By حقوق بشر در ایران 
https://wp.me/p6xuBy-nEg
حقوق بشر در ایران – امروز جمعه ۳۰ آبان ماه ۱۳۹۹، کامران درویشی، زندانی سیاسی محبوس در زندان ارومیه همزمان با اعطای مرخصی متصل به آزادی دیگر به زندان باز نخواهد گشت.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز پنجشنبه ۲۹ آبان ماه ۱۳۹۹، کامران درویشی، زندانی سیاسی محبوس در بند کارگری زندان مرکزی ارومیه پس از تحمل ۴ سال و ۸ ماه از مجموع حبس تعزیری ۵ ساله خود همزمان با اعطای مرخصی متصل به آزادی دیگر به زندان باز نخواهد گشت. این زندانی سیاسی پیش از این نیز به دفعات در اعتراض به محرومیت از حق تائید آزادی مشروط اعلام اعتصاب غذا کرده بود و در پی وعده مسئولان برای تائید در خواستش به اعتصاب خود پایان داده بود.
این زندانی سیاسی، در تاریخ ۴ اسفند ماه ۱۳۹۸, پس از مجادله لفظی بین زندانیان سیاسی و زندانیان غیر سیاسی محبوس در بند۱۳ موسوم به بند جوانان زندان مرکزی ارومیه که با تحریک سید فاطمی, رئیس بند مذکور بوجود آمده بود در پی یورش نیروهای گارد ویژه پس از انتقال به قسمت هواخوری این زندان به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و بنا به دستور مهدی بهرامی رئیس زندان ارومیه این زندانی سیاسی به قرنطینه منتقل شده بود.
از تاریخ ۳ اسفند ماه ۱۳۹۸, کامران درویشی, به همراه ۶ تن دیگر از زندانیان سیاسی محبوس در بند جوانان زندان مرکزی ارومیه در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در این زندان با هدف اختصاص حداقل یک اتاق در این بند برای زندانیان سیاسی اعلام اعتصاب غذا کرده بودند.
همچنین در تاریخ ۵ اسفند ماه ۱۳۹۸, حقوق بشر در ایران, با انتشار گزارشی از اعتصاب غذای کامران درویشی به همراه دستکم ۸ زندانی سیاسی در بندهای مختلف زندان مرکزی ارومیه اطلاع رسانی کرده بود. البته تعداد زندانیان در اعتصاب غذا بیش از این تعداد می باشد و زندانیان دیگری بنا بر گفته ها تعداد آنها ۳۰۰ زندانی در بندهای دیگر از قبیل روان درمانی ۱ و ۲ این زندان می باشد به صورت همزمان در اعتراض به قطعی آب گرم دست به اعتصاب غذا زدند.
در تاریخ ۱۳ مهر ماه ۱۳۹۸, مادر سالخورده “کامران درویشی”, در حالی که برای ملاقات با فرزندش به این زندان مرکزی ارومیه مراجعه کرده بود به دلیل همراه داشتن ۱ هندزفری رادیویی عادی که برای رساندن به دست فرزندش “کامران درویشی” با خود همراه داشت توسط ۲ تن از ماموران بازرسی بدنی این زندان به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به بیمارستان منتقل شده بود.
در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۳۹۸, کامران درویشی پس از انتقال به شعبه ۱ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب در این شهر مورد تفهیم ۲ اتهام: “توهین به مقدسات” و “اخلال در نظم عمومی” قرار گرفته بود. این ۲ اتهام با توجه به دخالت و پرونده سازی از سوی نهادهای امنیتی به دلیل شرکت این زندانی سیاسی در اعتصاب گسترده زندانیان که منجر به درگیری در تاریخ ۲۴ مهرماه ۱۳۹۷ در زندان مرکزی ارومیه شده بود صورت گرفت.
حقوق بشر در ایران, طی گزارشی در خصوص اتفاقاتی که در تاریخ ۲۳مهرماه سال ۱۳۹۷ در بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه رخ داده بود اطلاع رسانی کرده بود. در پی بروز درگیری لفظی یکی از زندانیان سیاسی با یکی از ماموران زندان مرکزی ارومیه در نتیجه منجر به ضرب و شتم این زندانی و بدنبال آن اعتراض دیگر زندانیان سیاسی شده بود. زندانیان محبوس در بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه در پی بروز این درگیری دست به اعتصاب غذای دست جمعی زده بودند.
بدنبال گسترش این اعتراضات، زندانیان سیاسی بند ۱۲ زندان ارومیه توسط حدود ۵۰ تن از نیروهای گارد ویژه زندان مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتند و تعدادی از آنها نیز پس از ضرب و شتم به سلول های انفرادی منتقل شده بودند. در این بین ۳تن از زندانیان سیاسی به نامهای کمال حسن رمضان، احمد تموئی و تورج اسماعیلی به صورت جدی تری مورد ضرب و جرح قرار گرفته و دچار شکستگی و جراحت شدند.
کامران درویشی, در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ماه سال ١٣٩۵ توسط نیروهای وزارت اطلاعات از بابت اتهاماتت امنیتی بازداشت شد. وی پس از محاکمه توسط شعبه ٢ دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی “علی شیخلو” از بابت اتهام “ارتباط با یکی از احزاب کرد مخالف نظام” به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شد.
- بیشتر بخوانید؛ صدور حکم ۵ سال حبس برای یک زندانی سیاسی در زندان ارومیه
در تاریخ ۲۷ اسفند ماه ۱۳۹۸, با توجه به شیوع ویروس کرونا در کشور و احتمال ابتلای بسیاری از زندانیان محبوس در زندانها در ابتلا به این ویروس و با توجه به سال نو و اعیاد مذهبی, علی خامنه ای در پاسخ به نامه ارسالی از سوی رئیس قوه قضائیه با اعطای عفو آزادی مشروط زندانیان محبوس در زندانهای کشور مورد تائید علی خامنه ای قرار گرفت.
زندانیان سیاسی در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر، است و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس شدند به آن مبتلا گردیدند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مساله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.
Subscribe to get the latest posts sent to your email.