دلیل ابتلا به ناراحتی از ناحیه “مفاصل”, نیاز به اعزام به مرکز درمانی خارج از زندان دارد که از این حق محروم مانده است. 

به گزارش حقوق بشر در ایران بنقل از کانون مدافعان حقوق بشر, امروز سه شنبه ۲۶ آذر ماه ۱۳۹۸, “سمانه نوروز مرادی”, زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین به دلیل ابتلا به بیماری “لوپوس مفصلی”, علیرغم وجود مدارک پزشکی و تائید این بیماری در وی کماکان از حق درمان و اعزام به مرکز درمانی تخصصی محروم مانده است. 

براساس این گزارش, اتهام منتسب شده بر “سمانه نوروز مرادی”, فعالیت در کمپین بازگشت شاهزاده رضا پهلوی می باشد که از بابت اتهام مذکور دادگاه انقلاب تهران وی را به تحمل ۳ سال و ۹ ماه حبس تعزیری محکوم کرد و این فعال سیاسی در حال تحمل محکومیت حبس خود می باشد. 

لازم به ذکر است؛ در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۸, توسط ماموران امنیتی جهت اجرای حکم حبس خود بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شد. 

طبق آخرین اطلاعات، وضعیت جسمی این زندانی بسیار نگران کننده است. حملات بیماری لوپوس موجب تورم شدید در مفاصل او شده و همچنین کلیه و چشم‌هایش نیز سابقه آسیب‌دیدگی بر اثر حملات این بیماری را دارند.

پزشک متخصص زنان زندان درخواست سونوگرافی اورژانسی او را ماه‌ها پیش به ریاست بهداری اوین داده اما تاکنون سونوگرافی رحم و لگن جهت تشخیص و شروع مداوای بیماری انجام نشده است.

از سوی دیگر بیش از ۱ ماه از اعزام این زندانی سیاسی محروم از حق درمان به بیمارستان جهت بررسی عفونت سینه می‌گذرد. پزشک ‌متخصص بیمارستان پس از معاینه، دستور فوری کتبی برای بستری شدن او ظرف مدت یک هفته، جهت انجام عمل جراحی و تخلیه عفونت از سینه‌ها را به بهداری اوین داده است. ولی تاکنون اعزام مجدد صورت نگرفته است و متاسفانه میزان عفونت و خارش در ناحیه سینه‌های این زندانی افزایش یافته.

ضمن اینکه نه‌تنها پی‌گیری‌های خانم نوروز مرادی از داخل زندان به نتیجه نرسیده و حتی جواب نامه‌ها و درخواست‌های او داده نمی‌شود، بلکه دستورات پزشکان مورد اعتماد و طرف قرار داد سازمان زندان‌ها هم ضمانت اجرا ندارد.

“ابراهیم رئیسی”, رئیس قوه قضائیه, در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸,  با حضور در جلسه شورای عالی حقوق بشر در جمهوری اسلامی که با حضور “علی شمخانی” و “غلامحسین محسنی اژه ای” دو تن دیگر از اعضای ارشد در قوه قضائیه و شورای عالی امنیتی ملی جمهوری اسلامی برگزار شده بود از حکومت جمهوری اسلامی با عنوان حکومتی یاد کرد که در ریشه و بطن ساختاری برابری کامل با اصول حقوق بشر دارد!

همچنین علی خامنه ای, رهبر جمهوری اسلامی, به دفعات در صحبتهای خود ادعا کرده که در ایران هیچ شهروندی به صرف انتقاد مورد پیگرد قضائی و بازداشت قرار نمی گیرد که اینگونه رفتارهای قهرآمیز حقیقت ماجرا از سرکوب و گسترش فضای امنیتی در ایران را نشان می دهد و گویای این امر است که حاکمان جمهوری اسلامی اساتید بزرگ در سفسطه, مغالطه و تفسیر به رای هستند. 

زندانیان سیاسی  در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس گردیده اند به آن مبتلا شده اند و از سوی دیگر پرونده سازیهای پی در پی برای آنها از جمله مواردی است که مستند و مشهود است.  اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: