https://wp.me/p6xuBy-PUB
حقوق بشر در ایران ـ امروز یکشنبه ۲۳دی ماه ۱۴۰۳، تداوم بیکاری کارگران اخراج شده معدن مس درآلو، عدم اجرای تعیین وضعیت شغلی کارگران ابنیه فنی راه آهن تراورس، خطر اخراج کارگران معدن طلای مزرعه شادی در پی ورود کارفرمای چینی به این واحد صنعتی و نابسامانی شغلی پرستاران یمارستان لقمان حکیم در تهران، از جمله نقض حقوق کارگران و کارمندان دولت در ایران، است.
به گزارش حقوق بشر در ایران، روز شنبه ۲۲ دی ماه ۱۴۰۳، پس از گذشت چندین ماه از بلاتکلیفی شغلی نزدیک به ۱۳۰کارگر کارخانه تغلیظ مس درآلو، هنوز وضعیت این کارگران بیکار شده مشخص نیست.
این کارگران در تشریح وضعیت خود گفتند:”حدود ۱۳۰ کارگر پروژه کارخانه تغلیظ مس در آلو که در استان کرمان واقع شده است، از فروردین تا مهر ماه سال جاری با اتمام بخشهایی از پروژه از کار بیکار شدهاند. در نهایت کارگران از روز ۲۴ آذر ماه تا یکم دی ماه سال جاری به مدت شش روز دست به اعتراض صنفی زدند و در آخرین روز یکی از مسئولان شرکت ملی صنایع مس ایران با حضور در جمع معترضان، وعده بازگشت به کار و پیگیری مطالباتشان را برای چند روز آینده داد.”
یکی از کارگران با بیان اینکه حدود یک ماه از آخرین وعده بازگشت به کارمان گذشته و اقدامی از سوی مسئولان شرکت ملی صنایع مس ایران انجام نگرفته است، افزود:”در حالی اصرار به بازگشت به کار داریم که همگی بومی منطقهایم. مدیرعامل سابق کارخانه تغلیط مس به ما کارگران بیکار شده وعده اشتغال به کار با پیمانکاران دست دوم و سوم را داده بود که پیمانکار بخش خدمات و فضای سبز بودند اما از دو ماه پیش که مدیریت تغییر کرده، دیگر کسی پاسخگوی مطالباتمان نیست.”
او در ادامه با بیان اینکه اکثر کارگران برای تامین معاش خانوادههایشان با مشکل روبرو شدهاند، گفت:”بعد از چند ماه بیکاری و بلاتکلیفی امیدوار شده بودیم با حمایت و پیگیری برخی مسئولان شرکت ملی صنایع مس ایران بتوانیم به وضعیت شغلی خود سامان دهیم، اما ظاهرا هنوز پیگیری صورت نگرفته است.”
این کارگر بیکار شده کارخانه تغلیظ مس درآلو به نیابت از همکاران خود تصریح کرد:”از چند سال قبل به امید اشتغال پایدار در کارخانه تغلیظ مس مشغول به کار شدهایم و در طول این مدت ۱۰ تا ۱۲ساله آنچه دریافت کردهایم حداقل مزدی بوده است.”
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، روز شنبه ۲۲ دی ماه ۱۴۰۳، تعدادی از کارگران ابنیه فنی راه آهن تراورس، در پی عدم اجرای طرح تعیین وضعیت شغلی در وضعیت نابسامان اقتصادی قرار گرفته اند.
یکی از کارگران شرکتی شاغل در ابنیه فنی راه آهن تراورس، در این زمینه گفت:”از اجرای طرح تبدیل وضعیت شغلی و استخدامی نیروهای شرکتی شرکت تراورس بعد از گذشت سالها انتظار خبری نیست. در آخرین پیگیریهایی که انجام دادهایم، ظاهرا ابلاغیه جدید هیئت وزیران نسبت به تبدیل وضعیت نیروهای قرار دادی، صادر شده و باید دستگاههای اجرایی اطلاعات کارگران مشمول خود را ثبت و تکمیل و بروزرسانی کنند.”
طبق اظهارات او:”برای چندمین بار است دولت به دستگاهای اجرایی از جمله راه آهن اعلام کرده مشخصات کارگران شرکتی خود را ثبت کنند تا تبدیل وضعیت شوند اما هیچ خبری از درج اطلاعات کارگران تراورس نیست.”
این کارگر شرکتی ابنیه فنی تراورس، ضمن اعرتاض به وضعیت کنونی از ادامه بلاتکلیفی در وضعیت شغلی خود گفت:”آذر ماه سال ۱۳۹۹ شرکت تراورس به دولت واگذار شده است واز آن زمان سیاستها و ضوابط خاصی را که نشان از دولتی بودنتراورس باشد را مشاهده نمیکنیم.”
او با بیان اینکه دولتی و خصوصی بودن شرکت تراورس نامشخص است، گفت:”در حالی ما کارگران تراورس را دولتی به حساب میآورند که از همه مزایای نیروی کار دولتی محروم هستیم و حق و حقوقمان همانند نیروی کار شرکتی ضایع میشود.”
