https://wp.me/p6xuBy-T7a
حقوق بشر در ایران ـ امروز چهارشنبه ۲۸ خرداد ماه ۱۴۰۴، سه متهم ساکن استان سیستان و بلوچستان، به اعدام محکوم شدند.
به گزارش حقوق بشر در ایران به نقل از کمپین فعالین بلوچ، روز دوشنبه ۲۶ خرداد ماه ۱۴۰۴، محمددرویش نارویی، یاسین کبدانی و بنیامین کوهکن ـ متولد: ۱۳۸۶ ـ فرزند: حمیدرضا، سه متهم محبوس در زندان مرکزی زاهدان، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام محکوم شدند.
براساس این گزارش، اتهامات منتسب شده به محمددرویش نارویی، یاسین کبدانی و بنیامین کوهکن، «محاربه» و «افساد فی الارض» عنوان و این افراد به اعدام محکوم شدند.
همچنین، جلسه دادرسی به پرونده قضایی محمددرویش نارویی، یاسین کبدانی و بنیامین کوهکن، در تاریخ ۲۶ خرداد ماه ۱۴۰۴، توسط قاضی شعبه دادگاه انقلاب زاهدان، برگزار و این ۳ متهم، پس از انتقال به زندان مرکزی زاهدان به دادگستری زاهدان، محاکمه شده بودند و پس از اتمام مراحل دادرسی، هر ۳ تن این افراد به به بند قرنطینه زندان مرکزی زاهدان، بازگردانده شدند اما همچنان از حق برقراری تماس با خانواده خود محروم هستند.
لازم به اشاره است، یاسین کُبدانی، در مهر ماه ۱۴۰۲، در جریان تظاهرات مرتبط با سالگرد اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، در شهر زاهدان، توسط نیروهای امنیتی، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی ـ انتظامی و طی مراحل بازجویی ها در نهایت توسط بازپرس شعبه دادسرای عمومی و انقلاب زاهدان، تفهیم اتهام و به بند کانون اصلاح و ترببت زاهدان، منتقل و کمپین فعالین بلوچ، در شهریور ماه ۱۴۰۳، با انتشار گزارشی اعلام کرده بود که این فرد با اتهامات«محاربه» و «افساد فی الارض» به تحمل ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
بنیامین کوهکن هم در تاریخ ۱۳ دی ماه ۱۴۰۱، همزمان با اعتراضات سراسری، توسط نیروهای امنیتی در زاهدان، بازداشت و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی در زاهدان به مدت ۱۵ روز در بلاتکلیفی بسر برد و سپس در تاریخ ۲۴ دی ماه ۱۴۰۱ هم به بازداشتگاه اداره آگاهی متعلق به نیروی انتظامی زاهدان، منتقل و در نهایت به زندان مرکزی زاهدان، منتقل و از آن زمان در پی تداوم بازجویهای جدید نگرانیها از پرونده سازی قضایی بر علیه این نوجوان ۱۶ ساله افزایش پیدا کرده بود.
محمد درویش نارویی، تاریخ ۱۶ دی ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی، در شهر زاهدان، دستگیر و پس از انتقال به بازداشتگاه یکی از نهادهای امنیتی ـ انتظامی و طی مراحل بازجویی ها و سپس تفهیم اتهام در شعبه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب زاهدان، به زندان آن شهر، منتقل و پس از طی مراحل بازپرسی و تفهیم اتهام به کانون اصلاح و تربیت زندان زاهدان بازگردانده شده بود.
بازداشت خودسرانه، بلاتکلیف نگه داشتن متهم در بازداشت و ممانعت از دسترسی فرد در دوران بازجویی، بازپرسی و دادرسی به وکیل مورد نظر خود و منع دسترسی به سایر ملزومات در یک فرآیند دادرسی، ناقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ است.
همچنین برخورداری افراد از حق دادرسی عادلانه توسط قاضی، بازجو و بازپرس بیطرف از جمله حقوقی است که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن تاکید شده است.
در ماده ۵ از قانون آئین دادرسی کیفری بر اطلاع یافتن متهم در اسرع وقت از اتهامات انتسابی و فراهم کردن حق دسترسی به وکیل و سایر حقوق دفاعی مذکور در قانون تاکید شده است.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
