https://wp.me/p6xuBy-Ggd
حقوق بشر در ایران ـ امروز شنبه ۲۱بهمن ماه ۱۴۰۲، سید ابوالحسن منتظر، علیرغم گذشت مدتی از تاریخ دستگیری در بلاتکلیفی بسر می برد.
به گزارش حقوق بشر در ایران، امروز شنبه ۲۱ بهمن ماه ۱۴۰۲، سید ابوالحسن منتظر، متولد: ۱۳۳۸، دانش آموخته رشته معماری در مقطع مهندسی و از زندانیان سیاسی پیشین، ساکن استان تهران، علیرغم گذشت بیش از ۵۰ روز از تاریخ دستگیری در محرومیت از حقوق اولیه یک متهم بسر می برد و با توجه به کهولت سن و ابتلا به چندین بیماری و وضعیت نامناسب خدمات درمانی زندان، خانواده وی به شدت نگران هستند.
به نقل از یک فرد مطلع در گفتگو با گزارشگر حقوق بشر در ایران:”ماموران امنیتی اواخر آذر ماه ۱۴۰۲، ابوالحسن منتظر را در تهران بازداشت کردند و با توجه به اینکه بیش از ۵۰ روز از تاریخ بازداشت او گذشته خانواده و وکیل وی چندین مرتبه به دادسرای زندان اوین مراجعه کردند، با شماره ۱۱۳ وزارت اطلاعات تماس گرفتند اما هیچگونه پاسخ درستی دریافت نکردند و تا به امروز فقط ۲ تماس کوتاه با خانواده داشت و اعلام کرد که در تماس اول اعلام کرد در بند امنیتی زندان اوین هست و در تماس دوم که حدود ۱ دقیقه بود حتی اجازه اعلام وضعیت جدید خود را هم پیدا نکرد. با توجه به اینکه ابوالحسن منتظر از بیماری زائده نخاعی در قسمت گردن، نارسایی قلب و عفونت کلیه در رنج است، پس از بازداشت دسترسی او به دارو و درمان مناسب قطع شده و خانواده وی به شدت نگران هستند.”
با توجه به گذشت بیش از ۵۰ روز از تاریخ دستگیری ابوالحسن منتظر و عدم پاسخگویی صحیح نهادهای امنیتی و دستگاه قضایی به خانواده این متهم، از مصادیق حقوقی اتهامات و علت بازداشت وی اطلاعی حاصل نشده است.
لازم به اشاره است، ابوالحسن منتظر، پیشتر هم در سال ۱۳۹۷، توسط ماموران وزارت اطلاعات در تهران، دستگیر و پس از طی مراحل بازجویی ها و تفهیم اتهام با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود.
با آغاز مراحل دادرسی، سید ابوالحسن منتظر، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب تهران، از بابت اتهام (اقدام علیه امنیت ملی) به تحمل ۴ سال حبس تعزیری و به اتهام (فعالیت تبلیغی علیه نظام) هم به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد.
پس از اتمام مراحل دادرسی و ابلاغ حکم قطعی به سیدابوالحسن منتظر، سپس وی در سال ۱۳۹۹، بازداشت و به اندرزگاه ۸ زندان اوین، منتقل شد و در حالی که بخشی از حبس تعزیری خود را سپری کرده بود پس از اعمال بخشنامه قوه قضائیه، در زمستان ۱۴۰۱، از زندان رجایی شهر کرج، آزاد شده بود.
سرکوب آزادی بیان و ممانعت از انتشار عقاید و دیدگاههای مختلف در یک جامعه، ناقض ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است. در این مفاد قانونی بر حق افراد بر انتشار افکار، عقاید، نظریات و دیدگاههای سیاسی و عقیدتی بدون محدودیت مرزی تاکید شده است.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