وی شرکت تراورس باید تکلیف خود و کارگران زیر مجموعه خود را مشخص کند، افزود:”کارگران ابنیه فنی راه آهن چندین سال در انتظار اجرای این طرح هستند بنابراین امیدواریم مسئولان شرکت راه آهن پیگیر تبدیل وضعیت استخدامی کارگران شرکتی تراورس و سایر همکارانی که در سایر مناطق و نواحی کشور فعالیت شبانه روزی دارند، باشند.”
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، روز شنبه ۲۲ دی ماه ۱۴۰۳، در پی به کارگیری کارفرمای چینی، کارگران پیمانکاری شاغل در معدن طلای مزرعه شادی از ورود به محل کارشان، منع و در خطر اخراج قرارگرفته اند.
منابع کارگری، در تشریح این خبر گفتند:”از ابتدای هفته جاری کارفرما و پیمانکار چینی با متوقف کردن موقت فعالیت معدن طلای مزرعه شادی، اجازه ورود به کارگران شاغل در این واحد را نمیدهد. گرچه هنوز قطعیتی در تعدیل این کارگران وجود ندارد.”
بر پایه اظهارات این کارگران:”از قرار معلوم نزدیک به ۵۰ تا۶۰ نفر از کارگران از حضور در محل کار خود منع شدهاند. دلیل این اقدام هم اگر چه بصورت دقیق مشخص نشده اما کارگران مدعیاند در ادامه پیگیری مطالبات قانونیشان بوده است. این کارگران بین ۸ تا ۱۰ سال سابقه کار دارند.”
آنها در ادامه درباره وضعیت محل کار خود گفتند:”با وجود اینکه فعالیت معدن طلای مزرعه شادی به عنوان یکی از بزرگترین معادن طلای کشور با بیش از دو میلیون ۱۷۵هزارتن ذخیره معدنی در۱۱.۵هکتار از اراضی روستای مزرعه شادی از سال۹۳ شروع شده است؛ کارگران که همگی از اهالی روستاهای اطراف این معدن هستند نه تنها از مزایای این معدن بیبهره بودهاند بلکه منبع درآمد زندگیشان که از طریق کشاورزی، دامداری و زنبورداری بوده نیز تحت تاثیر این معدن قرار گرفته است.”
این کارگران معتقد هستند که پس از سالها تلاش در این واحد معدنی، حق آنها نیست که کنار گذاشته شوند چراکه زندگیشان با فعالیتهای این معدن گره خورده است. اکثریت آنها برای تامین معاش خانوادههای خود با مشکل روبرو هستند و درخواست آنها از مدیریت این مجموعه و مسئولان شهرستان و استان بازگشت به کار است.
به گفته کارگران این واحد:”معدن طلای مزرعه شادی ورزقان در حالی سالهاست از سوی یک شرکت سرمایه گذار چینی استخراج میشود که هنوز میزان طلای استخراج شده توسط این شرکت مشخص نشده است.”
در خبری دیگر به نقل از ایلنا، روز جمعه ۲۱ دی ماه ۱۴۰۳، پرستاران بیمارستان لقمان حکیم تهران، در پی افزایش مشکلات اقتصادی از حقوق شهروندی خود محروم هستند.
این پرستاران ضمن تاکید بر ارتقاع وضعیت معیشتی خود اعلام کردند:”کارانهها به موقع پرداخت شود، تعرفهها اصلاح شود، معوقات چند ماهه واریز و تسویه شود و از شیفتهای طولانی و اضافهکار اجباری اجتناب شود.”
این پرستاران میگویند:”معوقات مزدی با تاخیر بسیبار پرداخت میشود در حالیکه کار پرستاران شب و روز و استراحت و آرامش ندارد؛ این عدالت نیست.”
پرستاران لقمان حکیم از کار سخت و دستمزدهای پائین خود به شدت ناراضی هستند و در ادامه افزودند:”در شهریورماه امسال، الهه کاظمی پرستار این بیمارستان بر اثر فشار کاری زیاد به کما رفت؛ در همان زمان پرستاران در بیمارستانهای مختلف نسبت به تعرفهگذاری ناعادلانه و حقوقهای ناچیز در اعتراض بودند اما ظاهراً شرایط هیچ تغییری نکرده است؛ پرستاران لقمان حکیم میگویند: چیزی عوض نشده است.”
عدم پرداخت مطلبات مزدی، سو مدیریت، نابسامانی شغلی، اقتصادی، فقر و محرومیت از تامین اجتماعی کارگران ایران در حالی رو به گسترش است که در ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بر حق افراد در برخورداری از تامین اجتماعی مناسب به لحاظ؛ خوراک، مسکن، پوشاک و برخورداری از خدمات حمایتی اجتماعی در مواقع بیکاری، بیماری، نقص اعضا، بیوگی، پیری یا در تمام موارد دیگر تاکید شده است.
همچنین در اهداف سند ۲۰۳۰ یونسکو، به حق افراد در برخورداری از محیط زندگی سالم و استاندارد، متناسب با مقام انسانی آنها تاکید شده است اما در ایران پس از مخالفت علی خامنه ای با اجرای سند برای استاندارد سازی زندگی اجتماعی شهروندان اجرای آن به کلی از دستور کار خارج شد.
بیشتر از حقوق بشر در ایران کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید
