•                  
شنبه , ۰۵ بهمن , ۱۳۹۸
شنبه, ژانویه 25

نامه زندانیان سیاسی زندان رجائی شهر در حمایت از نرگس محمدی و آتنا دائمی

0
114

حقوق بشر در ایران – با توجه به اعلام تحصن ۸ تن از زنان زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین که در اعتراض به گسترش مشکلات اقتصادی, بی توجهی به رفع مشکلات شهروندان آسیب دیده در اثر بلایای طبیعی, سرکوب گسترده شهروندان در تجمعات اعتراضی اواخر آبان ماه سالجاری در تحصن اعتراضی در مقابل دفتر رئیس بند زنان زندان اوین تحصن کرده بودند و پس از گذشت ۴ روز از این تحصن اعتراضی پس از فریب نرگس محمدی و انتقال وی به خارج از بند زنان به بهانه ملاقات با وکیل پرونده اش و سپس انتقال با ضرب و شتم, توهین و تهدید این فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی با دستبند به زندان زنجان و در ادامه آن انتقال ناگهانی آتنا دائمی به سلول انفرادی بند ۲ الف سپاه پاسداران در زندان اوین و بازجوئی و پرونده سازی برای وی از بابت برگزاری این تحصن اعتراضی زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر کرج با نگارش نامه ای سرگشاده علاوه بر اعتراض به انتقال نرگس محمدی به زندان زنجان خواستار بازگرداندن آتنا دائمی و نرگس محمدی به بند زنان زندان اوین شدند. 

به گزارش حقوق بشر در ایران, امروز جمعه ۱۳ دی ماه ۱۳۹۸, جمعی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجائی شهر کرج, با نگارش نامه ای سرگشاده که نسخه ای از آن در اختیار حقوق بشر در ایران جهت انتشار قرار گرفته ضمن اعتراض به انتقال غیرقانونی و بدون رضایت نرگس محمدی, فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین با ضرب و شتم و توهین و تهدید به زندان زنجان و همچنین انتقال ناگهانی آتنا دائمی, فعال حقوق کودک و زندانی سیاسی که در حال حاضر در سلول انفرادی بند ۲ الف سپاه در زندان اوین برای بازجوئی در پرونده جدید از بابت اتهامات “اجتماع و تبانی و اخلال در نظم زندان” و “تبلیغ علیه نظام” قرار دارد خواستار لغو پرونده سازی برای این زندانی سیاسی شده و در ادامه خواستار بازگرداندن نرگس محمدی, از زندان زنجان به بند زنان زندان اوین شدند. 

متن نامه سرگشاده زندانیان سیاسی زندان رجائی شهر کرج در ادامه می آید؛ 

“اخیرا از قول سخنگوی « روابط عمومی زندان اوین » عنوانی که هیچ زندانی در هیچ دوره ای نامی از آن به گوشش نخورده بود، ادعای ضرب و شتم خانم نرگس محمدی توسط رئیس زندان اوین، غلامرضا ضیایی تکذیب شد و پس از آن سخنگوی همیشه خندان قضائیه رژیم نیز در اسرع وقت وقوع این جنایت را رد نمود غافل از آنکه در نزد مردم ایران در این حکومت همواره قاعده بر این بوده که هیچ خبری صحت ندارد مگر آنکه تکذیب شود.

پیش از این تعدادی از زندانیان زندان گوهردشت که ضیایی را از زندان کهریزک در سال ۸۸ می شناختند، بارها از توحش جنون آمیز او در آن سال ها و شهوت شکنجه کردن زندانیان گفته‌اند. محدودیت و موقوف کردن امکانات زندانیان برای ارضای عطش خودشیفتگی و کینه توزی نسبت به زندانیان سیاسی، تهدید به تجاوز و سر به نیست کردن زندانیان و ضرب و شتم تا حد مرگ و به کما رفتن زندانی تنها بخشی از واقعیت عریان شخصیت اوست که یادآور افرادی همچون لاجوردی جلاد ( که از قضا عکس او را همیشه بالای سرش دارد) تا سعید مرتضوی جنایتکار و فاسد است. مساله از تقلیل واقعیت به شخصیت این فرد فراتر می رود و جلوه ای سیستماتیک پیدا می کند.

