https://wp.me/p6xuBy-AsI
حقوق بشر در ایران ـ امروز دوشنبه ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۲، حسن درافتاده و ماردین درافتاده پس از احضار به اداره اطلاعات شهرستان پیرانشهر، تحت بازجویی قرار گرفتند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کُردپا، روز دوشنبه ۳۰ مرداد ماه ۱۴۰۲، حسن درافتاده به همراه فرزندش ماردین درافتاده، ساکن شهرستان پیرانشهر، از توابع استان آذربایجان غربی، پس از احضار به اداره اطلاعات آن شهرستان، به مدت ۲ ساعت تحت بازجویی قرار گرفتند.
براساس این گزارش، محور بازجویی صورت گرفته از حسن درافتاده و ماردین درافتاده، تهدید و ارعاب بر علیه این شهروندان در خصوص (عدم فعالیت در فضای مجازی) و (عدم برگزاری سالگرد برای فرزندش کومار درافتاده)، عنوان شده است.
لازم به اشاره است، حسن درافتاده، پیش از این هم در تاریخ ۲۱مردادماه ۱۴۰۲، به اداره اطلاعات شهرستان پیرانشهر، احضار برای (عدم برگزاری مراسم به مناسبت تولد فرزندش کومار درافتاده) تهدید به پرونده سازی شده بود.
پیش از این هم در تاریخ ۱۲آبان ماه ۱۴۰۱، حسن درافتاده، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از مدتی آزاد شده بود.
کومار درافتاده، فرزند: حسن، متولد: ۲۵ مرداد ماه ۱۳۸۶، در ساعات پایانی ۸آبانماه ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات سراسری، بر اثر اصابت گلوله مستقیم نیروهای امنیتی جان خود را از دست داد و در تاریخ ۹ آبانماه ۱۴۰۱، در روستای زیوکه از توابع پیرانشهر به خاک سپرده شد.
سرکوب و اعمال فشارهای امنیتی و قضایی و ابهامات گسترده در روند دادرسی به پرونده های متهمان سیاسی ـ امنیتی از مواردی بوده که بعنوان اعتراض در گزارشات دوره ای سازمانهای بین المللی مدافع حقوق بشر در امور ایران به دفعات مد نظر قرار گفته که از جمله آن در تاریخ ۸ فروردین ماه ۱۴۰۲، سازمان عفو بین الملل، در گزارش سالیانه خود اینگونه برخوردها با شهروندان را به شدت محکوم کرد.
همچنین، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد، در تاریخ ۱۹ اسفند ماه ۱۴۰۱، در گزارش دوره ای خود که مربوط به ۶ ماهه دوم سال ۱۴۰۱ خورشیدی بود در خصوص محرومیت شهروندان از حق دسترسی به وکیل مورد نظر خودشان در یک فرایند دادرسی، سرکوب و ارعاب گسترده بر علیه شهروندان را محکوم کرد.
سرکوب آزادی بیان و ممانعت از انتشار عقاید و دیدگاههای مختلف در یک جامعه، ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است. در این مفاد قانونی بر حق افراد بر انتشار افکار، عقاید، نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی بدون محدودیت مرزی تاکید شده است.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
