https://wp.me/p6xuBy-7ku
بر اساس معماری قدیمی این بنا، برای محافظت از شیشهی سردر ورودی آرامگاه محافظ آهنی نصب شده که روی آن نقشی از ستاره داوود طراحی شده است، اما دو گوشه از شش گوشهی آن به طور عمدی جدا شده است و از ستاره چیزی شبیه مشعل باقی مانده است! منابع محلی «محبت نیوز» در همدان از مسوولان آرامگاه “استر و مردخای” پیگیر این موضوع شدند و آنها گفتهاند سالها پیش بسیجیها ستاره داوود سر در ورودی این مجموعه را تخریب کردند، اما سوال اینجاست که اگر چنین اتفاقی حقیقت داشته باشد، چرا تاکنون ترمیم نشده است؟
سابقه نشان داده «یهودی ستیزی» و حتی «یهودی زدایی» پس از انقلاب اسلامی در ایران در سال ۱۳۵۷ تحت تاثیر برنامه ریزی و تبلیغات جمهوری اسلامی نه تنها به صورت یک باور عقیدتی در جامعه پمپاژ شد تا در ذهن متعصبین اسلامی و ولایتمداران نهادینه شود بلکه نهادهای حکومتی به صورت سازماندهی شده مرتکب آن میشوند.
در ماه ژوئن سال ۲۰۱۷، ماهواره های اسراییل، تصاویری را از خاک ایران ضبط کرد که نشان میداد “سپاه پاسداران” از ستاره داوود به عنوان هدف تمرینی موشکهای خود استفاده میکند. نماینده اسراییل در سازمان ملل اعلام کرده این شکایت در شورای امنیت مطرح خواهد شد و شواهد آن به خوبی گویای این مدعاست.
گزارش اسراییل به شورای امنیت مربوط به دسامبر سال ۲۰۱۶ استفاده از ستاره داوود به عنوان هدف برای آزمایش یک فروند موشک بالستیک بود.
نمونه دیگری از نفرتپراکنی و یهودی ستیزی در جمهوری اسلامی مربوط به آذر ۱۳۹۰ بود که بخشی از نماد گنبد سازه میدان انقلاب مربوط به سقف متروی تهران که به نماد ستاره داوود شباهت بسیار داشت توسط عوامل شهرداری تخریب شد.
مهم آنکه این سازه توسط مهندسین شهرداری تهران طراحی شده بود. چندین هفته قبل از تخریب این نماد که با هزینه بسیار زیادی ساخته شده بود تندروها با راهپیمایی در نماز جمعه مقابل دانشگاه تهران خواستار تخریب این نماد شدند و شهرداری را که ریاست آن با “محمدباقر قالیباف” بود محکوم به ترویج صهیونیسم کردند.
یکی دیگر از موارد مشابه جنجال بر سر نقش “ستاره داوود” بر پشت بام ساختمان اصلی شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران (هما) بود. این ساختمان که در فرودگاه مهرآباد تهران قرار دارد پیش از انقلاب توسط مهندسین اسراییلی ساخته شده بود اما آذر سال ۱۳۸۹ رسانههای تندرو روی آن دست گذاشتند و چند روز بعد حامیان حکومت خواستار تخریب آن شدند.
سه سال قبل از نیز کتیبهی شش گوشهی این مسجد توسط بسیجیها تخریب شده بود. با این توضیح که سازمان میراث فرهنگی اصفهان کتیبهی اصلی را به این علت که پیش بینی میشد که تخریب شود به کاخ موزهی چهل ستون منتقل کرده بود و کتیبهای بدلی را بر سردر این مسجد نصب کرده بود.
پیش از انقلاب بسیاری از یهودیان در ایران بدون اینکه برخورد خشنی از سوی شهروندان مسلمان متوجه آنها باشد زندگی میکردند و به طور عمده تخریب نمادهای دینی بین مردم رایج نبود. یهودی ستیزی سازماندهی شده میراثی است که جمهوری اسلامی از خود برجای گذاشته است و نتیجهی نفرتپراکنی است، کاری که مشابه آن در خصوص نمادهای مسیحی و یا اموال و منازل بهاییان نیز صورت میگیرد.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