کسانی که ساده اندیشانه یا مزورانه مسئله و جنایت را تا حد یک مسئله فردی و یک مدیر اشتباهی تقلیل می دهند غافل از آن هستند که غیر مستقیم ساختار فاسد و جنایتکار موجود را مشروع و تائید می نمایند، گویا که یک نفر بصورت نابجا در قضائیه ای که در ۴۰ سال گذشته بجز جنایت، کشتار، شکنجه، فساد، ظلم و بی عدالتی هیچ دستاوردی نداشته بکار گمارده شده است ! وقوع این جنایت بوسیله ضیایی که جزء فحش های رکیک جنسیتی و مثانه و کلیه پُر که به زندانیان حواله می کند هیچ چیزی برای ارائه ندارد (او در پاسخ زندانیان عادی که از او چیزی درخواست می کردند همیشه پاسخ می داد که یک مثانه و کلیه پُر دارد که اگر می‌خواهند وی حاضر است بدهد) در این دوران خطیر بار دیگر برای همه و به ویژه خانواده های زندانیان و همه وجدان های بیدار روشن ساخت که در داخل زندان‌ها چه خبر است.

ضیایی به واسطه وجود فردی بنام امین وزیری تحت عنوان معاون دادستان و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی، دست خود را برای هرگونه جنایتی باز می بیند چرا که مجوز و تاییدیه‌ها را وزیری صادر می نماید.

ما زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج ضمن دعوت به مقاومت و ابراز همدردی با همه خواهرانمان در بند زنان زندان اوین خواهان بازگشت فوری خانم‌ها نرگس محمدی و آتنا دائمی از زندان زنجان و بند امنیتی دو الف به بند سیاسی در زندان اوین و رسیدگی های فوری پزشکی به آنان هستیم و به تمام مهره های ریز و درشت رژیم می گوییم که روز حساب نزدیک است و پایه های حکومتتان بسی لرزان و مردم ایران این جنایات را هرگز فراموش نخواهند کرد”.

آرش صادقی/ محمدعلی منصوری/ مطلب احمدیان/ مجید اسدی/ محمد بنازاده امیرخیزی/ پیام شکیبا/ سعید ماسوری

زندان رجائی شهر کرج 

۱۰ دی ماه ۱۳۹۸

لازم به ذکر است؛ از تاریخ ۳۰ آذر ماه ۱۳۹۸, آتنا دائمی”, فعال مدنی محبوس در بند زنان زندان اوین به همراه “نرگس محمدی”, “یاسمن آریانی”, “صبا کردافشاری” و “منیره عربشاهی”, “مژگان کشاورز”, “سهیلا حجاب”, “سمانه نوروزمرادی”, در اعتراض به گسترش مشکلات اقتصادی, بی توجهی به رفع مشکلات شهروندان آسیب دیده در اثر بلایای طبیعی, سرکوب گسترده شهروندان در تجمعات اعتراضی اواخر آبان ماه سالجاری در تحصن اعتراضی در مقابل دفتر رئیس بند زنان زندان اوین تحصن کرده بودند. 

در تاریخ ۴ دی ماه ۱۳۹۸, نرگس محمدی, فعال حقوق بشر و از زنان متحصن در بند زنان زندان اوین در چهارمین روز از این تحصن اعتراضی به روشی خشن و توام با ضرب و شتم و جراحات بسیار بر بدن وی از بند زنان زندان اوین خارج و به زندان زنجان منتقل شد. 

نرگس محمدی, در تاریخ ۵ دی ماه ۱۳۹۸ و در اولین روز پس از انتقال اجباری وی به این زندان در نامه ای سرگشاده به تفسیر چگونگی رفتار “غلامرضا ضیایی, و سایر مسئولان و نیروهای امنیتی با وی در زمان انتقالش به زندان زنجان را بیانی کرد. این زندانی سیاسی در جریان تبعید به زندان زنجان توسط “غلامرضا ضیایی”, رئیس زندان اوین و نیروهای امنیتی حاضر در زندان اوین به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و در نهایت با ضرب و شتم به زندان زنجان منتقل شد.

این فعال حقوق بشر در بخشی از نامه اعتراضی خود نوشته است؛ وقتی متوجه شدم ملاقات با وکیل اساسا دروغ است و من را برای خروج از بند فریب داده اند و آقای ضیایی از هیچ توهین و تهدیدی دریغ نمی کند از جایم بلند شدم و بی هیچ پاسخی به ایشان اتاق را ترک کردم. از پله ها پایین آمدم، صدای دویدن آقای ضیایی را پشت سرم شنیدم و دو قدمی در خروجی ساختمان ریاست ناگهان با صحنه های وحشتناکی مواجه شدم،‌ آقای ضیایی و چند مرد دیگری که آماده بودند مانع خروج من از در شدند، آقای ضیایی با تمام قدرتش بازوهایم را گرفت و آنچنان به کنج راهرو کشاند که شوکه شده بودم، هر بار به سمت در می رفتم با هجوم وی و مردهای همراهش به این طرف و آنطرف پرتاب می شدم، خودم را به در خروجی رساندم و دوباره به من حمله ور شدند. در حالی که بازوهایم را گرفته بود و به عقب می کشید دستم را به در کوبیدم که شیشه های در خرد شد و دستانم را برید و خون از آنها جاری شد. آقای ضیایی دستم را گرفته بود و به سمت بالای پله ها می کشید تا به اتاق خودش ببرد و من مقاومت می کردم که دیگر به اتاق نروم و از ساختمان خارج شده و به بند برگردم. آن چنان دستانم را با قدرت به سمت بالا می کشید که کتفم صدای بلندی داد و من خواهش می کردم که دستانم دارند می شکنند و از جا کنده می شوند و دستانم را که خون ریزی می کرد ول کنند.

همچنین در تاریخ ۷ دی ماه ۱۳۹۸, ”حسین دائمی”, پدر “آتنا دائمی”, با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود ضمن اعلام این خبر نوشت؛ “خبرهایی رسیده که دخترم رو به انفرادی منتقل کردن، شرایط آتنا خطرناکه و پزشک آتنا درخواست بستری فوری اورژانسی داده، دخترم رو به جای بیمارستان به انفرادی بردند. مسئولیت جان آتنای من با رئیس زندان است یعنی کسانیکه دستور انتقال به انفرادی برای دخترم را صادر کرده. 

پس از گذشت ۸ روز از بیخبری خانواده آتنا دائمی از وی در نهایت آتنا دائمی در تاریخ ۱۱ دی ماه ۱۳۹۸, طی تماس تلفنی با خانواده خود از نگهداری وی در سلول انفرادی در بند۲الف اطلاعات سپاه پاسداران واقع در زندان اوین و بازجوئی از بابت اتهامات جدید خبر داده بود.

لازم به ذکر است؛ در تاریخ ۸ دی ماه ۱۳۹۸و در نهمین روز از بی خبری از وضعیت “آتنا دائمی” و گسترش موجی از نگرانی در میان اعضای خانواده این زندانی سیاسی پس از مراجعه آنها به همراه خانواده های زندانیان سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین به “دادسرای امنیت تهران” و پیگیری آنها “امین وزیری”, نماینده دادستان و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی و عقیدتی به خانواده “آتنا دائمی”, فعال حقوق کودک و زندانی سیاسی محبوس در بند زنان از احتمال بازگشائی پرونده ای جدید برای “آتنا دائمی” به دلیل ظن مسئولان امنیتی زندان اوین مبنی بر تحریک سایر زندانیان به برگزاری این تحصن از سوی “آتنا دائمی” و بازجوئی از بابت ۲ اتهام “اجتماع و تبانی و اخلال در نظم زندان” و “تبلیغ علیه نظام” به وی خبر داده بود.

“ابراهیم رئیسی”, رئیس قوه قضائیه, در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۹۸,  با حضور در جلسه شورای عالی حقوق بشر در جمهوری اسلامی که با حضور “علی شمخانی” و “غلامحسین محسنی اژه ای” دو تن دیگر از اعضای ارشد در قوه قضائیه و شورای عالی امنیتی ملی جمهوری اسلامی برگزار شده بود از حکومت جمهوری اسلامی با عنوان حکومتی یاد کرد که در ریشه و بطن ساختاری برابری کامل با اصول حقوق بشر دارد!

همچنین علی خامنه ای, رهبر جمهوری اسلامی, به دفعات در صحبتهای خود ادعا کرده که در ایران هیچ شهروندی به صرف انتقاد مورد پیگرد قضائی و بازداشت قرار نمی گیرد که اینگونه رفتارهای قهرآمیز حقیقت ماجرا از سرکوب و گسترش فضای امنیتی در ایران را نشان می دهد و گویای این امر است که حاکمان جمهوری اسلامی اساتید بزرگ در سفسطه, مغالطه و تفسیر به رای هستند.

 پیش از این و در تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۸, اعضای ستاد حقوق بشر قوه قضائیه جمهوری اسلامی که برای شرکت در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در جلسه ای فرعی که در حاشیه این نشست برگزار شده بود عملکرد فراقانونی دستگاه قضائی حاکم بر ایران و موارد گسترده نقض حقوق بشر در ایران را انکار کردند. در این جلسه که “محمد جواد لاریجانی”, رئیس ستاد حقوق بشر قوه قضائیه جمهوری اسلامی و همراهان وی در آن حاضر بودند ضمن دفاع و قانونی جلوه دادن موارد نقض حقوق بشر در ایران منکر بسیاری از موارد از جمله محرومیت گسترده شهروندان از حق دادرسی عادلانه, وجود شکنجه در زندانهای ایران, سرکوب آزادی بیان, سرکوب پیروان سایر ادیان در ایران و همچنین سرکوب اقلیتهای قومی در ایران شد و گزارشات مستند “جاوید رحمان” گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران را غیر واقع دانسته بود.

زندانیان سیاسی در زندانهای ایران با کلکسیونی از موارد گسترده نقض حقوق بشر دست و پنجه نرم میکنند. از یک سو محرومیت آنها از حق دادرسی عادلانه که در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده و از سوی دیگر بیماریها و آسیب های جسمی گوناگون و محرومیت از حق درمان و عدم اجازه دسترسی به آنها برای اعزام به مراکز درمانی تخصصی که میتوان گفت اکثر این افراد این بیماریها را از زمانی که در زندان محبوس شدند با آن درگیر هستند اما مسئولان قضائی و امنیتی در زندانهای ایران از این مسئله بعنوان یک اهرم فشار در جهت تفهیم نظریات و یا اتهامات وارده بر افراد استفاده میکنند که این مورد ناقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر میباشد.

برچسب هافعال حقوق کودکفعال حقوق بشرفعالان حقوق کودکنقض حقوق بشرنقض حقوق بشر در ایراننقض حقوق شهروندینقض حقوق شهروندی در ایراننامهنامه سرگشادهنامه سرگشاده زندانینامه سرگشاده زندانیان سیاسینرگس محمدینرگس محمدی فعال حقوق بشرآتنا دائمیآتنا دائمی فعال حقوق بشرانتقالاعتراضبند ۲ الفبند ۲ الف در زندان اوینبند ۲ الف زندان اوینبند ۲ الف سپاهبند ۲ الف سپاه پاسدارانبند ۲ الف سپاه در زندان اوینبند زنان زندان اوینبند زنان زندان زنجانبنددوالفبنددوالف سپاهبازجوئی در بنددوالفحقوق بشر در ایرانحقوق بشر در جمهوری اسلامیحقوق بشر زندانیان سیاسیحقوق زندانیحمایتزنان زندانیان سیاسیزندان اوینزندان رجایی شهرزندان رجائی شهرزندان زنجانزندانی سیاسیزندانیان سیاسیزندانیان سیاسی و عقیدتیزندانیان سیاسی در ایرانزندانیان سیاسی زنسلول انفرادیسلول انفرادی در بند ۲ الف سپاهسلول انفرادی در زندان اوینسلول انفرادی زندانیانسپاه پاسدارانسرکوب فعالان حقوق بشر

پاسخی بگذارید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: